VII Ka 621/15

Sygn. akt VII Ka 621/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.), Sędziowie: SO Dorota Lutostańska, SO Remigiusz Chmielewski, Protokolant: st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015r. sprawy H. D. , syna E. i S. z domu B. , ur. (...) w G. oskarżonego o przestępstwo z art. 190§1 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII K 984/14 I zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje, II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. W. kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego H. D. wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty. Sygn. akt VII Ka 621/15 UZASADNIENIE H. D. został oskarżony o to, że w okresie od 15 maja 2014 r. do 6 czerwca 2014 r. w O. przy ul. (...) i w trakcie przeprowadzanej rozmowy telefonicznej, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, kierował groźby karalne pozbawienia życia wobec N. R. , które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnione obawy ich spełnienia,- tj. o czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk ; Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem y dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie VII k 984-14 I oskarżonego H. D. w ramach zarzuconego mu czynu uznał za winnego tego, że w okresie od 15 maja 2014 r. do 06 czerwca 2014 r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w O. przy ul. (...) i w trakcie przeprowadzanej rozmowy telefonicznej, groził N. R. pozbawieniem życia i spowodowaniem uszkodzeń ciała które to groźby wzbudziły w wymienionej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk i za to z mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk skazał go, opierając wymiar kary o art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. dzień 22.08.2014 r. Powyższy wyrok zaskarżyli oskarżony i jego obrońca. Ten ostatni zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. w związku z art. 7 k.p.k. poprzez ustalenie faktu zaistnienia rozmów telefonicznych pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną oraz treści tych rozmów tylko na podstawie zeznań pokrzywdzonej w sytuacji, gdy Sąd ustalił jednocześnie na podstawie bilingów numeru służbowego pokrzywdzonej, iż nie ma na nim połączeń przychodzących z numeru, który wskazała ona jako numer sprawcy, a co w konsekwencji miało wpływ na ustalenia faktyczne poczynione w przedmiotowej sprawie oraz miało wpływ na treść wyroku Sądu I instancji. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. H. D. wyrok zaskarżył w całości i wniósł o uniewinnienie od popełnienia zarzucanego mu czynu. Skarżący w nieformalnej apelacji zarzucił dokonanie błędnych ustaleń w sprawie poczynionych na podstawie zeznań pokrzywdzonej, które nie mogły być uznane za wiarygodne. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacje są zasadne w takim zakresie w jakim postulują uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przede wszystkim konieczne jest ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej i oskarżonego a następnie dokonanie oceny ich twierdzeń przez pryzmat pozostałych dowodów. Zwrócić bowiem uwagę należy, że w toku postępowania odwoławczego uzyskano informację co do tego, że Agencja Ochrony (...) nie potwierdziła faktu zgłoszenia przez pokrzywdzoną w dniu 29 maja 2014 r. potrzeby interwencji w O. przy ul. (...) - k.259. Tymczasem N. R. konsekwentnie w toku całego postepowania- k.2 odw., k129 odw.-podawała o tym, że nie tylko dokonała zgłoszenia ale na miejsce zdarzenia przyjechali pracownicy firmy ochroniarskiej. Zasadnym wydaje się także dokonanie konfrontacji pomiędzy pokrzywdzoną a B. B. co do okoliczności związanych z opisywanym przez N. R. zachowaniem oskarżonego w dniu 29 maja 2014 r. a to z uwagi na to, ze świadek takiego zdarzenia nie potwierdziła- k.163 odw. Zauważyć także należy, że w kontekście oceny zeznań świadka T. S. Sąd I instancji występował o dołączenie do niniejszego postepowania akt sprawy (...) . Akta o wskazanej sygnaturze zostały do sprawy dołączone jednakże nie dotyczą one T. S. ale K. B. . Sąd Okręgowy w ramach postępowania odwoławczego wystąpił o akta sprawy dotyczące skazania T. S. za pobicie oskarżonego przy czym początkowo sprawa toczyła się pod sygnaturą (...) a następnie pod sygnaturą (...) . Tym samym to te akta winne być przedmiotem analizy o ile oczywiście Sąd Rejonowy uzna za celowe ich wykorzystanie dla ustalenia „relacji” oskarżonego i T. S. a przede wszystkim oceny wiarygodności twierdzeń wskazanych osób. Powyższe okoliczności nakazywały zatem uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania- art.437§2 kpk , art.438pkt.2-3 kpk . Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie kwestii odpowiedzialności H. D. za zarzucany mu czyn. Konieczne będzie także ponowne przesłuchanie dotychczasowych świadków występujących w sprawie a także odniesienie się do treści wynikających z dokumentów jak na k.188-189., k.193-194, k.196-197 i k.199 w zakresie połączeń, których miał dokonywać oskarżony względem pokrzywdzonej. O opłacie dla obrońcy z urzędu i o podatku VAT od tej opłaty orzeczono na podstawie art.29 ustawy prawo o adwokaturze i rozporządzenia wykonawczego do tej opłaty z uwzględnieniem terminów rozprawy odwoławczej.