VIII GZ 186/16

Sąd Okręgowy w BydgoszczyBydgoszcz2016-12-23
SAOSGospodarczepostępowanie egzekucyjneŚredniaokręgowy
doręczenieadresklauzula wykonalnościzażaleniepostępowanie upominawczeCEIDGPESELsąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, uznając, że korespondencja była kierowana na prawidłowy adres zamieszkania pozwanego.

Pozwany wniósł zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, twierdząc, że korespondencja była kierowana na nieprawidłowy adres, ponieważ zakończył działalność gospodarczą pod wskazanym adresem. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że korespondencja była kierowana na prawidłowy adres zamieszkania pozwanego, a sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej pod innym adresem nie świadczy o miejscu zamieszkania.

Pozwany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy o nadaniu klauzuli wykonalności, argumentując, że korespondencja w sprawie była kierowana na nieprawidłowy adres. Wskazał, że zakończył działalność gospodarczą w październiku 2008 roku, a ostatnim adresem jej prowadzenia był P., ul. (...). Pozwany twierdził, że nie zamieszkiwał ani nie przebywał pod adresem, na który wysłano nakaz zapłaty. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił zażalenie. Analiza wykazała, że korespondencja była kierowana na adres zamieszkania pozwanego w B., ul. (...), który widniał w systemie PESEL SĄD i był prawidłowy. Sąd podkreślił, że dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, którzy nie podlegają rejestrowi w Krajowym Rejestrze Sądowym, pisma doręcza się według zasad ogólnych dla osób fizycznych, a nie według przepisów dotyczących przedsiębiorców wpisanych do rejestru. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej pod innym adresem nie świadczy o miejscu zamieszkania. Pozwany nie uprawdopodobnił, że w latach 2008-2009 zamieszkiwał pod innym adresem niż wskazany w B., co nie pozwoliło na obalenie domniemania prawidłowości doręczenia korespondencji w trybie art. 139 § 1 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Korespondencja powinna być doręczana na adres zamieszkania przedsiębiorcy, zgodnie z zasadami ogólnymi dla osób fizycznych, a nie na adres ostatniej zarejestrowanej działalności gospodarczej, jeśli ta działalność nie podlega rejestrowi w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy dotyczące doręczania pism przedsiębiorcom wpisanym do rejestru sądowego nie mają zastosowania do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, które nie podlegają takiemu rejestrowi. W takich przypadkach stosuje się zasady doręczania pism osobom fizycznym, czyli na adres zamieszkania. Sam fakt prowadzenia działalności pod innym adresem nie świadczy o miejscu zamieszkania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
(...) SA w W.spółkapowód
R. C.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 133 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy doręczania pism przedsiębiorcom, którzy nie podlegają rejestrowi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Pisma doręcza się według zasad ogólnych dla osób fizycznych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 135 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa zasady doręczania pism w mieszkaniu, miejscu pracy lub tam, gdzie adresata się zastanie.

k.p.c. art. 139 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje domniemanie doręczenia korespondencji w przypadku pozostawienia pisma w placówce pocztowej (awizo).

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oddalenia zażalenia.

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Korespondencja była kierowana na prawidłowy adres zamieszkania pozwanego. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej pod innym adresem nie świadczy o miejscu zamieszkania. Pozwany nie uprawdopodobnił, że adres zamieszkania był nieprawidłowy.

Odrzucone argumenty

Korespondencja była kierowana na nieprawidłowy adres, ponieważ pozwany zakończył działalność gospodarczą pod wskazanym adresem. Pozwany nie miał wiedzy o próbie doręczenia nakazu zapłaty.

Godne uwagi sformułowania

jak wynika z informacji uzyskanej z systemu PESEL SĄD, w niniejszej sprawie korespondencja była kierowana prawidłowo. Miejscem stałego pobytu pozwanego, począwszy od dnia 5 stycznia 1984 r. był adres: B. , ul. (...). Pisma sądowe dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi doręcza się według zasad przewidzianych dla osoby fizycznej Nie było zatem podstawy do doręczenia nakazu na adres prowadzenia przez pozwanego działalności gospodarczej. Jest to bowiem tylko miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i nie świadczy ono o faktycznym miejscu zamieszkania. Nie jest to wystarczające do obalenia domniemania prawidłowości doręczenia nakazu zapłaty poprzez awizo , w trybie art. 139 § 1 kpc .

Skład orzekający

Wojciech Wołoszyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczania korespondencji osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą, zwłaszcza w kontekście zmian prawnych dotyczących CEIDG."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed zmian wprowadzonych we wrześniu 2016 roku. Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące adresu zamieszkania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego z punktu widzenia praktycznego zagadnienia doręczania korespondencji sądowej, co jest kluczowe dla wielu przedsiębiorców i osób fizycznych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jej rozstrzygnięcie ma praktyczne znaczenie.

Czy adres firmy to zawsze adres do doręczeń? Sąd wyjaśnia, gdzie wysyłać pisma.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VIII Gz 186/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Wołoszyk po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2016 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) SA w W. przeciwko R. C. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 29 września 2016 r. ( sygn. akt VIII GNc 3254/08 ) postanawia : oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pozwany wniósł o doręczenie nakazu zapłaty oraz zażalenie względnie skargę na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, wskazując, iż korespondencja w niniejszej sprawie była kierowana na nieprawidłowy adres. Pozwany wskazał, że z dniem 17 października 2008 roku zakończył działalność gospodarczą, a ostatnim adresem jej prowadzenia był: P. , ul. (...) , na dowód czego przedłożył wydruk danych z wpisu w rejestrze REGON. Nakaz zapłaty został wysłany na adres, pod którym pozwany nie zamieszkiwał i nie przebywał, jednakże jak wynika z informacji uzyskanej z systemu PESEL SĄD, w niniejszej sprawie korespondencja była kierowana prawidłowo. Miejscem stałego pobytu pozwanego, począwszy od dnia 5 stycznia 1984 r. był adres: B. , ul. (...) . Sąd zważył , iż przedsiębiorcom i wspólnikom spółek handlowych wpisanych do rejestru sądowego pisma procesowe doręcza się na adres podany w rejestrze albo w CEIDG , jednak strona ma prawo podać inny adres dla doręczeń. Jeśli dana osoba prowadzi działalność w formie przedsiębiorstwa, które nie podlega rejestrowi w Krajowym Rejestrze Sądowym, to przesyłki sądowe winny być jej, zatem doręczane według zasad określonych w § 1 art. 133, a nie w jego § 2a, który dotyczy wyłącznie przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego. Pisma sądowe dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi doręcza się według zasad przewidzianych dla osoby fizycznej, a więc doręczenia - w myśl art. 135 § 1 - dokonuje się w mieszkaniu, miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Powód przedłożył do akt sprawy zaświadczenie o dokonaniu wpisu do CEIDG, z którego wynika, że adresem zamieszkania przedsiębiorcy jest B. , ul. (...) . W świetle powyższego bezsporne jest, że korespondencja adresowana do pozwanego była kierowana na prawidłowy adres, pozwany natomiast nie wykazał, żadnym środkiem dowodowym, że adres ten był nieprawidłowy, co mogłoby skutkować obaleniem domniemania doręczenia korespondencji w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy oddalił zatem wniosek pozwanego o doręczenie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 31 grudnia 2008 r. w sprawie IX GNc 3254/08 i utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2009 roku w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty sprawie IX GNc 3254/08. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany , zarzucając naruszenie art. 133 § 1 k.p.c. i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i doręczenie pełnomocnikowi pozwanego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IX Wydział Gospodarczy z 31.12.2008, sygn. akt IX GNc 3254/08 oraz uchylenie postanowienie referendarza sądowego sygn. akt IX GNc 3254/08 w przedmiocie nadania owemu nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd zgodnie z treścią pozwu doręczał korespondencję w sprawie na adres : B. ul. (...) . Jednak powód pod tym adresem nie prowadził w 2008 i 2009 roku działalności gospodarczej. Jedyną działalnością gospodarczą pozwanego w tym czasie był P. ul. (...) , zakończona z dniem 17.10.2008, co potwierdza wydruk z bazy REGON. Ponadto powód nie mieszkał od 2006 roku pod adresem wskazanym w pozwie, co potwierdza wydruk z bazy REGON i zarejestrowanie w 2008 r. działalności gospodarczej pod adresem P. ul. (...) . Pozwany ani osobiście, ani poprzez syna nie miał wiedzy o próbie doręczenia nakazu zapłaty w styczniu 2009 r. W styczniu 2009 powód mieszkał w B. ul. (...) i na ten adres dnia 19 lipca 2016 r. został zawiadomiony o stanie zaległości egzekucyjnej pismem komornika z 12.07.2016 (w aktach sprawy), co dopiero umożliwiło mu wniesienie skargi w przedmiocie klauzuli wykonalności i złożenie wniosku o doręczenie nakazu zapłaty, o którym przed tą datą, nie posiadał jakiejkolwiek wiedzy. W tym stanie rzeczy zasady jest zarzut, że wskazany przez powoda adres był adresem nieaktualnym, a próby doręczenia pozwanemu korespondencji całkowicie nieskuteczne. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zażalenie okazało się niezasadne. Sąd Rejonowy nie naruszył art. 133 § 1 kpc doręczając pozwanemu korespondencję na adres w B. przy ul. (...) . Niewątpliwie taki adres widnieje w systemie PESEL SĄD. Nie ma przy tym znaczenia , iż pozwany w roku 2008 prowadził działalność gospodarczą w P. przy ul. (...) . Zgodnie bowiem z mającym w niniejszej sprawie zastosowanie art. 133 § 1 kpc , jeśli dana osoba prowadzi działalność w formie przedsiębiorstwa, które nie podlega rejestrowi w Krajowym Rejestrze Sądowym, to przesyłki sądowe winny być jej doręczane według zasad określonych w tym przepisie oraz art. 135 § 1 kpc a nie zasad wynikających z art. 133 § 2a . Zmiany dotyczące osób zarejestrowanych w CEiDG weszły w życie dopiero w wrześniu 2016 roku. Nie było zatem podstawy do doręczenia nakazu na adres prowadzenia przez pozwanego działalności gospodarczej. Sam zaś fakt prowadzenia działalności w P. w 2008 r. i stosowny wydruk z systemu REGON nie uprawdopodabnia , że pozwany w tym okresie zamieszkiwał pod wskazanym adresem. Jest to bowiem tylko miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i nie świadczy ono o faktycznym miejscu zamieszkania. Pozwany w żaden sposób nie uprawdopodobnił także , iż w 2009 r. zamieszkiwał w B. przy ul. (...) . Same twierdzenia pozwanego nie mogą być uznane za uprawdopodobnienie zamieszkiwania w 2008 r. i w 2009 r. pod innym adresem , niż ul. (...) w B. . Nie jest to wystarczające do obalenia domniemania prawidłowości doręczenia nakazu zapłaty poprzez awizo , w trybie art. 139 § 1 kpc . Zażalenie podlegało zatem oddaleniu na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI