IV CZ 109/08

Sygn. akt IV CZ 109/08 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 14 stycznia 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Barbara Myszka (przewodniczący) 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie ze skargi R.B. o wznowienie postępowania  
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego 
z dnia 25 maja 2005 r.,  
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Nadleśnictwa  
przy uczestnictwie [...] 
o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 14 stycznia 2009 r., 
zażalenia uczestniczki postępowania R.B.  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 24 kwietnia 2008 r.,  
 
 
oddala zażalenie i nie obciąża skarżącej R.B. kosztami 
postępowania zażaleniowego na rzecz Skarbu Państwa - 
Nadleśnictwa  
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę 
uczestniczki 
o 
wznowienie 
postępowania 
zakończonego 
prawomocnym 
postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2005 r., w sprawie o 
stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie.   Uczestniczka postępowania 
wniosła wcześniej trzy skargi o wznowienie postępowania, które zostały odrzucone 
na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., jako nieoparte na ustawowej podstawie 
wznowienia (na podstawie która faktycznie nie istnieje). Sąd Okręgowy stwierdził, iż 
kolejna skarga została oparta o identyczne zarzuty. Skoro zatem poprzednie 
postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające skargę uczestniczki o wznowienie 
postępowania wiąże Sąd Okręgowy, nie ma podstawy do ponownego rozpoznania 
sprawy opartej na tej samej podstawie.  
Na powyższe postanowienie uczestniczka wniosła zażalenie zaskarżając go 
w całości i zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. polegające na odrzuceniu 
skargi uczestniczki bez rozpoznania sprawy pomimo, że w/w przepis prawa nie 
przewiduje odrzucenia skargi w oparciu o stan rzeczy osądzonej. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Sąd Apelacyjny przyjął, że odpowiednie stosowanie do postępowania ze 
skargi o wznowienie postępowania przepisów o postępowaniu przed sądem 
pierwszej instancji (art. 406 k.p.c.) oznacza, że postanowienie odrzucające skargę 
o wznowienie postępowania wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże sąd od 
chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem (art. 358 k.p.c.) i nie ma 
podstawy do rozpoznania kolejnej skargi opartej na tej samej podstawie. 
Dla uzasadnienia tej oceny powołał postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
4.07.2002 r., III AO 2/02, OSNP 2002/20/6.  
Oceny tej nie można jednak podzielić.  
Celem regulacji z art. 406 jest odpowiednie ukształtowanie przebiegu  
postępowania o wznowienie postępowania - według reguł obowiązujących przed 
sądem pierwszej instancji – także wówczas, gdy sądem właściwym do prowadzenia   
postępowania po jego wznowieniu nie jest sąd pierwszej instancji. Art. 406 k.p.c. 
dotyczy sposobu prowadzenia postępowania wywołanego wniesieniem skargi 
o wznowienie, w którym sprawa jest rozpoznawana na nowo (art. 412 § 1 k.p.c.). 
Treść art. 406 k.p.c. nie może rzutować zatem na ocenę dopuszczalności skargi 

 
3 
o wznowienie postępowania, którą reguluje art. 410 § 1 k.p.c. Art. 410 k.p.c. jest 
przepisem, który określa w sposób wyczerpujący wypadki, w których skarga 
o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Nie wymienia on jako podstawy 
odrzucenia skargi ponownego jej wniesienia, na tej samej  podstawie, która  była  
już  przedmiotem wcześniejszej skargi odrzuconej przez sąd. Nie można też 
przyjąć, że ponowne wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia, w przypadku 
jego wcześniejszego odrzucenia, jest niedopuszczalne, jeżeli jest on składany 
ponownie w terminie przewidzianym do jego wniesienia. Wymaga podkreślenia, 
że ostatnio w orzecznictwie prezentowane było stanowisko, że wniesienie skargi 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (także 
nadzwyczajnego środka zaskarżenia), która została odrzucona, nie stoi na 
przeszkodzie 
ponownemu 
wniesieniu 
skargi 
od 
tego 
orzeczenia 
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05 
i 10 sierpnia 2007 r., IV CNP 95/07). Także skarga o wznowienie postępowania 
może być po odrzuceniu wniesiona ponownie w określonym ustawowo terminie, 
którego bieg rozpoczyna się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie 
wznowienia. Jeżeli strona wnosząc skargę o wznowienie postępowania opiera ją o 
tą samą podstawę, która była już zawarta w skardze o  wznowienie, poprzednio 
odrzuconej, to zwykle upłynie już termin do wniesienia skargi na takiej podstawie. 
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, w której skarga 
o wznowienie postępowania została po raz pierwszy wniesiona w  listopadzie 2005 
r., a skargi kolejne w lutym 2007 r. marcu 2007 r. i październiku 2007 r. Ostatnio 
wniesiona skarga o wznowienie postępowania podlegała zatem odrzuceniu jako 
spóźniona (art.  410 § 1 k.p.c.). Z tego względu zaskarżone postanowienie 
ostatecznie odpowiada prawu i zażalenie należało oddalić, jako pozbawione 
uzasadnionych podstaw, w oparciu o treść art. 39814 i 3941 § 3 k.p.c. O  kosztach 
postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102, 391 § 1 i 39821 
k.p.c.