VIII GZ 159/15

Sygn. akt VIII Gz 159/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie : po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) sp. z o.o. w G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 października 2015 r. , sygn. akt VIII GC 1414/15 upr postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy uznał się za niewłaściwy i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Północ w Gdańsku. Zdaniem Sądu Rejonowego powódka skierowała pozew o zapłatę do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy powołując się na treść art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 k.c. wskazując, że miejscem spełnienia świadczenia miała być siedziba banku prowadzącego rachunek bankowy powódki, którego oddział mieści się w B. . W ocenie Sądu Rejonowego określenie właściwości miejscowej sądu według miejsca spełnienia dochodzonego świadczenia może uwzględniać miejsce siedziby banku wierzyciela wówczas tylko, kiedy strony wyraziły zgodę (w sposób bezpośredni lub dorozumiany) na dokonanie zapłaty na umiejscowiony w określonym banku rachunek wierzyciela (por. wyrok SA w Poznaniu z dnia 14 października 2003 r. I ACa 842/03 w Poznaniu, OSA 2000/3/15). Samo zaś wskazanie dłużnikowi przez wierzyciela rachunku bankowego, na który ma zapłacić, nie rozstrzyga o miejscu spełnienia świadczenia (por. uchwała SN z 14 lutego 2002 r„ III CZP 81/01, OSNC 2002/11/131). W niniejszym postępowaniu powódka dochodzi zapłaty z tytułu sprzedaży towaru na podstawie faktury VAT. Uzgodnienia stron w zakresie miejsca zapłaty nie wynikają jednak z załączonej do pozwu faktury, która wymienia tylko nr rachunku bankowego. W treści faktury nie jest wpisane, że siedziba banku ma miejsce w B. i tym samym by pozwany przyjął, że miejsce spełnienia świadczenia mieści się w B. . Wskazane zatem w treści pozwu okoliczności nie uzasadniają właściwości przemiennej Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, a pozwany skutecznie podniósł zarzut dotyczący właściwości miejscowej. W tej sytuacji na podstawie art. 200§ 1 k.p.c. w zw. z art. 30 k.p.c. należało postanowić jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka , wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem powódki , rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest wadliwe wskutek niezastosowania normy art. 454 § 1 zdanie drugie kodeksu cywilnego . Zgodnie z tą normą, świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. W niniejszej sprawie powódka dochodzi od pozwanej zapłaty, czyli niewątpliwie świadczenia pieniężnego. Zatem także i bez umownego określenia miejsca spełnienia świadczenia istniałaby podstawa dla wytoczenia powództwa właśnie przed Sąd Rejonowy w Bydgoszczy. Nawet więc w przypadku stwierdzenia, że w ocenie Sądu nie doszło do skutecznego umownego określenia właściwości miejscowej Sądu, zastosowanie ogólnie obowiązujących norm powinno wyraźnie wskazać, że powódka była uprawniona do skorzystania ze swego uprawnienia wynikającego z występowania właściwości przemiennej i wytoczenia powództwa przed Sąd Rejonowy w Gdańsku (właściwy z uwagi na miejsce siedziby pozwanej spółki) lub przed Sąd Rejonowy w Bydgoszczy (właściwy z uwagi na miejsce spełnienia świadczenia określone w oparciu o art. 454 § 1 zdanie drugie kodeksu cywilnego ). Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zażalenie jest niezasadne. Sąd Rejonowy słusznie przyjął, iż powód nie wykazał okoliczności faktycznych uzasadniających właściwość Sądu Rejonowego w Bydgoszczy. Zgodnie z art. 34 kpc w zw. z art. 454 kc , właściwy w niniejszej sprawie winien być sąd miejsca wykonania umowy. Powódka ma oczywiście rację , iż co do zasady świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. W niniejszej jednak sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem, które miało być spełnione w formie bezgotówkowej. Powódka zaś wyraźnie powołała się okoliczność , iż miejscem spełnienia świadczenia miała być siedziba banku prowadzącego rachunek bankowy powódki, którego oddział mieści się w B. . Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego , iż określenie właściwości miejscowej sądu według miejsca spełnienia dochodzonego świadczenia może uwzględniać miejsce siedziby banku wierzyciela wówczas tylko, kiedy strony wyraziły zgodę na dokonanie zapłaty na umiejscowiony w określonym banku rachunek wierzyciela , samo zaś wskazanie dłużnikowi przez wierzyciela rachunku bankowego, na który ma zapłacić, nie rozstrzyga o miejscu spełnienia świadczenia. Załączona do pozwu faktura wymienia wyłącznie nr rachunku bankowego. Sąd Rejonowy zatem prawidłowo przyjął , iż właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku. Zażalenie podlegało zatem oddaleniu na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc .