VIII C 680/13

Sygn. akt VIII C 680/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia Wydział VIII Cywilny w składzie : Przewodniczący : SSR Anna Martyniec Protokolant: Małgorzata Pluskota po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa J. B. przeciwko W. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanego W. K. na rzecz powódki J. B. kwotę 2 040 zł (dwa tysiące czterdzieści złotych) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 1 890 zł od dnia 23 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 7 maja 2013 r. powódka J. B. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego W. K. kwoty 2.040 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podała, iż w dniu 29 czerwca 2012 r. odebrała od pozwanego z zakładu optycznego (...) .pl wykonane okulary progresywne, uiszczając kwotę 1890 zł. Wskazała, iż przy odbiorze okularów zasygnalizowała pracownikowi pozwanego poważne problemy z widzeniem w nich, lecz poinformowano ją o konieczności zaadaptowania się, które trwa około dwóch tygodni. W dniu 2 lipca 2012 r. zgłosiła ustną reklamację, jednakże według pozwanego okulary nie wykazywały żadnych wad, zmieniono jedynie kąt pantoskopowy, poprzez wygięcie oprawek. Wskazała, iż w dniu 18 lipca 2012 r. ponownie złożyła reklamację, jednakże dokonane przez pozwanego poprawki nie przyniosły żadnego rezultatu. W związku z czym zgłosiła się do rzeczoznawcy Krajowej Rzemieślniczej I. Optycznej w zakresie optyki okularowej, którego opinia potwierdziła, iż okulary zostały wykonane błędnie. Podniosła, iż wezwała pozwanego do zapłaty kwoty stanowiącej cenę zakupu przedmiotowych okularów, w odpowiedzi na co pozwany zadeklarował chęć naprawy okularów, zaznaczając, iż do tej pory wada nie została usunięta gdyż nie została przez nią sprecyzowana. Na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. pozwany sprzeciwił się żądaniu powódki. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Powódka J. B. zawarła z pozwanym W. K. , prowadzącym salon optyczny pod nazwą (...) .pl umowę sprzedaży okularów progresywnych za cenę 1890 zł. Powódka okulary odebrała w dniu 29 czerwca 2012 r. Odbierając je poinformowała pracownika pozwanego, że niewyraźnie w nich widzi, jednakże poinformowano ją, iż potrzebny jest okres adaptacyjny. Dowód: - Potwierdzenia Zlecenia k. 6; - Potwierdzenia wpłat k. 7-7a; - Zeznania świadka M. B. , protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30. Przed zakupem okularów u pozwanego powódka przez 6 lat nosiła okulary progresywne, bardzo dobrze w nich widziała. W okularach zakupionych u pozwanego powódka widziała niewyraźnie. Próbowała się zaadoptować, ale bez rezultatu. Łzawiły jej oczy, bolała ją głowa, spuchł jej nos. W dniu 2 lipca 2012 r. powódka zgłosiła reklamację. Po kilku dniach poinformowano ją, iż nie stwierdzono wad i zmieniono jedynie kąt pantoskopowy. Dowód: - Zeznania świadka M. B. , protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30; - Przesłuchanie powódki, protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30; W dniu 18 lipca 2012 r. powódka ponownie zgłosiła reklamację. Po kilkunastu dniach poinformowano powódkę, iż nie stwierdzono żadnych wad i okulary są gotowe do odbioru oraz wskazano, iż pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , w odpowiedzi na zgłoszenie reklamacyjne, poinformowała, iż przeprowadzona ekspertyza nie wykazała nieprawidłowości produkcyjnych w konstrukcji soczewek. Dowód: - Potwierdzenie reklamacji k. 8; - Pismo z dnia 1 sierpnia 2012 r. k. 9;. - Zeznania świadka M. B. , protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30. Rzeczoznawca Krajowej Izby Rzemieślniczej I. Optycznej w zakresie optyki okularowej w wydanej na zlecenie powódki ekspertyzie stwierdził, iż okulary wykonane są z małymi niedokładnościami. Mianowicie: - Osie cylindra – oko prawe winno być 160 stopni, a jest 158 stopni (błąd dopuszczalny) oko lewe winno być 150 stopni a jest 152 stopnie (błąd dopuszczalny); - Centrowanie środków optycznych do dali (poziome) oko prawe winno być 31,5 mm (jest zgodne z zapisem) oko lewe winno być 31,5 mm – a jest 33,0 mm w stronę skroni (błąd niedopuszczalny); - Kontrola środków optycznych do dali w pionie wykazała różnice 2 mm (oko prawe ma wykonany środek niżej od środka optycznego oka lewego – jest to uzależnione od budowy anatomicznej głowy; - Ustawienie poziome grawerowanych fabrycznie punktów na szkłach progresywnych firmy (...) nie budzi zastrzeżeń; - Oprawa okularowa firmy (...) model (...) została przemodelowana na inny kształt (zmiana kształtu demolensu – co skutkowało zmianą wizerunku, lecz nie ma to wpływu na komfort widzenia); - Szkło lewe w oprawie jest luźne co może spowodować wypadnięciem z oprawy (błąd techniczny, który powinien być usunięty w zakładzie optycznym). Za sporządzenie opinii powódka poniosła koszt w wysokości 150 zł. Dowód: - Pismo z dnia 14 września 2012 r. k. 15; - Rachunek nr (...) z dnia 14 września 2009 r. k. 16; - Przesłuchanie pozwanego, protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30. W piśmie z dnia 29 września 2012 r. powódka złożyła oświadczenie o odstąpieniu od zawartej umowy i jednocześnie wezwała pozwanego do zwrotu kwoty 2.365,17 zł. Dowód: - Pismo z dnia 29 września 2012 r. wraz z potwierdzeniem nadania k. 10-14. Pismem z dnia 30 października 2012 r. pozwany poinformował powódkę, iż deklaruje dokonanie naprawy w zakresie zgłoszonych wad szkła lewego niezwłocznie po dostarczeniu przez nią okularów. Wskazał, iż jedynym powodem dotychczasowego nieusunięcia wady było jej niesprecyzowanie. Dowód: - Pismo z dnia 30 października 2012 r. k. 17; - Przesłuchanie pozwanego, protokół elektroniczny z 22.01.2014 r., protokół skrócony k. 30. Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. Miejski Rzecznik Konsumentów we W. wezwał pozwanego do zwrotu na rzecz J. B. kwoty wskazanej w piśmie z dnia 29 września 2012 r. oraz do wyrażenia pisemnego stanowiska w sprawie. Dowód: - Pismo z dnia 8 stycznia 2013 r. wraz z potwierdzeniem odbioru k. 18-19. Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. pozwany podał, iż poinformował J. B. , iż jest gotowy naprawić wszelkie wykazane nieprawidłowości. Dowód: - Pismo z dnia 22 stycznia 2013 r. k. 20. Sąd zważył co następuje Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Bezspornym w sprawie był fakt zakupu przez powódkę J. B. okularów progresywnych za łączną cenę 1.890 zł w salonie optycznym „ (...) .pl” we W. należącym do pozwanego W. K. . Pozwany nie kwestionował także faktu, iż okulary posiadają wady wskazane w opinii rzeczoznawcy przedstawionej przez powódkę, jednakże podnosił, iż jest gotowy dokonać ich naprawy. Istota sporu sprowadzała się zatem do ustalenia czy powódka uprawniona była do odstąpienia od zawartej umowy, a w konsekwencji czy pozwany jest obowiązany do zwrotu uiszczonej przez nią ceny. Roszczenie powódki znajdowało oparcie w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2002, nr 141, poz. 1176 z późn. zm.). Art. 1 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż ma ona zastosowanie do dokonywanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą (towar konsumpcyjny). Niewątpliwie zakupione przez powódkę okulary są towarem konsumpcyjnym, nabytym w celu niezwiązanym z jego działalnością zawodową, czy też gospodarczą. Z mocy przepisu art. 4 ust. 1 zd. 1. powołanej ustawy sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową. Uprawnienia konsumenta w razie niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową przewidziane są w art. 8 cyt. ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów (ust. 1). Jeżeli kupujący, z przyczyn określonych w ust. 1, nie może żądać naprawy ani wymiany albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy (ust. 4). Jak wynika z powyższego przepisu, prawa konsumenta mają strukturę dwustopniową - w pierwszej kolejności może on domagać się naprawy towaru, bądź jego wymiany na nowy, przy czym prawo wyboru należy do kupującego, chyba, że z punktu widzenia interesów sprzedawcy, tylko jedna z nich jest ekonomicznie uzasadniona i zarazem ma znaczenie dla kupującego ( por. E. Łętowska, Europejskie prawo umów konsumenckich, Warszawa 2004 ). Dopiero, gdy sprzedawca nie uczyni zadość żądaniom konsumenta, ten może żądać obniżenia ceny lub odstąpić od umowy. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał, iż powódka uprawniona była do odstąpienia od umowy. Powódka dwukrotnie zgłaszała pozwanemu, iż zakupione okulary są niezgodne z umową. Widziała w nich niewyraźnie, łzawiły jej oczy, bolała ją głowa. Wykonywane przez pracowników pozwanego poprawki nie przyniosły rezultatu. Twierdzili oni, że okulary nie posiadają wad i są wykonane prawidłowo. Dopiero w momencie, gdy powódka przedstawiła opinię rzeczoznawcy i odstąpiła od umowy pozwany wyraził gotowość naprawy okularów, nie kwestionując wad wskazanych w opinii rzeczoznawcy. Mając zatem na uwadze, iż okulary nie zostały wykonane zgodnie z umową, a w szczególności powódka źle w nich widziała i ich wady zostały potwierdzone przez rzeczoznawcę, stwierdzić należy, iż zaktualizowały się przesłanki uprawniające powódkę do odstąpienia od umowy. Pozwany bowiem nie uczynił zadość żądaniu powódki w odpowiednim czasie. Podnoszone zaś przez niego w korespondencji kierowanej do powódki argumenty, iż wada nie została wcześniej sprecyzowana pozbawione są jakichkolwiek podstaw. Wskazać bowiem należy, iż to pozwany zawodowo zajmuje się wyrobami optycznymi i na skutek zgłaszanych przez powódkę okoliczności powinien był ustalić, w czym tkwi wadliwość wykonania okularów powodująca, iż nie nadawały się one do użytku. Z powyższych względów Sąd uznał, iż powódka złożyła skuteczne oświadczenie o odstąpieniu od umowy, a w konsekwencji przysługuje jej roszczenie o zwrot uiszczonej ceny. Sąd za zasadne uznał także roszczenie powódki o zwrot kosztów zleconej przez nią ekspertyzy w wysokości 150 zł. Ubytek w majątku powódki powstały na skutek sporządzenia tej opinii pozostawał bowiem w bezpośrednim związku przyczynowym z nienależytym wykonaniem przez pozwanego zobowiązania. Wskazać należy, iż pozwany kwestionował fakt istnienia wad przedmiotowego towaru. Powódka zatem, jako osoba nie posiadająca specjalistycznej wiedzy w tym zakresie, zmuszona była uzyskać tę opinię, w celu realizacji przysługujących jej roszczeń. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 471 k.c. dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Orzeczenie w kwestii odsetek Sąd oparł na treści art. 481 k.c. , z którego wynika, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Sąd zasądził odsetki ustawowe zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia 23 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty mając na uwadze, iż powódka złożyła oświadczenie o odstąpieniu od umowy już w piśmie wysłanym do pozwanego w dniu 4 października 2012 r. Orzeczenie o kosztach procesu Sąd oparł na przepisie art. 98 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Mając na uwadze, iż powódka wygrała niniejszą sprawę w całości, Sąd zasądził na jej rzecz całość poniesionych w sprawie kosztów, na które składała się opłata od pozwu w wysokości 30 zł. W tym stanie rzeczy, o kosztach postępowania należało orzec, jak w punkcie II wyroku.