VIII GZ 467/18

Sygnatura akt VIII Gz 467/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2019 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Monika Rzepiejewska po rozpoznaniu w S. 28 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Koszalinie z 30 kwietnia 2018 r. (sygn. akt V GC 911/16) postanawia: oddalić zażalenie. M. R. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 30 kwietnia 2018 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Koszalinie (sygn. akt V GC 911/16) wezwał pozwaną do uiszczenia kwoty 1.962 zł tytułem brakującej opłaty od apelacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji (k. 185v). Pozwana zaskarżyła powyższe zarządzenie zażaleniem (k. 192 i n.), wnosząc o uchylenie tego zarządzenia. W uzasadnieniu wyjaśniła, że złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych – opłaty od apelacji, który oddalono postanowieniem z 19 grudnia 2017 r. Postanowienie to zaskarżyła, lecz skargę odrzucono postanowieniem z 20 lutego 2018 r. Zaskarżyła to postanowienie zażaleniem z 5 marca 2018 r. Pomimo tego, że zażalenie wniosła prawidłowo, to zostało ono odrzucone postanowieniem z 9 kwietnia 2018 r. (doręczonym 20 kwietnia 2018 r.). Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem z 27 kwietnia 2018 r. Podniosła, że dopóki postanowienie z 20 lutego 2018 r. nie stanie się prawomocne, dopóty nie stanie się prawomocne postanowienie z 19 grudnia 2017 r. W tej sytuacji wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie został prawomocnie rozstrzygnięty, więc wezwanie do uzupełnienia opłaty od apelacji jest przedwczesne. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Analiza akt postępowania prowadzi do wniosku, że pozwana w apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji z 20 kwietnia 2017 r. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od apelacji (k. 116). Postanowieniem referendarza sądowego z 19 grudnia 2017 r. ów wniosek został oddalony (k. 156 i n.), zaś odpis tego postanowienia doręczono pozwanej 2 stycznia 2018 r. (k. 159v). Dnia 9 stycznia 2018 r. pozwana przesłała skargę na powyższe postanowienie referendarza sądowego, przy czym skarga została opatrzona podpisem wyłącznie A. P. (k. 160 i n.) i w załączeniu nie znajdował się odpis skargi. W tym miejscu podkreślić należy, że A. P. , zgodnie z wpisem pozwanej do KRS (k. 162) nie ma umocowania do samodzielnej reprezentacji pozwanej – konieczne jest współdziałanie obydwojga członków zarządu, tj. A. P. oraz C. B. , bowiem dopiero ich łączne działanie stanowi działanie organu (zarząd) pozwanej i wywołuje dla pozwanej skutki prawne co do podejmowanych za pozwaną czynności procesowych (zgodnie z art. 67 § 1 k.p.c. osoby prawne – a takim podmiotem jest pozwana – dokonują czynności procesowych przez swoje organy albo przez osoby uprawnione do działania w ich imieniu). Zarządzeniem z 17 stycznia 2018 r (k. 163), doręczonym 25 stycznia 2018 r. (k. 165v) pozwaną wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez „własnoręczne podpisanie skargi przez osoby upoważnione do reprezentacji pozwanej spółki zgodnie z zasadami wynikającymi z rejestru przedsiębiorców KRS w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi”. Do akt sprawy nie wpłynęło żadne pismo pozwanej, a znajdująca się w aktach sprawy skarga nie została opatrzona podpisem C. B. . Postanowieniem z 20 lutego 2018 r. (k. 166) Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę pozwanej z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 398 22 § 5 k.p.c. W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 398 23 § 1 i § 2 k.p.c. rozpoznając skargę na postanowienie referendarza sądowego m.in. w przedmiocie kosztów sądowych sąd orzeka jako sąd drugiej instancji. Skoro postanowienie o odrzuceniu skargi na postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest orzeczeniem sądu drugiej instancji, to nie przysługuje na nie zażalenie, bowiem zażalenie przysługuje na odrzucenie skargi na orzeczenie referendarza sądowego wyłącznie przez sąd pierwszej instancji ( art. 394 § 1 pkt 12 k.p.c. ). Na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego środek zaskarżenia nie przysługuje, a zatem orzeczenie referendarza sądowego z chwilą odrzucenia skargi stało się prawomocne ( art. 363 § 1 k.p.c. ). Wpływu na prawomocność postanowienia referendarza sądowego nie ma późniejsze kierowanie przez pozwaną zażaleń na postanowienie z 20 lutego 2016 r. i kolejnych orzeczeń, bowiem zażalenia w tym zakresie nie są dopuszczalne jako zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji ( art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. ). Słusznie zwrócił na to uwagę Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia z 9 kwietnia 2018 r. (k. 179). Prawomocne oddalenie wniosku pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych nakładało na Przewodniczącego w Sądzie pierwszej instancji obowiązek wezwania pozwanej do opłacenia apelacji w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 112 ust. 2 u.k.s.c. w zw. z art. 130 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. ). Przewodniczący w Sądzie pierwszej instancji uczynił zadość temu obowiązkowi, wzywając pozwaną do uzupełnienia opłaty od apelacji w kwocie 1.296 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji, wydając zaskarżone obecnie zarządzenie. Należy zauważyć, że pozwana w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia określiła na 39.228 zł (k. 115). W konsekwencji opłata sądowa od apelacji strony pozwanej podlegała opłacie w kwocie 1.962 zł (5% x 39.228 zł, zaokrąglone w górę do pełnego złotego – art. 13 ust. 1 w zw. z art. 18 w zw. z art. 21 u.k.s.c.). W obliczu powyższych okoliczności zaskarżone zarządzenie było prawidłowe tak co do samej zasadności jego wydania, jak również określonej w nim opłaty. Mając powyższe na względzie zażalenie należało oddalić na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. M. R. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) - (...) 3. (...) . (...) KARTA KWALIFIKACYJNA ORZECZENIA (...) (...) (...) (...) (...) (...) ………………………………………………………………………………