VIII GZ 188/15

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, który stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę o zawezwanie do próby ugodowej do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy, jako właściwego ze względu na siedzibę przeciwnika. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 185 § 1 k.p.c. w zw. z art. 30 k.p.c., wskazując na wyłączną właściwość sądu ogólnie właściwego dla przeciwnika. Skarżący zarzucił naruszenie art. 185 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, twierdząc, że przepis ten nie przewiduje właściwości wyłącznej, a jedynie możliwość wyboru sądu. Podniósł również zarzut naruszenia art. 202 k.p.c., wskazując, że sąd nie powinien był uznać się za niewłaściwy z urzędu, gdy przeciwnik nie podniósł zarzutu niewłaściwości. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne. Podzielił stanowisko Sądu I instancji, że właściwość miejscowa sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej ma charakter wyłączny. Podkreślił, że naruszenie przepisów o właściwości wyłącznej sąd bierze pod uwagę z urzędu, bez konieczności podniesienia zarzutu przez stronę przeciwną. Sąd Okręgowy odwołał się do doktryny i orzecznictwa, które zaliczają postępowanie o zawezwanie do próby ugodowej do postępowań pomocniczych, regulowanych przepisami bezwzględnie obowiązującymi. Wskazał, że celem tego postępowania jest polubowne rozwiązywanie sporów, a nie wszczynanie formalnego procesu. Sąd odwoławczy uznał, że treść art. 185 § 1 k.p.c. reguluje właściwość rzeczową i miejscową w sposób zupełny i wyczerpujący, a kryteria określenia właściwości miejscowej są jasne i jednoznaczne – sąd „ogólnie właściwy dla przeciwnika”. Potwierdził, że pogląd o wyłącznym charakterze właściwości miejscowej znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający