VIII GZ 19/17

Powód M. J. pozwał A. Ł. o zapłatę 15.962,69 zł z odsetkami, wywodząc roszczenie z nienależytego wykonania umowy montażu i demontażu wtryskiwacza. Wskazał, że właściwość Sądu Rejonowego w Szczecinie opiera się na art. 34 k.p.c. Po wydaniu nakazu zapłaty, pozwany wniósł sprzeciw, domagając się oddalenia powództwa i przekazania sprawy do Sądu Rejonowego w Koszalinie jako właściwego miejscowo, argumentując, że umowa miała być wykonana w jego zakładzie w Koszalinie. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 września 2016 r. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koszalinie, uznając zarzut niewłaściwości miejscowej za słuszny. Sąd I instancji wskazał, że właściwość z art. 34 k.p.c. jest determinowana miejscem wykonania umowy, a zgodnie z art. 454 § 1 k.c. świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania wierzyciela, co w tym przypadku oznaczało miejsce pobytu pozwanego. Sąd Rejonowy uznał, że zarzut niewłaściwości został zgłoszony w pierwszym piśmie procesowym i nie był nieskuteczny, mimo że został poprzedzony zarzutami merytorycznymi. Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 503 § 1 k.p.c. i art. 34 k.p.c. przez błędną wykładnię i zastosowanie. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. Sąd II instancji podkreślił, że zarzut niewłaściwości miejscowej jest zarzutem formalnym, który należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy (art. 202 § 1 k.p.c.). Analizując pojęcie „wdania się w spór co do istoty sprawy”, Sąd Okręgowy przyjął, że wystarczające jest zgłoszenie zarzutów formalnych w pierwszym piśmie procesowym, nawet jeśli poprzedzone są zarzutami merytorycznymi. W niniejszej sprawie pozwany w sprzeciwie wniósł o przekazanie sprawy i uzasadnił zarzut niewłaściwości, co uznał za skuteczne. Sąd Okręgowy rozważył również kwestię właściwości przemiennej z art. 34 k.p.c., stwierdzając, że powód miał obowiązek uzasadnić właściwość sądu. Wskazał, że miejscem wykonania pierwotnych świadczeń umownych był Koszalin, gdzie pozwany prowadził warsztat. Zastosowanie art. 454 § 1 k.c. oznacza, że świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania wierzyciela, co w kontekście pierwotnego świadczenia pieniężnego oznaczało miejsce zamieszkania pozwanego. Wobec tego Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Koszalinie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający