VIII K 140/23

Sąd Rejonowy w ToruniuToruń2023-06-22
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymŚredniarejonowy
alimentyobowiązek alimentacyjnyniealimentacjaart. 209 kkstan zdrowianiezdolność do pracyuniewinnienieprzestępstwo umyślne

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu uchylania się od obowiązku alimentacyjnego, uznając, że jego niestosowanie wynikało z obiektywnych przyczyn zdrowotnych.

Oskarżony R.C. został oskarżony o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki. W trakcie postępowania przyznał, że nie płacił alimentów, ale wyjaśnił, że było to spowodowane poważnym urazem kręgosłupa i całkowitą niezdolnością do pracy. Sąd, opierając się na opinii biegłego neurologa, stwierdził, że oskarżony był całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej w okresie zarzucanego czynu, co wykluczało umyślność przestępstwa. W związku z tym, sąd uniewinnił oskarżonego.

Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę przeciwko R.C., oskarżonemu o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniej córki W.C. w okresie od października 2021 do listopada 2022 roku. Oskarżony przyznał, że nie uiszczał zasądzonych alimentów w kwocie 450 zł miesięcznie, jednakże podniósł, iż jego niestosowanie się do obowiązku wynikało z jego stanu zdrowia. Przedstawił dokumentację medyczną wskazującą na uraz kręgosłupa i konieczność operacji. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na opinii biegłego neurologa, który stwierdził, że oskarżony był całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej od 2017 roku, a planowany powrót do zdrowia po operacji miał nastąpić dopiero w czerwcu 2023 roku. Sąd uznał, że czyn z art. 209 § 1 k.k. wymaga umyślności i zamiaru uchylania się od obowiązku. W sytuacji, gdy oskarżony nie mógł pracować z przyczyn obiektywnych, za które nie ponosił odpowiedzialności, nie można było przypisać mu popełnienia przestępstwa. Brak majątku i utrzymywanie się z żony dodatkowo potwierdzały niemożność spełnienia obowiązku alimentacyjnego. Wobec powyższego, sąd uniewinnił R.C. od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli niezdolność do pracy jest obiektywna i niezawiniona, nie można przypisać sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku.

Uzasadnienie

Przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest umyślne i wymaga zamiaru uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. W przypadku, gdy sprawca nie może pracować z powodu stanu zdrowia, za który nie ponosi odpowiedzialności, nie można mówić o umyślnym uchylaniu się.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

R. C.

Strony

NazwaTypRola
R. C.osoba_fizycznaoskarżony
W. C.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

Przestępstwo umyślne wymagające zamiaru uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. Niezawiniona niezdolność do pracy wyklucza popełnienie tego czynu.

Pomocnicze

k.c.

Kodeks cywilny

Podstawa obowiązku alimentacyjnego (ugoda sądowa III RC 965/14).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony był całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej z powodu stanu zdrowia (uraz kręgosłupa). Niezdolność do pracy była obiektywna i niezawiniona. Brak majątku i utrzymywanie się z żony potwierdzały niemożność spełnienia obowiązku alimentacyjnego.

Godne uwagi sformułowania

czyn z art. 209§1 kk jest przestępstwem umyślnym, wymagającym od strony podmiotowej zaistnienia w świadomości osoby sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. nie sposób uznać, iż oskarżony dopuścił się zachowania polegającego na „uchylaniu się”, gdyż nie wykonywał obowiązku alimentacyjnego z przyczyn obiektywnych (stanu zdrowia) za które odpowiedzialności nie ponosi.

Skład orzekający

Angelika Kurkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa uchylania się od obowiązku alimentacyjnego w kontekście niezawinionej niezdolności do pracy z powodu stanu zdrowia."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy jest udokumentowana i obiektywna; nie dotyczy przypadków celowego unikania pracy lub ukrywania dochodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że prawo karne chroni przed celowym unikaniem odpowiedzialności, ale nie karze za niemożność jej spełnienia z przyczyn losowych, co jest ważnym aspektem sprawiedliwości.

