VIII K 113/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa rozpoznał sprawę J. C. (1) oskarżonego o udział w bójce z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Oskarżony miał brać udział w bójce w dniu 8 czerwca 2009 r. w Warszawie, zadając ciosy i narażając innych na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, działając w warunkach recydywy. Sąd, po przeprowadzeniu wieloletniego postępowania dowodowego, ustalił stan faktyczny opierając się na całokształcie materiału dowodowego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się zeznania świadka G. S., która widziała, jak oskarżony oddalił się z miejsca zdarzenia przed eskalacją konfliktu. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne w zakresie, w jakim nie były sprzeczne z innymi dowodami, zwłaszcza zeznaniami G. S. oraz częściowo zeznaniami braci P. i J. J. (1). Sąd miał na uwadze stan nietrzeźwości niektórych uczestników zdarzenia, co mogło wpływać na ich zdolność spostrzegania. Zeznania funkcjonariuszy policji, P. H. i A. K. (2), zostały uznane za niewiarygodne z uwagi na ich identyczność i brak spontaniczności, co sugerowało przygotowanie treści zeznań. Sąd stwierdził, że materiał dowodowy nie wykazał, aby J. C. (1) brał czynny udział w bójce ani że narażał kogokolwiek na niebezpieczeństwo. W związku z tym, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 kpk, oskarżony został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd zasądził również koszty procesu na rzecz Skarbu Państwa oraz wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaOcena wiarygodności zeznań policjantów w kontekście ich identyczności i braku spontaniczności; stosowanie zasady in dubio pro reo; interpretacja art. 158 § 1 kk; zasada reformationis in peius.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonego, wystarczająco dowodzi winy oskarżonego w zakresie zarzutu udziału w bójce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, materiał dowodowy nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że oskarżony J. C. (1) brał udział w zarzuconym mu czynie.
Uzasadnienie
Sąd ocenił zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonego, uznając część z nich za niewiarygodne (policjanci) lub ograniczone przez stan nietrzeźwości (uczestnicy). Kluczowe były zeznania świadka G. S. wskazujące na oddalenie się oskarżonego z miejsca zdarzenia oraz zgodność innych uczestników co do braku udziału oskarżonego w bójce.
Czy zeznania funkcjonariuszy policji, które są identyczne i nie wykazują spontaniczności, mogą stanowić podstawę do ustalenia stanu faktycznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania funkcjonariuszy policji P. H. i A. K. (2) zostały uznane za niewiarygodne z uwagi na ich identyczność, brak spontaniczności oraz podejrzenie spreparowania treści na potrzeby postępowania.
Uzasadnienie
Sąd zauważył, że zeznania policjantów były niemal identyczne, co sugerowało uzgodnienie treści, a nie spontaniczne składanie zeznań. Dodatkowo, próba weryfikacji tych zeznań na rozprawie nie powiodła się z powodu braku pamięci funkcjonariuszy.
Czy w przypadku zaskarżenia wyroku tylko na korzyść oskarżonego, sąd rozpoznający sprawę ponownie może wydać orzeczenie surowsze?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z art. 443 kpk, w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego lub zachodzą inne określone okoliczności. W tej sprawie wyrok został zaskarżony tylko przez obrońcę, co uniemożliwiało wydanie surowszego orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na zasadę zakazu reformationis in peius, podkreślając, że orzeczenie surowsze to każde rozstrzygnięcie mniej korzystne dla oskarżonego, w tym zmiana kwalifikacji prawnej czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. C. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. P. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| J. J. (1) | osoba_fizyczna | współsprawca |
| A. P. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| M. N. (2) | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Urszula Jasik – Turowska | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
Odpowiedzialności podlega ten, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w których naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego lub średniego uszczerbku na zdrowiu. Karalny jest udział w niebezpiecznej bójce lub pobiciu, którego intensywność i agresywność stwarza poważne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. Jest to przestępstwo materialne, przy czym stan bezpośredniego zagrożenia jest skutkiem. Znamię udziału wypełnia nie tylko zadawanie ciosów, ale także inne formy zachowania przyczyniające się do niebezpiecznego charakteru zajścia. Jest to przestępstwo umyślne, wymagające zamiaru bezpośredniego co do uczestnictwa, natomiast znamię niebezpiecznego charakteru może być objęte zamiarem ewentualnym.
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Określa warunki recydywy, tj. popełnienie umyślnego przestępstwa podobnego w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa negatywne przesłanki procesowe, w tym brak dowodów winy oskarżonego.
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
Zakaz reformationis in peius – zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego po zaskarżeniu wyroku tylko na jego korzyść.
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa w przypadku uniewinnienia oskarżonego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wymóg dokładnego określenia w wyroku stopnia niebezpieczeństwa bójki lub pobicia.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 14 § 1
Podstawa do zasądzenia wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów winy oskarżonego. • Niewiarygodność zeznań kluczowych świadków (policjantów). • Oddalenie się oskarżonego z miejsca zdarzenia przed eskalacją konfliktu. • Zgodność zeznań świadków co do braku udziału oskarżonego w bójce. • Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (in dubio pro reo).
Godne uwagi sformułowania
Sąd ocenia dowody swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, jak i wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. • Oskarżyciel winien jest udowodnić winę oskarżonego, to znaczy wykazać w sposób nie budzący wątpliwości wiarygodnymi dowodami. • Zeznania funkcjonariuszy Policji nie zostały złożone w sposób spontaniczny i swobodny. • Przedstawione przez nich w toku dochodzenia informacje zostały przez nich spreparowane na potrzeby toczącego się postępowania. • Oskarżony nie popełnił zarzuconego mu czynu.
Skład orzekający
Rafał Stępak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ocena wiarygodności zeznań policjantów w kontekście ich identyczności i braku spontaniczności; stosowanie zasady in dubio pro reo; interpretacja art. 158 § 1 kk; zasada reformationis in peius."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest ocena wiarygodności dowodów, zwłaszcza zeznań funkcjonariuszy, i jak zasada domniemania niewinności chroni oskarżonego w przypadku braku jednoznacznych dowodów winy.
“Czy zeznania policjantów mogą być niewiarygodne? Sąd uniewinnia oskarżonego z powodu wątpliwości dowodowych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.