VIII Cz 1434/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy odrzucił zażalenie jednego z rodziców z powodu braków formalnych i uchylił postanowienie sądu niższej instancji o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, uznając je za zbyt drastyczne w świetle nowych okoliczności.
Sąd Okręgowy rozpatrywał zażalenie rodziców na postanowienie sądu rejonowego o umieszczeniu małoletniej N. D. w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie ojca z powodu braku podpisu i uchylił postanowienie sądu rejonowego, uznając je za zbyt drastyczne. Uzasadniono to tym, że nieobecności dziecka w szkole w ostatnim okresie zostały usprawiedliwione zwolnieniami lekarskimi, co wskazuje na zmianę sytuacji i większą dbałość rodziców o obowiązki szkolne córki.
Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał zażalenie uczestników postępowania, rodziców małoletniej N. D., na postanowienie Sądu Rejonowego w Grudziądzu o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej w trybie zabezpieczenia. Sąd Okręgowy postanowił odrzucić zażalenie wniesione przez ojca, M. D., z powodu braku podpisu, mimo wezwania do usunięcia tego braku formalnego. Jednocześnie, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie sądu rejonowego w całości. Uzasadnienie uchylenia opierało się na stwierdzeniu, że środek zastosowany przez sąd pierwszej instancji był zbyt daleko idący w stosunku do aktualnej sytuacji małoletniej. Sąd Okręgowy wskazał, że nieobecności dziecka w szkole w grudniu 2017 r. i styczniu 2018 r. zostały potwierdzone zwolnieniami lekarskimi, co świadczy o tym, że rodzice zaczęli bardziej dbać o usprawiedliwianie nieobecności córki. Sąd nie miał podstaw do kwestionowania zwolnień lekarskich na tym etapie. Podkreślono, że ostateczna ocena stanu zdrowia małoletniej będzie możliwa po sporządzeniu opinii biegłych. Sąd Okręgowy zaznaczył, że sąd rejonowy w dalszym ciągu ma możliwość wydania postanowienia w trybie zabezpieczenia, jeśli uzna to za celowe w przyszłości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, umieszczenie w placówce jest zbyt daleko idącym środkiem, jeśli sytuacja dziecka uległa zmianie i nieobecności są usprawiedliwione.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że środek zastosowany przez sąd rejonowy był zbyt drastyczny, ponieważ nowe okoliczności (usprawiedliwione nieobecności) wskazują na zmianę sytuacji i większą dbałość rodziców.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
uczestnicy postępowania (L. D. i M. D. w zakresie uchylenia postanowienia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. D. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| L. D. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| N. D. | osoba_fizyczna | małoletnia |
Przepisy (6)
Główne
k.r.o. art. 109
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2 zdanie pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieobecności małoletniej w szkole w ostatnich miesiącach zostały usprawiedliwione zwolnieniami lekarskimi. Zastosowany środek zabezpieczający (umieszczenie w placówce) jest zbyt drastyczny w obecnej sytuacji.
Godne uwagi sformułowania
zastosowany środek jest zbyt daleko idący w stosunku do sytuacji, w jakiej obecnie znajduje się małoletnia wszystkie nieobecności małoletniej na zajęciach szkolnych w grudniu 2017 roku oraz w styczniu 2018 roku zostały potwierdzone zwolnieniem, bądź adnotacją lekarza rodzice małoletniej uświadomili sobie konieczność właściwego usprawiedliwienia nieobecności dziecka w szkole
Skład orzekający
Marek Paczkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Katarzyna Borowy
sędzia
Marek Lewandowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania środków zabezpieczających w sprawach opiekuńczych, zwłaszcza gdy sytuacja dziecka ulega zmianie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest bieżąca sytuacja dziecka i jego usprawiedliwienia w kontekście decyzji sądu opiekuńczego, a także jak ważne są formalne wymogi procesowe.
“Sąd uchyla decyzję o umieszczeniu dziecka w placówce – kluczowe okazały się zwolnienia lekarskie.”
Sektor
rodzina
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII Cz 1434/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marek Paczkowski (spr.) Sędziowie: SSO Katarzyna Borowy SSO Marek Lewandowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2018 r. sprawy z urzędu z udziałem M. D. , L. D. o wydanie zarządzeń opiekuńczych w trybie art. 109 k.r.o. wobec małoletniej N. D. na skutek zażalenia uczestników postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 11 października 2017 r. sygn. akt III Nsm 570/17 p o s t a n a w i a : I. odrzucić zażalenie wniesione przez uczestnika postępowania M. D. ; II. uchylić zaskarżone postanowienie w całości. /SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Marek Lewandowski/ UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11.10.2017 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu w drodze zabezpieczenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie umieścił małoletnią N. D. w placówce opiekuńczo-wychowawczej o charakterze socjalizacyjnym lub interwencyjnym (pkt 1. sentencji) oraz stwierdził, że postanowienie jest natychmiast wykonalne (pkt 2. sentencji). Zażalenie na postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania L. i M. D. będący rodzicami małoletniej i zarzucili postanowieniu: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że małoletnia N. D. w roku szkolnym 2017/2018 posiada 15 dni nieusprawiedliwionej nieobecności w szkole, podczas gdy za okres tej nieobecności małoletnia posiada zaświadczenie lekarskie o niezdolności do nauki, - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że nie istnieją żadne obiektywne przyczyny dotyczące stanu zdrowia małoletniej, które uniemożliwiałyby uczestnictwo w zajęciach szkolnych, podczas gdy małoletnia cierpi na migreny i schorzenia dotyczące układu wydalniczego i z tego powodu leczy się u neurologa i nefrologa, - naruszenie art. 109 k.r.o. przez zastosowanie najbardziej drastycznego środka ingerencji we władzę rodzicielską bez rozważenia innych, łagodniejszych środków, które byłyby uzasadnione w okolicznościach sprawy. W oparciu o powyższe zarzuty uczestnicy postępowania wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i zastosowanie łagodniejszych środków, takich jak zobowiązanie małoletniej do systematycznego uczęszczania do szkoły, zaś uczestników postępowania do dopilnowania wypełniania tego obowiązku przez córkę i poddanie realizacji tych obowiązków stałemu nadzorowi kuratora lub zobowiązanie uczestników do współpracy z asystentem rodziny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie wniesione przez uczestnika postępowania M. D. podlegało odrzuceniu, a zażalenie wniesione przez uczestniczkę postępowania L. D. okazało się zasadne. Zgodnie z treścią art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. Sąd II instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli ulegało ona odrzuceniu przez Sąd I instancji. W niniejszej sprawie zażalenie wniesione przez uczestnika postępowania M. D. nie zostało przez niego podpisane, mimo wezwania go do usunięcia tego braku formalnego. Niewykonanie zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych zażalenia oznacza konieczność odrzucenia zażalenia ( art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 §2 zdanie pierwsze k.p.c. ). Z wyżej wymienionych względów, na mocy art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt I. sentencji. Zdaniem Sądu II instancji Sąd Rejonowy nie zastosował właściwego środka prawnego, orzekając o umieszczeniu małoletniej w placówce opiekuńczo-wychowawczej na czas trwania postępowania, ponieważ zastosowany środek jest zbyt daleko idący w stosunku do sytuacji, w jakiej obecnie znajduje się małoletnia N. D. . Stan ten uległ bowiem zmianie w stosunku do sytuacji istniejącej w momencie orzekania przez Sąd Rejonowy. Mianowicie z ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy wynika, że wszystkie nieobecności małoletniej na zajęciach szkolnych w grudniu 2017 roku oraz w styczniu 2018 roku zostały potwierdzone zwolnieniem, bądź adnotacją lekarza. Te okoliczności wynikają z pisma Szkoły Podstawowej Nr (...) w G. datowanego na 19.01.2018 roku. Taka sytuacja pozwala przyjąć, że rodzice małoletniej uświadomili sobie konieczność właściwego usprawiedliwienia nieobecności dziecka w szkole. Sąd Okręgowy nie ma podstaw do kwestionowania zwolnień lekarskich wystawionych przez lekarza bądź adnotacji czynionych przez lekarza. Tym samym nie sposób powiedzieć, na obecnym etapie postępowania, że małoletnia cierpi na urojone schorzenia. Oczywiście ocena całościowa stanu zdrowia małoletniej będzie możliwa dopiero po sporządzeniu opinii przez biegłych zgodnie z treścią postanowienia dowodowego Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 11.10.2017 roku. Ponadto należy wskazać, że jeżeli Sąd Rejonowy w Grudziądzu uzna za celowe ponowne rozstrzygnięcie w trybie zabezpieczenia, będzie miał taką możliwość, chociażby wydając stosowne postanowienie na terminie rozprawy w dniu 22.02.2018 roku, bądź też w innym terminie, wedle własnej oceny sytuacji, jaka będzie aktualna na moment ewentualnego orzekania w trybie zabezpieczenia. Z wyżej wymienionych względów, na mocy art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt II. sentencji postanowienia. /SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Marek Lewandowski/
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI