VIII K 42/20

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację oskarżonego J. S. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu, zmienił zaskarżone orzeczenie. Główną zmianą było uchylenie punktu dotyczącego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. z siedzibą we Wrocławiu. Sąd Okręgowy uzasadnił tę decyzję tym, że roszczenia tej spółki wobec oskarżonego były już przedmiotem dwóch postępowań cywilnych przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu (sygn. akt X GC 17/19 i X GC 835/19), a w jednej z tych spraw wydano nawet nieprawomocny wyrok zasądzający kwotę ponad 147 tys. zł. Zgodnie z art. 415 § 1 zd. 2 Kodeksu postępowania karnego, sąd karny nie może orzec obowiązku naprawienia szkody, jeśli roszczenie jest przedmiotem innego postępowania lub zostało już prawomocnie osądzone. W pozostałym zakresie wyrok sądu pierwszej instancji, utrzymujący w mocy skazanie oskarżonego za przestępstwa z art. 284 § 2 kk w związku z art. 91 § 1 kk, został utrzymany w mocy. Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji za niezasadne, w tym zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżony dobrowolnie zawarł umowy leasingu, naruszył ich warunki, oddając pojazdy osobom trzecim bez zgody leasingodawców i zatajając ten fakt, a jego tłumaczenia dotyczące przekazania pojazdów K. W. były niewiarygodne. Oskarżonego zwolniono również z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oraz nie wymierzono mu opłaty za II instancję, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną i brak majątku.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający