VIII GC 116/17

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2017-06-01
SAOSGospodarczezobowiązaniaNiskaokręgowy
umowa sprzedażyfaktura VATkredyt kupieckihipotekaodpowiedzialność kontrahentagospodarstwo rolnedostawa towarów

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę ponad 256 tys. zł tytułem zapłaty za dostarczone towary, oddalając argumentację pozwanej o braku współpracy.

Powódka dochodziła zapłaty ponad 256 tys. zł za dostarczone towary. Pozwana zaprzeczyła współpracy, twierdząc, że nie otrzymała żadnej korespondencji. Sąd ustalił, że pozwana, działając przez męża, zawarła umowę handlową z powódką, która obejmowała sprzedaż z odroczonym terminem płatności i zabezpieczenie hipoteczne. Pozwana podpisała kartę klienta i umowę handlową, a jej mąż odbierał towary. Sąd uznał powództwo za uzasadnione w całości.

Powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. pozwała W. P. o zapłatę kwoty 256.727,90 zł wraz z odsetkami za dostarczone towary. Pozwana początkowo zaprzeczyła współpracy i otrzymaniu korespondencji, kwestionując zasadność obciążenia jej należnością. Sąd ustalił, że współpraca między stronami rozpoczęła się w marcu 2016 roku, po wcześniejszych problemach z płatnościami męża pozwanej. Pozwana zarejestrowała się jako klient, podpisała kartę handlową, a wraz z mężem zawarła umowę handlową z powódką, która przewidywała sprzedaż z odroczonym terminem płatności i ustanowienie hipoteki na nieruchomościach pozwanej jako zabezpieczenie. Mąż pozwanej składał zamówienia i odbierał towary, co potwierdzają listy przewozowe i faktury. Sąd uznał, że pozwana miała świadomość współpracy i zamówień składanych przez męża w jej imieniu, a jej linia obrony miała na celu uniknięcie zapłaty. W związku z tym, sąd zasądził całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozwana ponosi odpowiedzialność za zapłatę za towary.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że pozwana zawarła umowę handlową z powódką, która obejmowała sprzedaż z odroczonym terminem płatności i zabezpieczenie hipoteczne. Pozwana podpisała kartę klienta, a jej mąż odbierał towary w jej imieniu. Sąd uznał, że pozwana miała świadomość współpracy i zamówień.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie zapłaty

Strona wygrywająca

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

Strony

NazwaTypRola
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P.spółkapowódka
W. P.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 535 § § 1

Kodeks cywilny

Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Pomocnicze

k.c. art. 481

Kodeks cywilny

Wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

k.p.c. art. 98 § §1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

k.p.c. art. 108 § §1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwana zawarła umowę handlową z powódką. Pozwana ustanowiła hipotekę na nieruchomościach jako zabezpieczenie wierzytelności. Mąż pozwanej był upoważniony do składania zamówień i odbioru towarów w imieniu pozwanej. Pozwana miała świadomość współpracy i zamówień składanych przez męża.

Odrzucone argumenty

Pozwana nie realizowała dostaw na jej rzecz. Pozwana zaprzeczyła, aby otrzymała jakąkolwiek korespondencję od powódki. Brak jest dowodów mogących stanowić podstawę do obciążenia jej kwotą.

Godne uwagi sformułowania

linia obrony pozwanej zmierzała jedynie do uniknięcia należnej powódce zapłaty

Skład orzekający

Patrycja Baranowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności za zobowiązania zaciągnięte przez małżonka w ramach współpracy gospodarczej, gdy istniały ku temu podstawy umowne i faktyczne."

Ograniczenia: Sprawa opiera się na specyficznych okolicznościach faktycznych i zawartych umowach, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak ważne jest formalne uregulowanie współpracy gospodarczej i jakie mogą być konsekwencje zaniechania odbioru korespondencji oraz braku zainteresowania działalnością prowadzoną przez małżonka.

Czy małżonek może zaciągnąć dług w Twoim imieniu? Sąd rozstrzyga sprawę zapłaty za towar.

Dane finansowe

WPS: 256 727,9 PLN

zapłata za towar: 97 974,6 PLN

zapłata za towar: 80 749,01 PLN

zapłata za towar: 78 004,29 PLN

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VIII GC 116/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2017 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Patrycja Baranowska Protokolant stażysta Kinga Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko W. P. o zapłatę I. zasądza od pozwanej W. P. na rzecz powódki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 256.727,90 zł (dwustu pięćdziesięciu sześciu tysięcy siedmiuset dwudziestu siedmiu złotych dziewięćdziesięciu groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot: - 97.974,60 zł od dnia 16 września 2016 roku do dnia zapłaty, - 80.749,01 zł od dnia 21 września 2016 roku do dnia zapłaty, - 78.004,29 zł od dnia 2 października 2016 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 23.654,00 zł (dwudziestu trzech tysięcy sześciuset pięćdziesięciu czterech złotych) tytułem kosztów procesu. Sygn. akt VIII GC 116/17 UZASADNIENIE W dniu 2 stycznia 2017 roku powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. złożyła pozew przeciwko W. P. o zapłatę kwoty 256.727,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot: 97.974,60 zł od dnia 16 września 2016 roku, 80.749,01 zł od dnia 21 września 2016 roku, 78.004,29 zł od dnia 2 października 2016 roku. Powódka wniosła o zasądzanie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że kwota objęta pozwem stanowi cenę za dostarczone pozwanej w okresie od dnia 23 marca 2016 roku do 6 czerwca 2016 roku towary. Pomimo wezwania do zapłaty pozwana nie uregulowała należności. W dniu 11 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku wydał przeciwko pozwanej nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty w całości i wniosła o oddalenie powództwa. Podała, że powódka nie realizowała dostaw na jej rzecz. Zaprzeczyła, aby otrzymała jakąkolwiek korespondencję od powódki. W ocenie pozwanej brak jest dowodów mogących stanowić podstawę do obciążenia jej kwotą 256.727,90 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Przedmiotem działalności gospodarczej powódki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. jest sprzedaż hurtowa wyrobów chemicznych, zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz. Pozwana prowadzi gospodarstwo rolne o numerze (...) w miejscowości O. . Bezsporne, Współpraca pomiędzy powódką a pozwaną nawiązana została w marcu 2016 roku. W 2013 oraz 2014 roku towary w przedsiębiorstwie powódki kupował mąż pozwanej P. P. (2) . Współpraca powódki z P. P. (2) ustała z uwagi na istniejące zaległości w zapłacie za towar. Powódka wystąpiła przeciwko P. P. (2) z pozwem i uzyskała nakaz zapłaty. P. P. (2) dążył do odnowienia współpracy z powódką. Powódka wyraziła na to zgodę, pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia na nieruchomościach pozwanej. Poza tym warunkiem rozpoczęcia współpracy było zawarcie z pozwaną oraz jej mężem umowy handlowej. W dniu 7 marca 2016 roku pozwana została zarejestrowana jako klient powódki. Na karcie handlowej klienta- W. P. , zaktualizowanej w dniu 3 czerwca 2016 roku, wskazano P. P. (2) jako osobę zamawiającą towar. Pozwana podpisała kartę handlową, poświadczając, że zawarte w niej dane są zgodne ze stanem faktycznym. W dniu 10 marca 2016 roku pomiędzy powódką a mężem pozwanej P. P. (2) prowadzącym również gospodarstwo rolne oraz pozwaną zawarta została umowa handlowa nr (...) . Przedmiotem tejże umowy było określenie ogólnych zasad i warunków współpracy pomiędzy powódką nazwaną w umowie jako sprzedawca a P. P. (2) i W. P. nazwanymi w umowie kontrahentem. Umowa zawierała również warunki przyznania kontrahentowi kredytu kupieckiego. W §2 umowy zawarto zapis, że w celu zabezpieczenia wszystkich wierzytelności sprzedawcy wynikających z umowy kontrahent ustanawia na rzecz wierzyciela hipotekę zwykłą łączną do kwoty 250.000,00 zł, na nieruchomościach stanowiących własność W. P. , dla których Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim VI Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych w P. prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) oraz Sąd Rejonowy w Myśliborzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) . Kontrahent zobowiązał się w terminie 14 dni od daty podpisania umowy do złożenia oświadczenia o ustanowieniu hipoteki Na mocy zawartej umowy powódka wyraziła zgodę na sprzedaż z odroczonym terminem płatności jednak nie dłuższym niż 180 dni od daty sprzedaży. Kontrahent zobowiązał się dokonać zapłaty za towar w formie przelewu w terminie wyszczególnionym w fakturze na rachunek bankowy sprzedawcy. Powódka zobowiązała się dostarczyć towar na wskazany przez kupującego adres, lub kupujący zobowiązał się odebrać towar zabezpieczonym przez siebie transportem w bazie powódki w C. lub z innych magazynów powódki po uprzednim powiadomieniu o zamiarze odbioru towaru. Umowa została podpisana przez przedstawiciela powódki, pozwaną i jej męża. Dowód: umowa handlowa k. 30, zeznania świadka M. R. k. 88-90, zeznania świadka M. Z. k. 90-91, W dniu 15 marca 2016 roku W. P. , powołując się na postanowienia umowy z dnia 10 marca 2016 roku, ustanowiła na należących do niej dwóch nieruchomościach na rzecz powódki hipotekę łączną do kwoty 250.000,00 zł w celu zabezpieczenia spłaty wszelkich przyszłych wierzytelności powódki wobec P. i W. P. , w tym przyszłych należności z tytułu zawartej umowy handlowej oraz związanych z tym odsetek, oprocentowania, a nadto wszelkich kosztów dochodzenia należności, w tym kosztów procesu i kosztów egzekucji. Dowód: akt notarialny k. 34-37, W związku z zawartą umową, pomiędzy powódką a pozwaną doszło do zawarcia umów sprzedaży preparatów wyszczególnionych w siedmiu fakturach VAT. Zamówienia składał w imieniu pozwanej P. P. (2) . W dniach 18, 21 i 23 marca 2016 roku powódka dostarczyła pozwanej roztwór saletrzano-mocznikowi. Odbiór towaru potwierdził na listach przewozowych P. P. (2) . Następnie w dniu 24 marca 2016 roku powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) na kwotę 80.749,01 zł z terminem zapłaty wyznaczonym na dzień 20 września 2016 roku. W dniu 4 kwietnia 2016 roku powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) opiewającą na kwotę 78.004,29 zł. Faktura dotyczyła sprzedaży pozwanej roztworu saletrzano- mocznikowego i opiewała na kwotę 78.004,29 zł. Termin zapłaty został ustalony na dzień 1 października 2016 roku. Towar wyszczególniony w fakturze został dostarczony pod adres gospodarstwa rolnego pozwanej. Odbiór części towaru potwierdził P. P. (2) i A. P. . W dniu 7 kwietnia 2016 roku powódka wystawiła obciążającą pozwaną fakturę VAT nr (...) na kwotę 4.381,62 zł dotyczącą sprzedaży pozwanej towarów o nazwie V. (...) , (...) M. i (...) . Termin zapłaty został wyznaczony na dzień 15 września 2016 roku. Odbiór towaru potwierdził P. P. (2) . W tym samym dniu powódka wystawiła fakturę o nr (...) dotyczącą sprzedaży towarów na kwotę 45.254,47 zł z terminem zapłaty wyznaczonym również na dzień 15 września 2016 roku. P. P. (2) dokonał odbioru towaru, co potwierdził w liście przewozowym. W dniu 11 maja 2016 roku powódka wystawiła dwie faktury dotyczące towaru sprzedanego pozwanej, a mianowicie fakturę VAT nr (...) na kwotę 635,07 zł oraz fakturę VAT nr (...) na kwotę 12.218,01 zł. Obie faktury podawały termin zapłaty 15 września 2016 roku. Odbiór towarów potwierdził w listach przewozowych mąż pozwanej. Faktura nr (...) dotyczyła sprzedaży pozwanej towaru na kwotę 35.485,43 zł. Termin zapłaty określono w niej na 15 września 2016 roku. P. P. (2) opatrzył fakturę podpisem. Dowód: faktura VAT nr (...) k. 17, listy przewozowe k.18-20, faktura VAT nr (...) k. 13, listy przewozowe k. 14-16, faktura VAT nr (...) k. 21, list przewozowy k.22, faktura VAT nr (...) k. 23, list przewozowy k. 24, faktura VAT nr (...) k. 25, list przewozowy k. 26, faktura VAT nr (...) k. 27, list przewozowy k. 28, faktura VAT nr (...) k. 29, zeznania świadka M. R. k. 88-90, zeznania świadka M. Z. k. 90-91, W dniu 2 listopada 2016 roku powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 258.774,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Pozwana nie odebrała wezwania i nie uczyniła zadość żądaniu powódki. Dowód: wezwanie do zapłaty k. 38-40, Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się uzasadnione w całości. Strona powodowa wywodziła swoje roszczenie z zawartych przez strony umów sprzedaży. Podstawę prawną wniesionego powództwa stanowił więc przepis art. 535 § 1 k.c. , zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest umową dwustronnie zobowiązującą. Do podstawowych obowiązków sprzedającego należą przeniesienie na kupującego własności rzeczy oraz jej wydanie kupującemu. Na kupującym spoczywa obowiązek zapłaty ceny. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów prywatnych oraz zeznań świadków ustalić należało, że stroną umów sprzedaży zawartych od marca do czerwca 2016 roku i stwierdzonych fakturami VAT była pozwana. Wskazać w pierwszej kolejności należy, że wbrew twierdzeniom pozwanej była ona kontrahentem powódki, co wprost wynika z umowy o współpracy zawartej w dniu 10 marca 2016 roku. Pozwana nie występowała w tejże umowie jedynie jako podmiot dający zabezpieczenie wierzytelności sprzedawcy z tytułu umów zawartych z powódką przez P. P. (2) ale występowała obok męża jako kontrahent. W umowie określone zostały m.in. warunki sprzedaży pozwanej towaru z odroczonym terminem płatności, sposób dostawy towaru. Poza tym do pisma przygotowawczego, stanowiącego odpowiedź na sprzeciw, powódka dołączyła dokument w postaci karty handlowej klienta, z którego wynika, że osobą zamawiającą towar w imieniu pozwanej jest P. P. (2) . Zdaniem Sądu pozwana nie zdołała skutecznie wykazać, że wymieniony dokument budzi jakiekolwiek wątpliwości co do swojej autentyczności. Pozwana przyznała, że podpis pod dokumentem pochodzi od niej, nie pamiętała natomiast w jakich okolicznościach dokument został przez nią podpisany. Zdaniem Sądu wszystkie okoliczności sprawy świadczą o tym, że pozwana zdawała sobie sprawę, że współpracą z powódką w jej imieniu zajmuje się mąż. Nie było przekonujące stanowisko powódki, że nie miała wiedzy o wystawianiu przez powódkę faktur obciążających jej osobę. Skoro upoważniła męża do zajmowania się zamówieniami musiała mieć świadomość, że towar, który dostarcza powódka, i który jest odbierany przez P. P. (2) jest zamawiany w jej imieniu. Niewątpliwie również pozwana posiadała wiedzę o tym w jakim celu zawarła umowę handlową i z jakich przyczyn ustanowiła zabezpieczenie w postaci hipotek na swoich nieruchomościach. Oceniając zeznania pozwanej należy wskazać, że pozwana przejawiała brak zainteresowania składanymi w jej imieniu przez męża zamówieniami. Przyznali to podczas zeznań pracownicy powódki. Sama podała zresztą, że nie odbierała kierowanej do niej korespondencji. Reasumując, Sąd uznał, że linia obrony pozwanej zmierzała jedynie do uniknięcia należnej powódce zapłaty. Mając na uwadze powyższe, należało zasądzić od pozwanej na rzecz powódki żądaną w pozwie kwotę stanowiącą sumę należności wynikającą z wystawionych przez powódkę faktur VAT o numerach (...) . Uzasadnione okazało się również żądanie zasądzenia od pozwanej ustawowych odsetek za opóźnienie, zgodnie z żądaniem zawartym w pozwie. Odsetki należało zasądzić od dnia następnego po upływie terminów zapłaty wynikających z faktur. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 481 k.c. . Strona pozwana, jako przegrywająca sprawę zobowiązana jest do zwrotu powódce poniesionych kosztów procesu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 98 §1 k.p.c. w zw. z art. 108 §1 k.p.c. . Na koszty poniesione przez powódkę złożyła się opłata od pozwu wynosząca 12.837,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego – 17,00 zł oraz wynagrodzenie dla reprezentującego powódkę radcy prawnego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika uzasadnia §2 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1667). ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI