VIII GZ 128/15

Sygn. akt VIII Gz 128/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko A. O. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt VIII GC 4847/15 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pozwany został wezwany do uiszczenia kwoty 30 zł tytułem opłaty sądowej od zażalenia z dnia 28 stycznia 2015 r. na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zarzutów od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Zarządzenie zostało wydane przez przewodniczącego po rozpoznaniu wniosku pozwanego o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, zawartego w tym samym piśmie co wymienione zażalenie. Pozwany zaskarżył wymienione zarządzenie powołując się na brak podstawy prawnej do ustalenia żądanej opłaty. Podał, że w tego typu zażaleniach nie ma opłaty i żądał jej zmniejszenia do 0 zł. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wbrew stanowisku pozwanego, złożone przez niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów podlegało opłacie. Zażalenia w postępowaniu cywilnym podlegają opłacie w oparciu o przepis art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2015 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1025 ze zm.). Wyjątki od powyższej zasady, tj. sytuacje, w których nie są pobierane opłaty sądowe od zażalenia muszą być każdorazowo wymienione w ustawie. Należą do nich np. zażalenia na postanowienie sądu, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcie takiego zwolnienia oraz odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie, a także zażalenia na postanowienie sądu dotyczące wysokości opłaty albo wysokości wydatków (przypadki wymienione w art. 95 ust. 2 powołanej ustawy o kosztach). Nie pobiera się opłaty także od zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia środka zaskarżenia, jeżeli jest ono oczywiście uzasadnione (art. 99 ustawy o kosztach). Zważyć należało, że zażalenie pozwanego na odrzucenie zarzutów, w którym powoływał się na niedoręczenie mu wezwania do uiszczenia opłaty nie należało do żadnej z kategorii spraw wolnych od opłaty sądowej. Nie sposób w szczególności zakwalifikować go jako oczywiście uzasadnionego, w świetle zgromadzonych w aktach sprawy dowodów świadczących o odebraniu przez pozwanego wezwania z Sądu w dniu 5.11.2014 r. (k. 21-23 akt). Tym samym, zażalenie podlegało opłacie na normalnych zasadach. Wysokość opłaty od zażalenia, jak prawidłowo wskazał Przewodniczący w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, stanowi piątą część opłaty stosunkowej obliczanej jako 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, co wynika z art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Jako że w przedmiotowym wypadku wyliczenie opłaty dawało kwotę 20 zł (1/5 x 100 zł), zastosowanie znajdował art. 20 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym opłata, o której mowa w art. 19, nie może wynosić mniej niż 30 złotych. Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc i 398 kpc orzekł jak w sentencji.