VIII K 1587/18
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Toruniu skazał oskarżonego za groźby karalne wobec nieletniej na karę ograniczenia wolności i orzekł zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej.
Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę oskarżonego B. B., który groził nieletniej E. B. pobiciem i zgwałceniem. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 190 § 1 kk. Na mocy uzgodnienia z prokuratorem i oskarżonym, sąd wymierzył karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania. Dodatkowo orzeczono zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej na okres 3 lat.
Sąd Rejonowy w Toruniu, VIII Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie oskarżonego B. B., który groził nieletniej E. B. pobiciem i zgwałceniem, używając przy tym obraźliwych słów. Sprawa toczyła się w trybie art. 335 § 2 kpk, gdzie prokurator złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego, uzgodnionego z oskarżonym. Sąd, uznając winę i sprawstwo oskarżonego za bezsporne, orzekł karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Na poczet tej kary zaliczono okres zatrzymania oskarżonego. Ponadto, sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną w jakikolwiek sposób oraz zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, na okres 3 lat. Sąd zwolnił również oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do części dotyczącej kary, zgodnie z art. 423 § 1a kpk.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu i jego wina nie budzą wątpliwości, a przesłanki z art. 335 § 2 kpk zostały spełnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
oskarżyciel
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Rejonowa Toruń Centrum-Zachód | organ_państwowy | oskarżyciel |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący groźby karalnej.
Pomocnicze
k.k. art. 34 § § 1a
Kodeks karny
Podstawa orzeczenia kary ograniczenia wolności.
k.k. art. 35 § § 1
Kodeks karny
Określenie wymiaru pracy w ramach kary ograniczenia wolności.
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary ograniczenia wolności.
k.k. art. 43a § § 2
Kodeks karny
Podstawa orzeczenia zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej (w uzasadnieniu wskazano omyłkowo, prawidłowa podstawa to art. 41a § 1 kk).
k.p.k. art. 335 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Tryb wydania wyroku skazującego na wniosek strony.
k.p.k. art. 423 § § 1a
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
u.o.p.k. art. 17 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa zwolnienia od opłat.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wina i sprawstwo oskarżonego nie budzą wątpliwości. Uzgodniona kara spełnia cele prewencyjne, represyjne i wychowawcze. Orzeczenie zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej jest uzasadnione.
Godne uwagi sformułowania
groził nieletniej E. B. pobiciem i zgwałceniem, ubliżając jej przy tym słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe uzgodniona z oskarżonym kara spełni cel prewencyjny, represyjny i wychowawczy podstawa prawna to art. 41a § 1 kk
Skład orzekający
Maciej Michałowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 190 § 1 kk, wymiar kary ograniczenia wolności, orzekanie zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej, tryb skazania na wniosek."
Ograniczenia: Sprawa rozstrzygnięta w trybie konsensualnym, uzasadnienie ograniczone.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy groźby karalnej wobec nieletniej, co ma pewien ładunek emocjonalny, jednak rozstrzygnięcie w trybie konsensualnym i ograniczone uzasadnienie czynią ją mniej interesującą z perspektywy analizy prawnej.
“Groził nieletniej gwałtem i pobiciem. Sąd Rejonowy orzekł karę ograniczenia wolności i zakaz zbliżania.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: VIII K 1587/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2019 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Maciej Michałowski Protokolant sekr. sąd. Sara Ostrowska w obecności oskarżyciela prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód Mirosława Olejnika po rozpoznaniu dnia 8 stycznia 2019 roku sprawy: B. B. s. W. i J. z domu A. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w dniu 5 października 2018r. w miejscowości Z. M. ul. (...) groził nieletniej E. B. pobiciem i zgwałceniem, ubliżając jej przy tym słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, przy czym groźby te wzbudziły u w/w obawę spełnienia tj. o czyn z art. 190 § 1 kk ORZEKA: I. Uznaje oskarżonego B. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk i za to na mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 34 § 1a punkt 1 kk i art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; II. Na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 05 października 2018r. godz. 19:00 do dnia 06 października 2018r. godz. 16:00 tj. 1 (jeden) dzień; III. Na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się oskarżonego z pokrzywdzoną E. B. w jakikolwiek sposób oraz zakaz zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej E. B. na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów – na okres lat 3 (trzech); IV. Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Na mocy art. 423 § 1a kpk uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do części orzeczenia o karze. W sprawie niniejszej prokurator złożył wniosek w trybie art. 335 § 2 kpk z dnia 07 listopada 2018r. o wydanie wyroku skazującego oskarżonego B. B. za czyn opisany w akcie oskarżenia ( k. 75 ) tj. za przestępstwo z art. 190 § 1 kk i wymierzenie mu za to kary oraz orzeczenia obowiązku , które zostały uzgodnione z oskarżonym w trakcie przesłuchania w dniu 06 października 2018r. ( k. 27 – 29 ). Sąd uznał , że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego okoliczności popełnienia przez B. B. zarzucanego mu czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości , wszystkie przesłanki określone przez ustawodawcę w art. 335 § 2 kpk zostały spełnione, a uzgodniona z oskarżonym kara spełni cel prewencyjny, represyjny i wychowawczy. W związku z tym Sąd wymierzył mu w punkcie I wyroku z dnia 08 stycznia 2019r. uzgodnioną karę tj. karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej , kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze minimalnym określonym w art. 35 § 1 kk tj . w wymiarze 20 godzin miesięcznie. W punkcie II wyroku Sąd zaliczył na poczet kary ograniczenia wolności orzeczonej w punkcie I okres zatrzymania od dnia 05 października 2018r. godz. 19.00 do dnia 06 października 2018r. godz. 16.00 ( k. 35 – 36 ). W punkcie III wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonego B. B. uzgodnione z nim : zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną E. B. w jakikolwiek sposób oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej E. B. na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres lat 3. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał omyłkowo art. 43a § 2 kk ( prawidłowa podstawa prawna to art. 41a § 1 kk ) – po stosownej modyfikacji w tym zakresie wniosku przez prokuratora obecnego na posiedzeniu w dniu 08 stycznia 2019r. ( k. 81 ) uznając , że ten przepis pozwala na orzeczenia obu tych obowiązków jednocześnie, a na takie orzeczenie oskarżony wyraził zgodę. W punkcie IV wyroku Sąd zwolnił oskarżonego B. B. od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych , na mocy art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983r. Nr 49 ze zm. ) i art. 624 § 1 kpk .
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę