VIII GZ 368/17

Sygn. akt VIII Gz 368/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2017 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Baranowska (spr.) Sędziowie: SO Anna Górnik SO Agnieszka Woźniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) R. B. , J. B. w S. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 9 maja 2017 roku, sygn. akt XI GC 1554/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Agnieszka Woźniak SSO Patrycja Baranowska SSO Anna Górnik UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 9 maja 2017 roku przewodniczący wezwał pozwaną do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty od apelacji w kwocie 504,00 zł pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczone zostało pozwanej w dniu 1 czerwca 2017 roku. W uzasadnieniu zarządzenia powołano, że wysokość opłaty określona została jako 5 % od całej zasądzonej w wyroku kwoty na podstawie art. 18 ust.2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zaznaczono, że pozwana w części wstępnej apelacji jednoznacznie wskazała, że zaskarża wyrok w całości, stąd skrajnym i nieuzasadnionym formalizmem byłoby dopytywanie pozwanej o wartość przedmiotu zaskarżenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła pozwana domagając się uchylenia zaskarżonego zarządzenia oraz przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zdaniem pozwanej nie mogła ona zostać wezwana do uiszczenia opłaty od apelacji bez uprzedniego wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie do opłaty uznała za przedwczesne i nieuzasadnione co do wysokości. W dalszej części zażalenia pozwana odniosła się do błędnych w jej ocenie ustaleń Sądu zawartych pisemnym uzasadnieniu wyroku. Poza tym pozwana odniosła się do kwestii dopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego nakładające na stronę obowiązek uiszczenia opłaty. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie pozwanej jest nieuzasadnione. Pozwana zaskarżyła zarządzenie w przedmiocie wymiaru opłaty od apelacji, od którego zażalenie przewiduje art. 394 §1 pkt 9 k.p.c. . Obowiązek uiszczenia opłaty sądowej nie jest konsekwencją zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do jej uiszczenia, ale wiąże się z samym faktem wniesienia przez stronę pisma podlegającego opłacie. Zasady i tryb pobierania kosztów w sprawach cywilnych, wysokość opłat sądowych w tych sprawach, jak i zasady zwalniania od kosztów sądowych reguluje ustawa z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1025 z późn. zm.). Wymieniona ustawa w art.3 ust.2 pkt 2 wymienia apelację jako pismo podlegające opłacie, zaś w art.10 stanowi, iż opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W niniejszej sprawie pozwana wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 roku została zobowiązana do zapłaty na rzecz powódki kwoty 10.069,61 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. Powództwo zostało uwzględnione w całości. Wartość przedmiotu sporu powódka oznaczyła w pozwie na kwotę 10.069,61 zł. Opłata od pozwu została zatem prawidłowo ustalona przez przewodniczącego na kwotę 504,00 zł (10.070,00 x 5%) w oparciu o art.13 ust. 1 w związku z art.3 ust.2 pkt 1 powołanej wyżej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wartość przedmiotu sporu dotyczy tylko postępowania przed sądem pierwszej instancji, gdyż na etapie postępowania apelacyjnego należy w apelacji podać wartość przedmiotu zaskarżenia, o czym stanowi art. 368 §2 zdanie pierwsze k.p.c. . Wartość przedmiotu zaskarżenia jest jednak zależna od wartości przedmiotu sporu. Może być bowiem oznaczona na kwotę wyższą od wartości przedmiotu sporu wskazanej w pozwie jedynie wtedy, gdy powód rozszerzył powództwo lub sąd orzekł ponad żądanie, o czym z kolei stanowi art.368 §2 zdanie drugie. Z powyższej regulacji wynika, że wartość przedmiotu zaskarżenia może być także niższa od podanej wartości przedmiotu sporu, co będzie miało miejsce wówczas, gdy apelacją zaskarżono jedynie część rozstrzygnięcia sądu o żądaniu pozwu stanowiącego podstawę wskazania wartości przedmiotu sporu. W przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia apelacją jest rozstrzygnięcie w sprawie o prawa majątkowe, dotyczące całości żądania zawartego w pozwie co do zasady wartość przedmiotu zaskarżenia podana w apelacji powinna odpowiadać wartości przedmiotu sporu podanej w pozwie. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej, gdyż powództwo zostało uwzględnione w całości i apelacją zaskarżony został cały wyrok. Skoro pozwana wskazała w apelacji, że zaskarża cały wyrok, oznaczało to, że wartość przedmiotu zaskarżenia to kwota zasądzona od pozwanej w pkt I wyroku odpowiadająca wartości przedmiotu sporu wskazanej w pozwie. Opłata od apelacji wynosi zatem 504,00 zł, tak jak opłata od pozwu. Kwestionowanie przez skarżącą wysokości wymierzonej jej opłaty było zatem bezzasadne. Co istotne pozwana nie wskazała w zażaleniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna, niż ta, która została przyjęta dla ustalenia wymiaru opłaty od apelacji. Poza tym żaląca się uznała, że argumentacja podniesiona w apelacji powoduje, że wysoce niesprawiedliwe i niesłuszne jest obciążanie jej opłatą. Stanowisko to pozostaje jednak w zasadniczej sprzeczności z treścią art. 126 2 §1 k.p.c. , który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Tak więc merytoryczna ocena podnoszonych w apelacji zarzutów nie może zostać dokonana zanim strona nie uzupełni jej braków formalnych i fiskalnych. Obowiązek uiszczenia opłaty nie zależy od słuszności argumentacji podniesionej w apelacji. Nie należy ponadto zapominać, iż należną opłatę sądową strona ponosi „tymczasowo”, gdyż o tym, kto ostatecznie zostanie obciążony kosztami sądowymi, Sąd zdecyduje w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Skoro w zaskarżonym zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia opłaty od apelacji prawidłowo określona została jej kwota, zażalenie na mocy art.385 w związku z art. 397 §2 i 398 k.p.c. należało oddalić jako bezzasadne. SSO Agnieszka Woźniak SSO Patrycja Baranowska SSO Anna Górnik ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) 5. (...)