VIII Gz 148/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem sprawy było zażalenie wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, który wezwał wnioskodawcę do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia i wydatków kuratora w kwocie 1.800 zł, pod rygorem odmowy ustanowienia kuratora. Sąd Rejonowy uzasadnił swoje stanowisko, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2014 r. (sygn. akt III CZP 101/14), zgodnie z którą ustanowienie kuratora na podstawie art. 138 § 3 ordynacji podatkowej następuje na podstawie art. 42 § 1 k.c., co skutkuje zastosowaniem art. 130 § 1 k.p.c. i obowiązkiem uiszczenia zaliczki przez uczestnika postępowania. Wnioskodawca w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 130 § 1 kpc, twierdząc, że ustanowienie kuratora dla osoby prawnej nie jest czynnością połączoną z wydatkami, a wynagrodzenie kuratora w postępowaniu administracyjnym należy do kosztów tego postępowania. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie. Sąd wskazał, że zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2015 r. (sygn. III CZP 4/14), wynagrodzenie kuratora ustanowionego z urzędu na podstawie art. 42 k.c. jest pokrywane przez Skarb Państwa, co oznacza, że koszty te stanowią wydatki sądu. Sąd podkreślił, że nie ma podstaw, aby inaczej traktować koszty związane z ustanowieniem kuratora na wniosek organu podatkowego. Sąd odrzucił argumentację wnioskodawcy powołującego się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 1989 r. (sygn. akt II CZP 117/88), wskazując, że dotyczyła ona przedstawiciela dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym, a nie kuratora w rozumieniu art. 42 k.c. Sąd stwierdził, że wynagrodzenie kuratora przyznaje sąd, który go ustanowił, a kwestia jego pokrycia jest drugorzędna wobec konieczności zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 96 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wydatki ponosi tymczasowo strona, dla której kurator został ustanowiony, a gdyby to nie było możliwe – strona, która swoim wnioskiem spowodowała ustanowienie kuratora. W tej sprawie, z uwagi na brak zarządu w (...) Spółce Akcyjnej w B., zobowiązanym do uiszczenia zaliczki jest wnioskodawca.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących obowiązku uiszczania zaliczek na wynagrodzenie i wydatki kuratora ustanowionego na wniosek organu podatkowego.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona inicjująca ustanowienie kuratora jest zobowiązana do zapłaty zaliczki z uwagi na brak zarządu u strony, dla której kurator został ustanowiony.
Zagadnienia prawne (2)
Czy ustanowienie kuratora dla osoby prawnej przez sąd, na wniosek organu podatkowego, jest czynnością połączoną z wydatkami, od których uiszczenia zaliczki może żądać sąd?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustanowienie kuratora na podstawie art. 42 § 1 k.c. wiąże się z wydatkami sądu, a wnioskodawca, który spowodował ustanowienie kuratora, jest zobowiązany do uiszczenia zaliczki na ich pokrycie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oparł się na uchwałach Sądu Najwyższego, które wskazują, że koszty kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 § 1 k.c. stanowią wydatki sądu. Nawet jeśli wynagrodzenie kuratora jest ostatecznie pokrywane przez Skarb Państwa, konieczność uiszczenia zaliczki przez stronę inicjującą postępowanie wynika z art. 130 § 1 k.p.c. i art. 96 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych.
Czy wynagrodzenie kuratora ustanowionego w postępowaniu administracyjnym na wniosek organu podatkowego należy do kosztów postępowania administracyjnego, a nie wydatków sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w przypadku kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 § 1 k.c., koszty jego wynagrodzenia stanowią wydatki sądu, a nie koszty postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd odróżnił sytuację kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 k.c. od przedstawiciela dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym (art. 34 k.p.a.), na który powoływał się wnioskodawca. Podkreślono, że podstawą prawną ustanowienia kuratora w tej sprawie jest art. 42 § 1 k.c., co implikuje zastosowanie przepisów o kosztach sądowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| wnioskodawca | inne | wnioskodawca |
| (...) | spółka | uczestnik postępowania |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Uczestnik wnoszący o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązany jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd.
k.c. art. 42 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa prawna uwzględnienia wniosku o ustanowienie kuratora.
u.k.s.c. art. 96 § ust. 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Określa, kto ponosi tymczasowo wydatki związane z kuratorem.
o.p. art. 138 § § 3
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego złożenia do sądu wniosku o ustanowienie kuratora.
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.r.o. art. 179 § § 1 i 2
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Dotyczy ustalenia wynagrodzenia kuratora.
k.p.a. art. 34
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy przedstawiciela dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Koszty kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 § 1 k.c. stanowią wydatki sądu. • Wnioskodawca, który spowodował ustanowienie kuratora, jest zobowiązany do uiszczenia zaliczki na pokrycie tych wydatków na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. • Art. 96 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakłada obowiązek ponoszenia wydatków tymczasowo przez stronę, która swoim wnioskiem spowodowała ustanowienie kuratora, gdy nie jest to możliwe od strony, dla której kurator został ustanowiony.
Odrzucone argumenty
Ustanowienie kuratora dla osoby prawnej nie jest czynnością połączoną z wydatkami sądu. • Wynagrodzenie kuratora w postępowaniu administracyjnym należy do kosztów postępowania administracyjnego, a nie wydatków sądu. • Zastosowanie powinien mieć art. 34 k.p.a. (przedstawiciel dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym), a nie art. 42 k.c.
Godne uwagi sformułowania
w realiach niniejszej sprawy ocena zasadności żądania wnioskodawcy musi być uzależniona od uiszczenia w zakreślonym przez sąd terminie zaliczki na wydatki związane z wynagrodzeniem oraz czynnościami kuratora • obecnie nie powinno już budzić wątpliwości, iż ustanowienie kuratora przez sąd w wyniku uwzględnienia wniosku złożonego przez organ podatkowy, zgodnie z art. 138 § 3 ordynacji podatkowej następuje na l podstawie art. 42 § 1 k.c. • Skoro zatem w przypadku ustanowienia kuratora z urzędu, koszty związane z jego wynagrodzeniem pokrywa sąd rejestrowy, uznać tym samym należy, że koszty te stanowią wydatki o których orzeka sąd. • To, z czyjego majątku to wynagrodzenie zostanie pokryte jest kwestią drugorzędną, dla konieczności zastosowania w takim przypadku art. 130 4 § 1 k.p.c
Skład orzekający
Elżbieta Kala
przewodniczący
Marek Tauer
sędzia
Sylwia Roszak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku uiszczania zaliczek na wynagrodzenie i wydatki kuratora ustanowionego na wniosek organu podatkowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona inicjująca ustanowienie kuratora jest zobowiązana do zapłaty zaliczki z uwagi na brak zarządu u strony, dla której kurator został ustanowiony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego aspektu postępowania cywilnego związanego z kosztami ustanowienia kuratora, co jest istotne dla prawników procesowych i osób prowadzących działalność gospodarczą.
“Kto zapłaci za kuratora? Sąd rozstrzyga o zaliczce na wynagrodzenie.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.