VIII K 1090/24

WYROK Z UZASADNIENIEM Sygn. akt: VIII K 1090/24 4075-4 Ds 1917.2024 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz Protokolant  st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio w obecności asesora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód Piotra Koper, po rozpoznaniu dnia 29 kwietnia 2025 r. sprawy D. K. , s. D. i Z. z domu P. , ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: 1. W dniu 20 czerwca 2024 r. w T. przy ul. (...) posiadał przy sobie wbrew przepisom ustawy substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 7,80 grama brutto tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, 2. W dniu 20 czerwca 2024 r. w T. przy ul. (...) na drodze publicznej kierował pojazdem mechanicznym marki R. o nr rej. (...) czym nie zastosował się do wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) r. sygn. akt (...) , dotyczącego dożywotniego kierowania pojazdami mechanicznymi tj. o czyn z art. 244 kk orzeka: I. 
        Uznaje oskarżonego D. K. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, tj. występku z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. 
        Uznaje oskarżonego D. K. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie II konkluzji aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż nie dostosował się do dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) r. w sprawie sygn. akt (...) tj. występku z art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. 
        Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach I i II niniejszego wyroku, wymierza oskarżonemu D. K. karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. 
        na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 20 czerwca 2024 roku od godz. 20:20 do dnia 21 czerwca 2024 roku do godz. 12:20 przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności ; V. 
        na podstawie art. 70 ust 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2023, poz. 1939) orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz (...) VI. 
        na podstawie art. 42§1a pkt. 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 (dziesięciu) lat; VII. 
        na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...) w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) złotych; VIII. 
        na podstawie art. 70 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2023, poz. 1939) oraz art. 44 § 1 i 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych w wykazie nr (...) oraz (...) IX. 
        zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie w wysokości 230 (dwieście trzydzieści ) złotych. Sygn. akt VIII K 1090/24 UZASADNIENIE ( Uwagi : z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w art. 99 a § 1 kpk ) W dniu 20 czerwca 2024 r. funkcjonariusze KP (...) otrzymali zgłoszenie, że w sklepie (...) przy ul. (...) w T. znajduje się mężczyzna pod widocznym działaniem środków odurzających. Po wylegitymowaniu okazał się nim być D. K. , u którego w toku przeszukania ujawniono substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 7,80 grama brutto. Dowody: - wyjaśnienia D. K. k. 37-38 - zeznania A. K. k. 12-13 - zeznania Ł. K. k. 19-20 - zeznania Z. K. k. 26-27 - protokół przeszukania D. K. k. 2-3 - protokół przeszukania pojazdu k. 5-6 - protokół zatrzymania k. 7 - protokół przeważenia substancji k. 9 - protokół użycia testera narkotykowego k. 10-11 - protokół oględzin monitoringu k. 15-16 - protokół oględzin telefonu k. 17-18 - protokół przeszukania mieszkania k. 23-25 - protokół oględzin osoby k. 39-45 - opinia z badań kryminalistycznych k. 137-139 D. K. na parking ww. sklepu (...) w T. przy ul. (...) w dniu 20 czerwca 2024 r. przyjechał pojazdem mechanicznym marki R. o nr rej. (...) , którym to kierował. Wobec D. K. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) orzeczono środek karny w postaci dożywotniego zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi. Dowody: - wyjaśnienia D. K. k. 37-38 - zeznania A. K. k. 12-13 - zeznania Ł. K. k. 19-20 - decyzja Prezydenta Miasta T. k. 73, k. 75, k. 83, k. 87, k. 92-102 - odpisy wyroków k. 67-68, k. 90-91 D. K. ma (...) lata. Jest żonaty i posiada (...) małoletnich dzieci na utrzymaniu. Osiąga dochód w wysokości (...) zł netto miesięcznie z tytułu zatrudnienia w (...) T. . Był kilkukrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Dowody: - dane osobowo-poznawcze k. 122 - karta karna k. 50-53 - odpisy wyroków k. 67-68, k. 78, k. 80, k. 87, k. 86 D. K. przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśniając podkreślił, że okoliczności sprawy są jasne. Zdaniem Sądu przyznanie się do winy przez oskarżonego jest wiarygodne, albowiem znajduje pełne odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zeznania A. K. oraz zapis monitoringu potwierdzają, że oskarżony kierował pojazdem. Z kolei zeznania Ł. K. i protokół przeszukania osoby D. K. dowodzą, iż posiadał on środki narkotyczne, którego rodzaj określiła opinia kryminalistyczna. Zeznania świadków A. K. i Ł. K. Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Są to osoby obce dla oskarżonego, które nie miały żadnego interesu w jego bezpodstawnym obciążaniu. Ponadto, złożone przez nich depozycje korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem tj. przede wszystkim wyjaśnieniami oskarżonego, pozyskanym monitoringiem oraz protokołem przeszukania oskarżonego i protokołem przeważenia ujawnionej substancji. Do rozstrzygnięcia sprawy i ustalenia stanu faktycznego nie przyczyniły się zeznania Z. K. , która nie miała żadnej wiedzy o zajściu jak również posiadanych przez oskarżonego narkotykach. Sąd uznał za wiarygodną sporządzoną na potrzeby niniejszej sprawy opinię kryminalistyczną dotyczącą badania ujawnionych środków narkotycznych. Ekspertyza została sporządzona przez uprawnione ku temu podmioty. Była jasna, kompletna, nie zawierała wewnętrznych sprzeczności i odpowiadała na pytania postawione w postanowieniu dopuszczającym ten dowód. Sąd dał także wiarę pozostałym dowodom zawnioskowanym w akcie oskarżenia, które stanowiły podstawę ustalenia stanu faktycznego. Sąd oparł się na dowodach w postaci protokołów przeszukania osoby, samochodu i pomieszczeń mieszkalnych, protokołów użycia testera narkotykowego i przeważenia substancji, protokołów oględzin zapisu monitoringu, telefonu i osoby, albowiem zostały pozyskane zgodnie z procedurą karną i nie zostały podważone. Za niebudzące wątpliwości Sąd uznał także znajdujące się w aktach odpisy wyroków, informację dot. karalności oskarżonego oraz kopie decyzji Prezydenta Miasta T. . D. K. stanął pod zarzutami czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i czynu z art. 244 kk . Art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje zachowanie polegające na posiadaniu wbrew przepisom ustawy środków odurzających lub substancji psychotropowych. Z kolei przepis art. 244 kk zawiera wyliczenie wszystkich zakazów sądowych, w tym również zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, których nieprzestrzeganie zagrożone jest sankcją. Zachowanie sprawcze polega na nierespektowaniu orzeczeń sądu dotyczących orzeczonego przez sąd zakazu, obowiązku lub nakazu bądź też niewykonywaniu zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany. (M. Mozgawa [w:] M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, M. Mozgawa, Kodeks karny. Komentarz aktualizowany , LEX/el. 2025, art. 244.) W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że oskarżony wypełnił swym zachowaniem znamiona czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia. Dowodzą temu przede wszystkim depozycje samego oskarżonego, który przyznał się do sprawstwa w tym zakresie. Ponadto, za przypisaniem mu winy świadczą również zeznania świadków Ł. K. i A. K. oraz nieosobowe źródła dowodowe takie jak sporządzone w sprawie protokoły, opinia kryminalistyczna oraz zapis monitoringu. Powyższy materiał jednoznacznie wskazuje, że D. K. miał przy sobie amfetaminę o wadze 7,80 grama, zaliczaną do substancji psychotropowych, której posiadanie jest penalizowane. Tym samym oskarżony dopuścił się czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Ponadto oskarżony prowadził samochód po drodze publicznej w dniu, w którym obowiązywał orzeczony względem niego dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów, czym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 244 kk . Z uwagi na błędną datę wyroku Sądu (...) w sprawie (...) podaną w zarzucie, Sąd zmodyfikował opis czynu w tym zakresie, ustalając że oskarżony nie dostosował się do dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu (...) w (...) z dnia (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) . Odpisy tego orzeczenia pozyskane w toku postępowania wskazują, iż zostało ono wydane w dniu 25 września 2019 r., nie zaś jak określono w zarzucie w dniu 30 lipca 2020 r. Przy wymiarze kary za przypisane oskarżonemu czyny Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 kk . Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu Sąd kierował się kryteriami określonymi w art. 115 § 2 kk . W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż jest on wysoki, co wynika z rodzaju i charakteru naruszonych dóbr prawnych, w które to poszczególne czyny godziły, a które z uwagi na przewidzianą sankcję w postaci kary pozbawienia wolności uznać należy za szczególnie doniosłe. Posiadane przez oskarżonego doświadczenie życiowe jak i poziom jego rozwoju intelektualnego z pewnością pozwoliły mu ocenić naganność podejmowanych działań. Nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub umniejszające winę oskarżonego, a zatem czyny przypisane oskarżonemu są przez niego zawinione i to w stopniu znacznym. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył wcześniejszą, kilkukrotną karalność oskarżonego. Z kolei jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się do winy oskarżonego. Mając na względnie powyższe, sąd wymierzył oskarżonemu za czyn przypisany w pkt I wyroku, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z kolei za czyn przypisany oskarżonemu w pkt II wyroku Sąd na podstawie art. 244 kk wymierzył oskarżonemu również karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu powyżej wymierzone kary jednostkowe są adekwatne do wysokiej społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego oraz stopnia jego winy. Sąd zdecydował o orzeczeniu ich powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albowiem oskarżony był wcześniej karany. Pomimo zaś poprzednich skazań, oskarżony nie wyciągnął wniosków i w dalszym ciągu lekceważy porządek prawny. Z tych względów w ocenie Sądu, jedynie kary bezwzględne pozbawienia wolności mają szanse spełnić swe cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego. Oskarżony musi popracować nad swoją postawą do przestrzegania porządku prawnego i tylko wymierzone we wskazanym rozmiarze kary dają mu szansę do uświadomienia sobie naganności jego zachowania. Kary te spełnią również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Orzeczone względem oskarżonego kary jednostkowe Sąd na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk połączył wymierzając karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna orzeczona w takim wymiarze powinna spełnić swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także spełnić potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w niniejszej sprawie. Na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...) w (...) w wysokości 1000 złotych. Z kolei w związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z art. 244 kk , na podstawie art. 43a § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz ww. (...) w kwocie 10.000 zł. Orzeczenie powyższych środków karnych było obligatoryjne, a zdaniem Sądu ww. kwoty są adekwatne do okoliczności popełnienia czynów za które je wymierzono, jak również możliwości finansowych oskarżonego. Sąd zobligowany treścią art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych do sprawy substancji psychotropowych i ich opakowań. Wobec treści art. 42 § 1a pkt 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat, który to okres jest w ocenie Sądu adekwatny zważywszy na fakt wcześniejszych skazań oskarżonego za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz nieprzestrzeganie orzeczonych środków karnych w zakresie zakazu prowadzenia pojazdów. Na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty sądowej oraz obciążono go wydatkami postępowania w wysokości 230 zł.