VI Gz 146/17

Sąd Okręgowy w ToruniuToruń2017-09-12
SAOSGospodarczepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
koszty procesucofnięcie pozwuart. 101 k.p.c.zasada słusznościuznanie powództwakoszty zażaleniowepełnomocnikradca prawny

Sąd Okręgowy zmienił postanowienie sądu niższej instancji, zasądzając koszty postępowania od powoda na rzecz pozwanego, uznając zasadność zastosowania art. 101 k.p.c. w sytuacji, gdy pozwany uznał powództwo w całości po jego wytoczeniu.

Sąd Rejonowy umorzył postępowanie na skutek cofnięcia pozwu i zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu. Pozwany wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 98 i 101 k.p.c. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za uzasadnione, zmieniając postanowienie i zasądzając od powoda na rzecz pozwanego koszty postępowania za obie instancje. Sąd II instancji stwierdził, że pozwany uznał powództwo w całości po jego wytoczeniu, co uzasadnia zastosowanie art. 101 k.p.c. (zasada, że strona inicjująca proces nie powinna ponosić kosztów, jeśli przeciwnik uznał powództwo w całości).

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu w przedmiocie kosztów postępowania. Sąd Rejonowy, umarzając postępowanie na skutek cofnięcia pozwu (po spełnieniu przez pozwanego świadczenia), zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.217 zł tytułem kosztów procesu. Sąd I instancji uznał, że zapłata nastąpiła po wytoczeniu powództwa, co uzasadniało zastosowanie art. 98 k.p.c. (zasada odpowiedzialności za wynik procesu), a przesłanki z art. 101 k.p.c. (zasada słuszności, gdy przeciwnik niepotrzebnie wszczął proces) nie zostały spełnione. Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. poprzez jego zastosowanie, art. 101 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie oraz przepisy dotyczące wynagrodzenia radcy prawnego. Sąd Okręgowy w Toruniu uznał zażalenie za uzasadnione. Zgodnie z orzecznictwem, jeśli pozwany przy pierwszej czynności procesowej uznał powództwo w całości, nie kwestionując odpowiedzialności ani wysokości roszczenia, a powód zaniechał wezwania do zapłaty przed wytoczeniem powództwa, uzasadnione jest zastosowanie art. 101 k.p.c. Sąd podkreślił, że powód jako profesjonalista (przedsiębiorca) reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego, powinien był mieć świadomość możliwości dochodzenia odszkodowania pozasądowo. W tej sytuacji, generowanie kosztów procesu nie było konieczne. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego koszty procesu za I instancję (917 zł) oraz koszty postępowania zażaleniowego (255 zł).

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, w opisanej sytuacji uzasadnione jest zastosowanie art. 101 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że pozwany uznał powództwo w całości po jego wytoczeniu, a powód zaniechał wezwania do zapłaty przed wytoczeniem powództwa. W takich okolicznościach, generowanie kosztów procesu nie było konieczne, co uzasadnia zastosowanie zasady słuszności z art. 101 k.p.c. i obciążenie powoda kosztami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana postanowienia

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
W. D.osoba_fizycznapowód
(...) S.A. w W.spółkapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 101

Kodeks postępowania cywilnego

Zastosowany przez Sąd Okręgowy, uzasadniający obciążenie powoda kosztami postępowania, gdy pozwany uznał powództwo w całości po jego wytoczeniu, a powód zaniechał wcześniejszego wezwania do zapłaty.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zastosowany przez Sąd Rejonowy, ale uznany za nieprawidłowy przez Sąd Okręgowy w kontekście art. 101 k.p.c.

k.p.c. art. 386 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zmiany zaskarżonego postanowienia przez sąd II instancji.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozpoznania zażalenia przez sąd II instancji.

u.u.o.

Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Wspomniana w kontekście obowiązku ubezpieczyciela prawidłowego ustalenia szkody i wypłaty odszkodowania.

Dz. U. z 2015 r., poz.1804 art. § 2 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Podstawa do określenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust.2 pkt 1 i § 21

Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwany uznał powództwo w całości po jego wytoczeniu. Powód zaniechał wezwania pozwanego do zapłaty odszkodowania w żądanej wysokości przed wytoczeniem powództwa. Generowanie kosztów procesu nie było konieczne w sytuacji, gdy pozwany dokonał niezwłocznej zapłaty po uzyskaniu nakazu zapłaty. Powód jako profesjonalista (przedsiębiorca) reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika powinien mieć świadomość możliwości dochodzenia roszczenia pozasądowo.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie art. 98 k.p.c. przez Sąd Rejonowy (odpowiedzialność za wynik procesu). Niezastosowanie art. 101 k.p.c. przez Sąd Rejonowy (zasada słuszności). Błędne określenie wysokości stawki minimalnej dla pełnomocnika powoda przez Sąd Rejonowy (zarzut pozwanego w zażaleniu, nie rozstrzygnięty w uzasadnieniu SO).

Godne uwagi sformułowania

Okoliczność, iż poszkodowany przed wytoczeniem powództwa nie zwrócił się do osoby odpowiedzialnej za szkodę o dobrowolne zaspokojenie roszczenia odszkodowawczego, jeżeli pozwany przy pierwszej czynności procesowej uznał powództwo w całości, nie kwestionując ani swojej odpowiedzialności ani wysokości roszczenia, uzasadnia zastosowanie art.101 k.p.c. Taka sytuacja w niniejszej sprawie wystąpiła, albowiem powód zaniechał wezwania pozwanego do zapłaty odszkodowania w żądanej przez siebie wysokości w sytuacji, w której mógł uniknąć procesu, zaś pozwany dokonał niezwłocznej zapłaty po uzyskaniu nakazu zapłaty. W tej sytuacji, generowanie kosztów procesu nie było konieczne

Skład orzekający

Joanna Rusińska

przewodniczący-sprawozdawca

Jerzy P. Naworski

sędzia

Zbigniew Krepski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i zastosowanie art. 101 k.p.c. w sprawach o zapłatę, zwłaszcza w kontekście uznania powództwa po jego wytoczeniu i braku wcześniejszego wezwania do zapłaty przez powoda."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pozwany uznał powództwo w całości przy pierwszej czynności procesowej i powód zaniechał wcześniejszego wezwania do zapłaty. Wartość precedensowa może być ograniczona do specyficznych okoliczności faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na praktyczne zastosowanie art. 101 k.p.c. i zasady słuszności w kontekście kosztów procesu, co może być pomocne w doradzaniu klientom.

Czy można uniknąć kosztów procesu, uznając powództwo? Sąd Okręgowy wyjaśnia zastosowanie art. 101 k.p.c.

Dane finansowe

koszty postępowania: 917 PLN

koszty postępowania zażaleniowego: 255 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Gz 146/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.) Sędziowie SO Jerzy P. Naworski SO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. D. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 kwietnia 2017r., sygn. akt V GC 114/17 postanawia 1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 917 (dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem kosztów postępowania, 2. zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski Sygn. akt VI Gz 146/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy umarzając postępowanie na skutek cofnięcia pozwu - wobec spełnienia przez pozwanego świadczenia, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.217 zł tytułem kosztów procesu. Zdaniem tego Sądu, do zapłaty dochodzonego roszczenia doszło po wytoczeniu powództwa dlatego przy orzekaniu o kosztach należało zastosować art.98 k.p.c. Dalej Sąd Rejonowy stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki z art.101 k.p.c. , na które powoływał się pozwany, gdyż w sprawie o odszkodowanie ubezpieczyciel (pozwany) powinien prawidłowo ustalić wysokość szkody i wypłacić odszkodowanie w terminie przewidzianym ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych . W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach procesu pozwany zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 98 k.p.c. poprzez jego zastosowanie, art.101 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie oraz przepisów o wynagrodzeniu radcy prawnego poprzez błędne określenie wysokości przyjętej stawki minimalnej dla pełnomocnika powoda. W oparciu o takie zarzuty domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od powoda na jego rzecz kwoty 917 zł tytułem kosztów procesu za I instancję oraz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Okoliczność, iż poszkodowany przed wytoczeniem powództwa nie zwrócił się do osoby odpowiedzialnej za szkodę o dobrowolne zaspokojenie roszczenia odszkodowawczego, jeżeli pozwany przy pierwszej czynności procesowej uznał powództwo w całości, nie kwestionując ani swojej odpowiedzialności ani wysokości roszczenia, uzasadnia zastosowanie art.101 k.p.c. Taka sytuacja w niniejszej sprawie wystąpiła, albowiem powód zaniechał wezwania pozwanego do zapłaty odszkodowania w żądanej przez siebie wysokości w sytuacji, w której mógł uniknąć procesu, zaś pozwany dokonał niezwłocznej zapłaty po uzyskaniu nakazu zapłaty. Podkreślić należy, że powód występuje jako profesjonalista (przedsiębiorca) i reprezentowany jest przez zawodowego pełnomocnika, wobec czego musiał mieć świadomość, że może domagać się od ubezpieczyciela odszkodowania przewyższającego przyznane odszkodowanie w drodze pozasądowej. Dotychczas wypłacona kwota odszkodowania na rzecz poszkodowanego (cedenta) nie była kwestionowana i wiele wskazuje, że uzasadnione żądanie powoda zostałoby wypłacone bez wytaczania powództwa, a to według orzecznictwa jest podstawą dla skorzystania z art.101 k.p.c. (orzeczenia SN: z 25.5.1936 r., III C 842/35, OSN(C) 1937, nr 1, poz. 38 ; z 13.4.1961 r., IV CZ 23/61, OSPiKA 1962, z. 5, poz. 121, wyrok SA w Warszawie z 20.2.2014 r., VI ACa 1090/13, LEX nr 1441581). W tej sytuacji, generowanie kosztów procesu nie było konieczne, dlatego zarzuty naruszenia art.98 k.p.c. i art.101 k.p.c. są trafne i uzasadniając zażalenie. Podobny pogląd w analogicznej sprawie wyraził Sąd Okręgowy w Toruniu w postanowieniu z dnia 28 lutego 2017 r., VI Gz 28/17. W tej sytuacji na podstawie art.386 § 1 w zw. z art.397 § 2 k.p.c. Sąd II instancji zmienił zaskarżone postanowienie poprzez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za I instancję obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie przez niego żądanej (917 zł). Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że zasądzone koszty zastępstwa procesowego od powoda są niższe niż minimalne przewidziane w § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz.1804) – przed zmianami, który ze względu na moment wszczęcia sprawy w I instancji miał zastosowanie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art.98 k.p.c. i § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust.2 pkt 1 i § 21 w/w rozporządzenia (z uwzględnieniem zmiany rozporządzenia z dnia 12 października 2016 roku). Na zasądzone koszty składa się opłata od zażalenia 30 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej – 225 zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych). Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski (...) (...) (...) (...) (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI