VIII K 403/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił kierowcę oskarżonego o spowodowanie wypadku drogowego, uznając, że bezpośrednią przyczyną zdarzenia było nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej przez innego kierowcę.
Sąd Rejonowy w Legnicy uniewinnił kierowcę M. O., oskarżonego o nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego. Sąd ustalił, że bezpośrednią przyczyną zdarzenia było nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej przez kierowcę R. W., który wymusił na oskarżonym manewr zmiany pasa ruchu, prowadzący do zderzenia. Mimo obrażeń pasażerów, sąd uznał, że oskarżony nie naruszył zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a czas na reakcję był zbyt krótki.
Sąd Rejonowy w Legnicy rozpoznał sprawę M. O., oskarżonego o spowodowanie wypadku drogowego z dnia 8 sierpnia 2011 roku. Oskarżony miał nieumyślnie naruszyć zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co doprowadziło do zderzenia z innym pojazdem i obrażeń jego pasażerów. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz opinię biegłego, doszedł do wniosku, że bezpośrednią przyczyną wypadku było zachowanie kierowcy pojazdu F. (...), R. W., który nagle włączył się do ruchu z drogi podporządkowanej na drogę główną, gdzie prawidłowo poruszał się oskarżony. Sąd nie podzielił opinii biegłego, która sugerowała przyczynienie się oskarżonego do wypadku poprzez zmianę pasa ruchu. Zdaniem sądu, czas na reakcję oskarżonego (około 1 sekundy) był zbyt krótki na podjęcie przemyślanych działań obronnych, a jego prędkość była zgodna z przepisami. W związku z tym, sąd uniewinnił M. O. od popełnienia zarzucanego mu czynu, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kierowca nieumyślnie nie naruszył zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, gdyż czas na reakcję był zbyt krótki na podjęcie przemyślanych działań obronnych, a jego zachowanie było reakcją na nagłe włączenie się do ruchu przez inny pojazd.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że bezpośrednią przyczyną wypadku było nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej przez innego kierowcę. Oskarżony, mając około 1 sekundę na reakcję, wykonał manewr obronny, który nie był nieumyślnym naruszeniem zasad bezpieczeństwa, ponieważ nie mógł przewidzieć ani zapobiec sytuacji w tak krótkim czasie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
M. O.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. O. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. G. | osoba_fizyczna | pasażer |
| M. S. (1) | osoba_fizyczna | pasażer |
| R. W. | osoba_fizyczna | kierowca |
| M. S. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 9 § 2
Kodeks karny
Definicja czynu popełnionego nieumyślnie, wymagająca braku zamiaru, ale popełnienia czynu na skutek niezachowania ostrożności, którą sprawca mógł przewidzieć.
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
Definicja obrażeń skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej lub znacznie powyżej dni siedmiu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bezpośrednią przyczyną wypadku było nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej przez kierowcę R. W. Oskarżony M. O. nie miał wystarczającego czasu (ok. 1 sekundy) na podjęcie przemyślanych działań obronnych. Manewr zmiany pasa ruchu przez oskarżonego był reakcją obronną na nieprzewidziane wtargnięcie innego pojazdu. Oskarżony poruszał się z dopuszczalną prędkością i w dobrych warunkach drogowych.
Odrzucone argumenty
Oskarżony przyczynił się do wypadku poprzez zjechanie na lewy pas zamiast podjęcia próby hamowania na prawym pasie (argument biegłego, niepodzielony przez sąd).
Godne uwagi sformułowania
czas około 1 sekundy jaki na reakcję miał oskarżony nie był wystarczający do podjęcia przemyślanych działań obronnych nie sposób przypisać oskarżonemu nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej na drogę główną (...) wymusiło na oskarżonym M. O. kierującym pojazdem T. wykonanie manewru obronnego w postaci zjechania na lewy pas ruchu gdzie doszło do zderzenia.
Skład orzekający
Jacek Seweryn
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad odpowiedzialności za spowodowanie wypadku drogowego, gdy bezpośrednią przyczyną jest nagłe włączenie się do ruchu przez inny pojazd i ograniczony czas na reakcję kierowcy na drodze głównej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nagłego wtargnięcia na drogę główną z drogi podporządkowanej i reakcji obronnej kierowcy na tej drodze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia odpowiedzialność w sytuacji wypadku drogowego, gdy kluczowe jest ustalenie bezpośredniej przyczyny i możliwości reakcji kierowcy. Jest to przykład obrony opartej na braku winy umyślnej i niemożności przewidzenia sytuacji.
“Czy nagłe wtargnięcie na drogę główną zawsze oznacza winę kierowcy z drogi podporządkowanej?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII K 403/12 4 Ds 644/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 marca 2013 roku Sąd Rejonowy w Legnicy VIII Wydział Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jacek Seweryn Protokolant: sekr.sądowy Anna Lisowska w obecności Prokuratora – ------------ po rozpoznaniu dnia 26 lutego 2013 roku sprawy M. O. s. J. i J. ur. (...) w Z. oskarżonego o to, że w dniu 8 sierpnia 2011 roku kierując samochodem marki T. (...) nr rej. (...) przyczynił się do wypadku drogowego polegającym na tym, że jadąc drogą (...) z kierunku miasta L. w kierunku miasta Z. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że po postrzeżeniu zagrożenia w postaci zajeżdżania mu drogi nie podjął manewru hamowania na swoim pasie ruchu a wykonany w tych warunkach czasowo- przestrzennych manewr zmiany pasa ruchu z prawego na lewy był w tej sytuacji manewrem błędnym co bezpośrednio przyczyniło się do zderzenia pojazdów na skutek którego pasażer samochodu F. (...) J. G. odniósł obrażenia w postaci urazu głowy, wieloodłamowego złamania głowy kości udowej lewej ze zwichnięciem w stawie biodrowym, złamaniem krawędzi tylnej panewki stawu biodrowego, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na okres znaczenie powyżej dni siedmiu, pasażer samochodu F. (...) M. S. (1) odniósł obrażenia w postaci stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia płuca lewego, złamanie mostka, złamanie żeber prawych II i III, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu tj. o czyn z art.177 § 1 kk I. oskarżonego M. O. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa Sygn. akt VIII K 403/12 UZASADNIENIE Sąd poczynił w sprawie następujące ustalenia faktyczne. Oskarżony M. O. w dniu 08 sierpnia 2011 r. kierował samochód marki T. (...) nr rej. (...) . Jadąc drogą (...) z kierunku miasta L. w kierunku miasta Z. spostrzegł zagrożenie w postaci wykonującego manewr skrętu w lewo z drogi podporządkowanej na drogę główną kierowcy samochodu marki F. (...) , następnie zjechał na lewy pas ruchu, gdzie czołowo zderzył się z tym pojazdem. Kierującym pojazdem F. (...) nr rej. (...) był R. W. . W wyniku zderzenia samochód F. (...) obrócił się od poprzedniego kierunku ruchu o kąt około 90 0 i zatrzymał się częściowo na jezdni i prawym poboczu. Samochód oskarżonego w wyniku zderzenia został odrzucony na lewe pobocze i zatrzymał się w przydrożnym rowie. Bezpośrednią przyczyną wypadku było uderzenie przednią częścią samochodu T. (...) znajdującego się na lewym pasie ruchu dla kierunku swojego poruszania się w przednią część samochodu marki F. (...) . Zdarzenie wywołane było przez kierującego pojazdem F. (...) który naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Naruszenie zasady bezpieczeństwa polegało na tym, iż kierujący pojazdem F. (...) poruszając się łącznikiem drogi od autostrady (...) i zbliżając się do skrzyżowania z drogą główną (...) nie zachował szczególnej ostrożności poprzez obserwację drogi na którą miał zamiar wjechać, wykonując manewr skrętu w lewo. Nagłe włączenie się do ruchu z drogi podporządkowanej na drogę główną (...) wymusiło na oskarżonym M. O. kierującym pojazdem T. wykonanie manewru obronnego w postaci zjechania na lewy pas ruchu gdzie doszło do zderzenia. R. W. zastał skazany prawomocnym wyrokiem Sądu za spowodowanie wypadku. Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego k.171-172 - zaznania świadka J. G. k. 83-84, 185 - zaznania świadka R. W. k. 186 - zaznania świadka M. S. (1) k. 23, 204 verte - zaznania świadka M. S. (2) k. 10-11, 205 - pisemna opinia W. M. k. 31-36 - protokół oględzin miejsca wypadku wraz ze szkicem k. 8-9, 19 Kierowcy samochodów uczestniczący w wypadku oskarżony M. O. i R. W. byli trzeźwi. Warunki i widoczność panujące na drodze była dobra, pojazdy były sprawne technicznie. Kierujący T. poruszał się z prędkością ok. 70 km/h, kierujący pojazdem F. (...) poruszał się prędkością w granicach 40-50 km/h. Dowód: - protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k. 2,3. - pisemna opinia W. M. - k. 31-36 - protokoły oględzin pojazdów – k. 4-7 - protokół oględzin miejsca wypadku drogowego – k. 8 W wyniku zdarzenia pasażer samochodu F. (...) J. G. odniósł obrażania w postaci urazu głowy, wielo odłamowego złamania głowy kości udowej lewej ze zwichnięciem w stawie biodrowym, złamania krawędzi tylnej panewki stawu biodrowego które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności ciała na okres znacznie powyżej dni siedmiu w myśl art. 157§1 k.k. Drugi z pasażerów pojazdu marki f. (...) M. S. (1) odniósł obrażenia w postaci stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia płuca lewego, złamania mostka, złamania żeber prawych II i III, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu w myśl art. 157§1 k.k. Dowód – opinia lekarza medycyny sądowej – k. 66-67 Oskarżony M. O. ma 50 lat, jest rozwiedziony, ma dwoje dzieci w wieku 20 i 23 lat. Posiada wykształcenie zawodowe, zawód wyuczony mechanik kierowca, oskarżony prowadzi działalność gospodarczą z której miesięcznie osiąga średni dochód ok 3000 zł, na jego utrzymaniu pozostaje syn. Stan zdrowia dobry, na choroby psychiczne nie chorował. W 2006 roku skazany przez Sąd Rejonowy w Krośnie Odrzańskim, VI Wydział Grodzki z art. 177§1 k.k na karę grzywny, którą wykonano. Dowód: -informacje o osobie z krajowego rejestru karnego – k. 175 - dane dotyczące podejrzanego – k. 82 - protokół przesłuchania podejrzanego – k. 80 verte Oskarżony M. O. na rozprawie głównej (k. 171, 172) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśniając podał, iż gdy jechał droga z pierwszeństwem przejazdu z drogi podporządkowanej wyjechał samochód dostawczy marki F. (...) , który skręcał w lewo w kierunku na L. . Oskarżony wyjaśnił, iż widział jak ten samochód dojeżdża do skrzyżowania i był przekonany, iż się zatrzyma czego jednak nie uczynił i wjechał a skrzyżowanie nie zatrzymując się. Oskarżony podał, iż w chwili gdy samochód F. (...) wjechał na drogę był od niego w odległości 20 metrów, jechał z prędkością 70 km/h. Aby uniknął zderzenia oskarżony odbił w lewo. Próbował również hamować jednak manewry te nie przyniosły skutku i doszło do zderzenia pojazdów. Sąd zwarzył co następuje: Dokonując ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach świadków, które co do przebiegu zdarzenia są zgodne. Niewątpliwie przyczyną wypadku do którego doszło w dniu 08 sierpnia 2011 r. było zachowanie kierującego pojazdem F. (...) R. W. , który naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zachowanie to polegało na nagłym włączeniu się do ruchu z drogi podporządkowanej na drogę główną (...) , którą prawidłowo poruszał się oskarżony M. O. . Sąd nie podzielił opinii biegłego sądowego W. M. , która zakładała, iż oskarżony M. O. przyczynił się do spowodowania wypadku poprzez zjechanie na lewy pas, nie zaś podjęcie próby hamowania pozostając na prawym pasie, która w ocenie biegłego mogła skutecznie zapobiec zdarzeniu. W ocenie Sądu czas około 1 sekundy jaki na reakcję miał oskarżony nie był wystarczający do podjęcia przemyślanych działań obronnych. Z uwagi na odległość jaka dzieliła pojazd oskarżonego M. O. od pojazdu kierowanego przez R. W. oskarżony nie miał czasu aby zastanawiać się nad różnymi możliwościami uniknięcia wypadku. W ocenie Sądu nie sposób przypisać oskarżonemu nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Zgodnie bowiem z treścią art. 9§2 k.k. czyn popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał lub mógł przewidzieć. Sąd nie dopatrzył się działania lub zaniechania oskarżonego polegającego na niezachowaniu wymaganej ostrożności. Oskarżony poruszał się z administracyjnie dopuszczalną prędkością, warunki na drodze były dobre, pojazd oskarżonego był sprawy technicznie. Zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje przesłanek określonych w art. 177§1 w zw. z art. 9§2 k.k. Na marginesie należy wskazać, iż niewykluczone jest to, iż gdyby oskarżony pozostając na prawym pasie podjął próbę hamowania do zdarzenia by nie doszło. Z uwagi jednak na okoliczności sprawy nie można oskarżonemu przypisać nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym gdyż czas ok. 1 sekundy nie pozwala na podjęcie przemyślanych mechanizmów obronnych. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uniewinnia oskarżonego M. O. od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania obciąża skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI