VIII K 472/18

Sygn. akt: VIII K 472/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Aneta Zawulewska-Glonek Protokolant sekr. sąd. Ewa Kukla-Karpus w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Wschód w Toruniu Violetty Warnel-Krzyżańskiej po rozpoznaniu dnia 19 czerwca 2018 roku sprawy: D. Z. s. S. i A. z domu K. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w dniu 24 stycznia 2018 roku o godzinie 9:40 w miejscowości G. 15 gmina C. używając n/n narzędzia oderwał uchwyt rygla zasuwy drzwi garażowych i po ich otwarciu z wnętrza garażu usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia narzędzi i elementów stalowych o wartości 300 zł na szkodę A. i S. Z. przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na spłoszenie przez pokrzywdzoną, która wróciła do domu, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk orzeka: I) oskarżonego D. Z. uznaje za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z tym ustaleniem, że czyn stanowi wypadek mniejszej wagi z art. 283 kk tj. dopuścił się występku z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk i za to na podstawie art. 283 kk po zastosowaniu art. 37a kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności i na podstawie art. 35 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II) na podstawie art. 34 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej; III) na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 24 stycznia 2016 roku od godziny 10.00 roku do 25 stycznia 2016 roku do godziny 12.45 przyjmując, iż jeden pozbawienia wolności odpowiada dwóm dniom ograniczenia wolności; IV) zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej, a poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VIII K 472/18 UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2018 roku około godziny 9.00 w miejscowości G. 15 gmina C. D. Z. używając n/n narzędzi oderwał uchwyt rygla zasuwy drzwi garażowych w domu swoich rodziców, po ich otwarciu z wnętrza garażu wyniósł narzędzia i elementy stalowe o wartości 300 złotych i złożył je na przyczepkę samochodową i zamierzał je wywieźć. Nie wywiózł ich z uwagi na przybycie matki A. Z. . (dowód; protokół oględzin k. 1 – 2 dokumentacja fotograficzna k. 3 – 6 zawiadomienie k. 6 - 7) Oskarżony D. Z. jest kawalerem. Nie posiada wykształcenia i nigdzie nie pracuje. Jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. W przeszłości był karany. (dowód; wyjaśnienia oskarżonego k. karta karna k. 47) Oskarżony D. Z. przyznał się do zarzucanego mu czynu. Oskarżony wyjaśnił, że nigdzie nie pracuje i złom, który zabrał z garażu rodziców zamierzał sprzedać w punkcie skupu złomu. O przewiezienie złomu poprosił kolegę P. G. , który nie wiedział, że robi to bez zgody rodziców. Potwierdził, że wyrwał rygiel zasuwy. Wyjaśnienia oskarżonego są przekonujące i wyczerpujące. Oskarżony potwierdza, że bez wiedzy rodziców zamierzał sprzedać przedmioty do nich należące w punkcie skupu złomu. Jego relacja w pełni koresponduje z zebranym w sprawie materiale dowodowym w postaci protokołu oględzin i dokumentacji fotograficznej. D. Z. został oskarżony o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk . Zebrany w sprawie materiale dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz dowody w postaci protokołu oględzin i dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wskazują, że oskarżony w dniu 24 stycznia 2018 roku około godziny 9.00 w miejscowości G. 15 gmina C. D. Z. używając n/n narzędzi oderwał uchwyt rygla zasuwy drzwi garażowych w domu swoich rodziców. Następnie po ich otwarciu z wnętrza garażu wyniósł narzędzia i elementy stalowe o wartości 300 złotych, złożył je na przyczepkę samochodową i zamierzał je wywieźć na punkt skupu złomu celem ich sprzedaży. Powyższe ustalenie jednoznacznie wskazują, że oskarżony włamał się do garażu swoich rodziców, lecz czynu tego nie dokonał ponieważ został nakryty na gorącym uczynku czym w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk . Mając jednak na uwadze okoliczności popełnienia czynu, a w szczególności wartość mienia, motywy i pobudki działania oraz działanie na szkodę najbliższych sąd uznał, że czyn stanowi wypadek mniejszej wagi z art. 283 kk w zw. z art. 279 § 1 kk i po zastosowaniu art. 37a kk wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy 40 godzin w stosunku miesięcznym. W ocenie Sądu orzeczona kara uwzględnia stopień zawinienia oskarżonego, sposób dokonania przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia. Oskarżony złożył szczere wyjaśnienia i wskazał motywy swojego działania. Zdaniem sądu kara ta uwzględnia zasady prewencji indywidualnej, ale także generalnej. W tym ostatnim aspekcie zawiera walor wychowawczy wskazując jakie skutki niesie za sobą nieprzestrzeganie zasad obowiązującego porządku prawnego doskonale znanego oskarżonemu. W ocenie Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia w sposób całościowy okoliczności popełnienia przestępstwa, zaś jej dolegliwość nie przekraczają stopnia winy, zgodnie z dyrektywami zawartymi w przepisie art. 53 kk . W celu wzmocnienia wychowawczego działania kary sąd na podstawie art. 34 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej. Nadto podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 24 stycznia 2016 roku od godziny 10.00 roku do 25 stycznia 2016 roku do godziny 12.45 przyjmując, iż jeden pozbawienia wolności odpowiada dwóm dniom ograniczenia wolności. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 624 § 1 kk uznając, że jego sytuacja finansowa uniemożliwia ich uiszczenie.