VIII GZ 37/14

Sygnatura akt VIII Gz 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2014 Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Budzyńska Sędziowie : SSO Agnieszka Woźniak SSO Leon Miroszewski /spr./ po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. i A. K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 grudnia 2013 roku w sprawie V GNc 567/10 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w zakresie zażalenia pozwanego na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie z dnia 20 maja 2010 roku o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 29 marca 2010 roku. W uzasadnieniu stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po upływie 7 dniowego terminu, który upłynął w dniu 26 sierpnia 2010 roku. Jak stwierdził, z zawiadomienia komornika sądowego dawnego rewiru III przy Sądzie Rejonowym w Szczecinie wynika, że zawiadomienie pozwanej o wszczęciu egzekucji zostało zwrócone przez pocztę jako nieodebrane w terminie. Sąd Rejonowy stwierdził, że Komornik nie wskazał daty powtórnego awizowania, natomiast z samego faktu jej zwrotu jako niepodjętej w terminie można domniemywać, że zgodnie z art. 139 § 3 k.p.c. zostało ono uznane za doręczone najpóźniej w dacie jego zwrotu przez pocztę. Od powyższego postanowienia pozwany wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. Zarzucił naruszenie art. 139 § 2 k.p.c. i art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w sytuacji gdy termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu z uwagi na błędne awizowanie przesyłki przez pocztę. W uzasadnieniu dowodził, że sam nakaz zapłaty nie został doręczony prawidłowo, gdyż pozwana nie miała dostępu do swojej siedziby. Z ostrożności wskazał, że z informacji Komornika nie wynikają daty dokonania awizowania przesyłki, a zatem nie można uznać, że była ona awizowana prawidłowo. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie pozwanego okazało się zasadne, przy czym pominięciu podlegały w niniejszym postępowaniu zażaleniowym kwestie dotyczące doręczenia nakazu zapłaty z dnia 29 marca 2010 roku. Trafny jest zarzut pochopnego przyjęcia, że zawiadomienie Komornika sądowego z dnia 8 lipca 2010 roku o wszczęciu egzekucji przeciwko pozwanemu zostało mu prawidłowo doręczone. Ani z informacji Komornika, ani z materiału sprawy nie wynika nie tylko data drugiego awizowania przez pocztę przesyłki Komornika z tym zawiadomieniem, ale też data pierwotnego awizowania. Komornik przedstawił jedynie datę zwrotu tej przesyłki jako niepodjętej w terminie. W związku z powyższym nie można jeszcze na obecnym etapie przyjąć, że zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, wydane – jak to wynika z informacji Komornika – w dniu 8 lipca 2010 roku zostało pozwanemu prawidłowo doręczone. W aktach brak jest dokumentu urzędowego stanowiącego przewidzianą prawem relację poczty o realizacji doręczenia przesyłki z zawiadomieniem pozwanego o wszczęciu egzekucji, a informacja Komornika, pomijając to, czy może ona sama w sobie ten brak uzupełnić, nie zawiera podstawowych informacji, na podstawie których możliwa jest ocena prawidłowości doręczenia przesyłki z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji. Tym samym nie wiadomo kiedy, a nawet czy, rozpoczął się w stosunku do pozwanego bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c. Niezbędne do ustalenia tej okoliczności jest uzyskanie dokumentu stanowiącego o doręczeniu zawiadomienia z dnia 8 lipca 2010 roku o wszczęciu egzekucji, a gdy to okaże się niemożliwe, przeprowadzenie innych dowodów zgodnie z obowiązującą procedurą. Dopiero po tych czynnościach powinna nastąpić ocena, czy zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 29 marca 2010 roku zostało wniesione w ustawowym terminie. Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania ( art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c. ). SSO Agnieszka Woźniak SSO Anna Budzyńska SSO Leon Miroszewski