VIII GZ 482/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu apelacji z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej, zasądzając koszty postępowania.
Sąd Okręgowy rozpoznał zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu jej apelacji od wyroku w sprawie o zapłatę. Apelacja została odrzucona, ponieważ pozwana nie uiściła wymaganej opłaty sądowej, mimo wezwania i wyznaczenia terminu. Pozwana twierdziła, że opłatę uiściła, ale zgubiła dowód wpłaty. Sąd Okręgowy uznał, że brak dowodu wpłaty czyni oświadczenie pozwanej niewiarygodnym i oddalił zażalenie jako bezzasadne, zasądzając jednocześnie koszty postępowania od pozwanej na rzecz powódki.
Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie pozwanej spółki z o.o. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim, które odrzuciło apelację pozwanej od wyroku w sprawie o zapłatę. Sąd Rejonowy odrzucił apelację, ponieważ pozwana nie uiściła wymaganej opłaty sądowej w wysokości 983 zł, mimo że została do tego wezwana i otrzymała termin 7 dni na jej uiszczenie. Pozwana twierdziła, że opłatę uiściła przelewem bankowym lub gotówkowo na poczcie, jednak zgubiła dowód wpłaty. Sąd Okręgowy, analizując sprawę, stwierdził, że pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu potwierdzającego uiszczenie opłaty. Sąd uznał oświadczenie pozwanej za niewiarygodne, wskazując, że podobna argumentacja pojawia się w innych sprawach. W związku z brakiem dowodu wpłaty, Sąd Okręgowy uznał postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu apelacji za prawidłowe i oddalił zażalenie pozwanej. Na mocy przepisów k.p.c. orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego, zasądzając od pozwanej na rzecz powódki kwotę 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, brak dowodu uiszczenia opłaty sądowej od apelacji, mimo wezwania do jej uiszczenia i wyznaczenia terminu, uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 370 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że samo oświadczenie strony o uiszczeniu opłaty, bez przedstawienia dowodu jej wpłaty, nie jest wystarczające do uznania apelacji za opłaconą. W przypadku braku dowodu, postanowienie o odrzuceniu apelacji jako nieopłaconej jest prawidłowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
powódka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w G. | inne | powódka |
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. | spółka | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2 zdanie pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 10 § ust. 2 pkt 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodu uiszczenia opłaty od apelacji przez pozwaną. Niewiarygodność twierdzeń pozwanej o zgubieniu dowodu wpłaty. Prawidłowość zastosowania art. 370 k.p.c. przez sąd pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu apelacji z powodu rzekomego uiszczenia opłaty.
Godne uwagi sformułowania
Samo oświadczenie poznanej w tym zakresie nie może zostać uznane za wystarczające – abstrahując od tego, że jest ono niewiarygodne. Znana jest Sądowi Okręgowemu argumentacja skarżącej, albowiem powiela ją w wielu środkach zaskarżenia wywodzonych w innych sprawach.
Skład orzekający
Agnieszka Woźniak
przewodniczący
Patrycja Baranowska
członek
Rafał Lila
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności dowodzenia uiszczenia opłat sądowych i konsekwencji ich nieuiszczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dowodu wpłaty i powtarzalności argumentacji strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego odrzucenia apelacji z powodu braku opłaty, bez głębszych zagadnień prawnych.
Dane finansowe
koszty postępowania zażaleniowego: 900 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII Gz 482/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie , Wydział VIII Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak Sędziowie: SO Patrycja Baranowska SR del. Rafał Lila (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 sierpnia 2017 r. wydane w sprawie V GC 131/16 postanawia: I. oddala zażalenie; II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 900 zł (dziewięciuset złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. SSO Patrycja Baranowska SSO Agnieszka Woźniak SSR del. Rafał Lila UZASADNIENIE Tytułem wstępu należy wskazać, że w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia powołano omyłkowo jako datę wydania wyroku w sprawie i datę złożenia apelacji rok 2017 zamiast rok 2016. W związku z tym w dalszej części rozważań posługiwano się już datą właściwą. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2017 r., wydanym w sprawie V GC 131/16, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił apelację pozwanej od wyroku tego Sądu wydanego dnia 7 września 2016 r. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana w dniu 17 października 2016 r. wniosła apelację, a następnie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. referendarz sądowy oddalił wniosek pozwanej, zaś postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r. orzeczenie referendarza zostało utrzymane w mocy. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2017 r. wezwano pozwaną do uiszczenia opłaty od apelacji w kwocie 983 zł, w terminie 7 dni, zakreślając rygor odrzucenia apelacji. Zobowiązanie nałożone na pozwaną doręczono jej dnia 23 maja 2017 r., zaś opłata nie została uiszczona. Wobec tego Sąd Rejonowy postanowił, na podstawie art. 370 k.p.c. , odrzucić apelację. Pozwana wniosła zażalenie na wskazane postanowienie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 370 k.p.c. (poprzez niewłaściwe jego zastosowanie). W związku z powyższym domagała się jego uchylenia. Uzasadniając swoje stanowisko przyznała, że zobowiązanie do uiszczenia opłaty od apelacji doręczono jej dnia 23 maja 2017 r. oraz że termin w nim zakreślony upływał z dniem 30 maja 2017 r., jednakże stanowczo utrzymywała, że 29 lub 30 maja 2017 r. wniosła opłatę przelewem bankowym. Dalej jednak wywodziła, że wpłata została dokonana gotówkowo na poczcie na konto Sądu Rejonowego, jednak pozwana zgubiła oryginał dowodu wpłaty. W odpowiedzi na zażalenie powódka wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się bezzasadne i w związku z tym podlegało oddaleniu. Zgodnie z brzmieniem art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie – wbrew stanowisku skarżącej – brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, że uiściła ona opłatę od apelacji w kwocie 983 zł. Samo oświadczenie poznanej w tym zakresie nie może zaś zostać uznane za wystarczające – abstrahując od tego, że jest ono niewiarygodne. Znana jest Sądowi Okręgowemu argumentacja skarżącej, albowiem powiela ją w wielu środkach zaskarżenia wywodzonych w innych sprawach. Skoro pozwana nie jest w stanie przedstawić dowodu, który świadczyłby o tym, że uiściła w zakreślonym terminie opłatę sądową od apelacji, to rozstrzygnięcie Sądu I instancji odrzucające apelację, jako nieopłaconą, należało uznać za prawidłowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. , orzeczono jak w pkt I. postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 108 § 1 k.p.c. uznając, że pozwana w całości uległa z wywiedzionym środkiem zaskarżenia. Na obciążające ją koszty składa się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego strony powodowej, ustalone stosownie do § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. SSO Patrycja Baranowska SSO Agnieszka Woźniak SSR del. Rafał Lila (...) r. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI