VIII K 438/09

Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę z subsydiarnego aktu oskarżenia wniesionego przez E.S. przeciwko J.D. i M.S. Mróz o czyn z art. 310 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., postanowił umorzyć postępowanie. Podstawą umorzenia było stwierdzenie braku przesłanek procesowych, a mianowicie uznanie, że E.S. nie jest pokrzywdzonym w rozumieniu art. 49 § 1 k.p.k. Sąd podkreślił, że dla uznania kogoś za pokrzywdzonego kluczowe jest bezpośrednie naruszenie lub zagrożenie jego dobra prawnego, chronionego przez konkretny przepis prawa karnego materialnego. W przypadku przestępstwa z art. 310 k.k., którego przedmiotem ochrony jest obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi, sąd uznał, że dobro prawne ma charakter ogólny i brak jest indywidualnego pokrzywdzonego. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego wskazujące na wąską interpretację pojęcia pokrzywdzonego. W związku z tym E.S. nie była uprawniona do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia, co skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Sąd zaznaczył, że E.S. jest indywidualnie pokrzywdzona w równolegle toczącym się postępowaniu dotyczącym czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. Ponadto, sąd rozważył drugą przesłankę umorzenia – brak znamion przestępstwa. Stwierdzono, że wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją wekslową i puszczenie go w obieg nie stanowiło podrobienia ani przerobienia dokumentu w rozumieniu art. 310 k.k., gdyż blankiet weksla był autentyczny. Zastosowanie art. 270 § 2 k.k. również zostało wykluczone, ponieważ sąd uznał, że wypełnienie piątego weksla na kwotę wynikającą z zadłużenia nie było niekorzystne dla dłużnika. Sąd nie dopatrzył się również przesłanki z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (toczenie się innego postępowania), uznając, że powiązane sprawy dotyczą innych zdarzeń i podmiotów. Kosztami postępowania obciążono oskarżycielkę.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający