VIII GZ 79/16

Sygn. akt VIII Gz 79/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2016 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy, w składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Woźniak Sędziowie: SSO Natalia Pawłowska SSO Patrycja Baranowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 roku w Szczecinie, na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku wierzyciela J. M. z udziałem T. H. ( (...) ) o wydanie zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 30 października 2015 roku, sygn. akt X GCo 390/15 w przedmiocie oddalenia wniosku postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wydać zaświadczenie europejskiego tytułu egzekucyjnego na podstawie art. 795 1 § 1 k.p.c. stosownie do wymogów zawartych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 roku w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz.U. UE L 143, str.15 z póź. zm.). SSO Natalia Pawłowska- Grzelczak SSO Agnieszka Woźniak SSO Patrycja Baranowska UZASADNIENIE Wnioskodawca J. M. wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, że wyrok zaoczny wydany przez Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 14 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt X GC 1538/13 stanowi europejski tytuł egzekucyjny. W uzasadnieniu wskazał, iż zaświadczenie jest niezbędne do wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie przedmiotowego orzeczenia w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Postanowieniem z dnia 30 października 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, sygn. akt X GCo 390/15 oddalił wniosek. W uzasadnieniu przywołując regulacje zawarte w na art. 795 2 k.p.c. oraz art. 3 ust 1Rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 roku w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz.U.UE.L.2004.143.15) Sąd wskazał, że przedmiotowej sprawie nie zaszła żadna z przesłanek warunkujących uznanie roszczenia za bezsporne. Na chwilę wydania orzeczenia brak było bowiem dowodu doręczenia wydanego w dniu 14 kwietnia 2015 roku wyroku zaocznego. Sąd zwrócił się do właściwej jednostki przyjmującej o udzielenie informacji na jakim etapie znajduje się postępowanie w sprawie doręczenia pozwanej wyroku zaocznego z dnia 14 kwietnia 2015 roku, niemniej odpowiedź nie nadeszła. W świetle powyższego Sąd wskazał na brak podstaw do uznania, że wypełnione zostały powyższe warunki, w tym w szczególności zapis litery b w/w przepisu, albowiem z akt sprawy XGC 1538/13 wynika, iż zostały podjęte czynności zamierzające do ustalenia przyczyn braku informacji odnośnie doręczenia lub niemożności doręczenia wyroku zaocznego co uniemożliwia Sądowi na chwilę obecną ustalenie, czy wyrok jest prawomocny czy też stronie pozwanej przysługuje środek zaskarżenia - sprzeciw od wyroku zaocznego a tym samym uznanie, że roszczenie jest bezsporne w świetle cytowanego powyżej rozporządzenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wierzyciel. W uzasadnieniu wskazując na świadome działanie dłużnika działającego na terenie Szwecji zmierzające do uniemożliwia wyegzekwowania zobowiązania skarżący podkreślił, ze bez wnioskowanego tytułu nie może odzyskać żadnych należności. Domagając się zintensyfikowania wszelkich działań w celu doręczenia skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o wydanie europejskiego tytułu egzekucyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się uzasadnione, choć nie z uwagi na zasadność przedstawionej w nim argumentacji, a na skutek zmiany okoliczności związanych z uprawomocnieniem się wyroku zaocznego. W niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, że zastosowanie znajdują przywołane przez Sąd Rejonowy regulacje zawarte w Rozporządzeniu (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 roku w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz.U. UE L 143, str.15 z póź. zm.). I jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 3 ust. 1 rozporządzenie stosuje się do orzeczeń, ugód sądowych oraz dokumentów urzędowych dotyczących roszczeń bezspornych, roszczenie uznaje się zaś za bezsporne, jeżeli: a)dłużnik wyraźnie zgodził się co do niego poprzez uznanie lub w drodze ugody zatwierdzonej przez sąd lub zawartej przed sądem w toku postępowania; lub b)dłużnik nigdy nie wniósł przeciwko niemu sprzeciwu, zgodnie ze stosownymi wymogami proceduralnymi wynikającymi z prawa Państwa Członkowskiego wydania, w toku postępowania sądowego; lub c)dłużnik nie stawił się ani nie był reprezentowany na rozprawie sądowej dotyczącej tego roszczenia, po początkowym zakwestionowaniu roszczenia w toku postępowania sadowego, pod warunkiem że takie zachowanie traktuje się jako milczące uznanie roszczenia lub uznanie faktów przedstawianych przez wierzyciela na mocy prawa Państwa Członkowskiego wydania; lub d)dłużnik wyraźnie zgodził się co do niego w dokumencie urzędowym. Analiza akt Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie o sygn. X GC 1538/13 wykazała, że przesłanki, o których mowa w powyższym przepisie zostały spełnione. Obecnie nie budzi zastrzeżeń stwierdzenie, że wyrok zaoczny z dnia 14 kwietnia 2015 roku, wydany w sprawie z powództwa J. M. przeciwko T. H. - (...) stanowi orzeczenie dotyczące roszczenia bezspornego w rozumieniu art. 3 lit. b ww. rozporządzenia. Wyrok ten stał się bowiem prawomocny w konsekwencji skutecznego doręczania go pozwanemu i nie wniesienia przeciwko niemu w ramach procedury sądowej sprzeciwu. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że wniosek należy uwzględnić, a zatem na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono o zmianie zaskarżonego postanowienia i wydano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego. SSO Natalia Pawłowska- Grzelczak SSO Agnieszka Woźniak SSO Patrycja Baranowska