VIII K 1174/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Toruniu wydał wyrok skazujący P. R. za przestępstwo niealimentacji (art. 209 § 1a kk). Oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz dwójki dzieci w okresie od 2 sierpnia 2024 r. do 23 maja 2025 r., nie wpłacając zasądzonych kwot po 500 zł miesięcznie na każde dziecko. Zaległość przekroczyła równowartość trzech świadczeń okresowych, a matka dzieci, będąca osobą bezrobotną, otrzymywała świadczenia z funduszu alimentacyjnego, co jednak nie pozwalało na zaspokojenie podstawowych potrzeb dzieci. Oskarżony, który był wcześniej karany za podobne przestępstwa, po opuszczeniu zakładu karnego podejmował prace dorywcze, ale nie regulował w pełni obowiązku alimentacyjnego. Sąd uznał jego winę i społeczną szkodliwość czynu za wysokie, biorąc pod uwagę długi okres uchylania się od obowiązku oraz naruszenie dobra prawnego. Wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet czas zatrzymania. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego, zwolniono go z opłat sądowych, a koszty postępowania obciążyły Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie kwalifikacji prawnej czynu z art. 209 § 1a kk oraz zasad wymiaru kary w sprawach o niealimentację.
Sprawa dotyczy indywidualnego przypadku i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (1)
Czy uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego, skutkujące powstaniem zaległości przekraczającej równowartość trzech świadczeń okresowych i narażeniem uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, stanowi przestępstwo z art. 209 § 1a kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w opisanych okolicznościach stanowi przestępstwo z art. 209 § 1a kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony P. R. w okresie od sierpnia 2024 r. do maja 2025 r. uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz swoich dzieci, co doprowadziło do powstania zaległości przekraczającej równowartość trzech świadczeń okresowych. Mimo podejmowania prac dorywczych, nie łożył środków na utrzymanie dzieci, narażając je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, co jest znamieniem kwalifikowanego typu przestępstwa niealimentacji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| dzieci (...) i (...) | osoba_fizyczna | uprawniony do alimentów |
| matka dzieci | osoba_fizyczna | przedstawiciel ustawowy uprawnionych |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 209 § 1a
Kodeks karny
Przepis ten statuuje typ kwalifikowany przestępstwa niealimentacji, którego znamieniem kwalifikującym jest skutek polegający na narażeniu uprawnionego do alimentów na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Uchylanie się od obowiązku wymaga wykazania, że sprawca miał obiektywną możliwość dostarczania środków utrzymania, lecz tego nie czynił. Znamiona przestępstwa zostaną wyczerpane, gdy łączna wysokość powstałych zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych.
Pomocnicze
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej w przypadku trudnej sytuacji majątkowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego przez okres blisko 10 miesięcy. • Powstała zaległość alimentacyjna przekroczyła równowartość trzech świadczeń okresowych. • Zachowanie oskarżonego naraziło dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. • Oskarżony był świadomy obowiązku i miał obiektywną możliwość jego wykonania (prace dorywcze).
Godne uwagi sformułowania
uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci • doprowadził do powstania zaległości alimentacyjnej przekraczającej równowartość 3 świadczeń okresowych • narażając jednocześnie uprawnionego na niemożność zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych • wina i społeczna szkodliwość czynów kształtowały się na stosunkowo wysokim poziomie • zaniechanie w zakresie obowiązku alimentacyjnego godzi nie tylko bezpośrednio w dobro osoby uprawnionej do tego świadczenia, lecz także w szerszym ujęciu prowadzi do przerzucenia odpowiedzialności w tym zakresie na instytucje państwowe
Skład orzekający
Angelika Kurkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynu z art. 209 § 1a kk oraz zasad wymiaru kary w sprawach o niealimentację."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy indywidualnego przypadku i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i jego konsekwencji prawnych, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców, zwłaszcza rodziców i osób zainteresowanych prawem rodzinnym.
“6 miesięcy więzienia za niepłacenie alimentów – sąd wydał wyrok.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.