Czy choroba zwalnia z płacenia alimentów? Sąd Rejonowy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK Z UZASADNIENIEM Sygn. akt: VIII K 140/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2023 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Angelika Kurkiewicz Protokolant st. sekr. sądowy Wojciech Rydzio bez obecności oskarżyciela po rozpoznaniu dnia 9 maja 2023r., 22 czerwca 2023r. sprawy: R. C. s. M. i K. z domu M. ur. (...) w G. - D. oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 28 października 2021 do dnia 23 listopada 2022r., w T. , uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na podst. Protokołu ugody zawartego przed Sądem Rejonowym w Toruniu, sygn.. akt III RC 965/14 z dn. 30 grudnia 2014r. na rzecz małoletniej W. C. w kwocie po 450zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych bądź opóźnienie zaległego świadczenia wynosi co najmniej 3 miesiące, tj. o czyn z art. 209§1 kk ORZEKA: I) Uniewinnia oskarżonego R. C. od popełnienia zarzucanego mu czynu; II) Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VIII K 140/23 UZASADNIENIE Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS. R. C. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 28 października 2021 do dnia 23 listopada 2022r., w T. uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na podstawie protokołu ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Toruniu, sygn. akt III RC 965/14 z dn. 30 grudnia 2014r. na rzecz małoletniej W. C. w kwocie po 450 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych bądź opóźnienie zaległego świadczenia wynosi co najmniej 3 miesiące, jest o czyn z art. 209§1 kk . Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego przyznał, że nie uiszczał należności alimentacyjnych wobec jego córki W. C. . Wyjaśnił, że było to spowodowane jego stanem zdrowia i niezdolnością do wykonywania pracy zarobkowej, której przyczyną jest uraz kręgosłupa. Mieszka na terenie (...) i jest na utrzymaniu żony (k. 80v-81, 101). Jednocześnie przedłożył kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, z której wynika, iż w dniu 19 kwietnia 2023 roku przeszedł operację kręgosłupa. Sąd dołączył opinię biegłego lekarza specjalisty neurologa z akt sprawy VIII K 13/22 , sporządzonej dnia 12 grudnia 2022 roku po analizie przesłanej dokumentacji medycznej oraz osobistym badaniu oskarżonego. Biegły wskazał, że oskarżony jest całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej od 2 sierpnia 2017 roku , zaś planowany czas powrotu do zdrowia , wskutek przeprowadzenia zaplanowanej operacji, to 30 czerwca 2023 roku. Mając powyższa na uwadze czyn oskarżonego, w ocenie Sądu polegający na zaniechaniu łożenia alimentacyjnego przez R. C. na rzecz córki W. C. nie zawiera znamion czynu zabronionego. Czyn określony w art. 209 § 1 k.k. jest przestępstwem umyślnym, wymagającym od strony podmiotowej zaistnienia w świadomości osoby sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, iż oskarżony w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu nie mógł podjąć żadnej pracy zarobkowej i osiągać jakichkolwiek dochodów z pracy lub innego stosunku podobnego do zatrudnienia, gdyż nie pozwalał mu na to stan zdrowia. Nadto nie posiadał żadnego majątku i był na utrzymaniu żony. Wobec powyższego nie sposób uznać, iż oskarżony dopuścił się zachowania polegającego na „uchylaniu się”, gdyż nie wykonywał obowiązku alimentacyjnego z przyczyn obiektywnych (stanu zdrowia) za które odpowiedzialności nie ponosi. Mając na uwadze, że stan niezdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy w okresie czynu został stwierdzony rzetelną, wewnętrznie niesprzeczną i spójną opinią biegłego neurologa, nie sposób stwierdzić , iż oskarżony, który nie posiadał żadnych innych dochodów ani majątku, celowo uchylał się od obowiązku łożeniu na utrzymanie swojej córki W. . Wobec powyższego Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu., zaś kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI