VIII C 482/12

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - ŚródmieściaWrocław2013-04-11
SAOSCywilneprawo rzeczoweŚredniarejonowy
najemstosunek najmuinteres prawnyart. 189 kpcwypowiedzenie umowyforma pisemnamałżeństworozwódlokal mieszkalny

Podsumowanie

Sąd oddalił powództwo o ustalenie nieistnienia stosunku najmu lokalu, uznając brak podstaw do wypowiedzenia umowy przez pozwaną.

Powód domagał się ustalenia nieistnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego, argumentując, że pozwana E.M. nie zamieszkuje w nim od lat i została wymeldowana. Pozwana Gmina W. wniosła o oddalenie powództwa, wskazując na brak wypowiedzenia umowy najmu. Kurator pozwanej również wniósł o oddalenie, kwestionując interes prawny powoda. Sąd, analizując przepisy KC dotyczące najmu i formy wypowiedzenia, uznał, że umowa najmu zawarta w trakcie małżeństwa nadal obowiązuje, a pozwana nie wypowiedziała jej skutecznie.

Powód M.M. wniósł pozew o ustalenie nieistnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego położonego we Wrocławiu, zawartego pomiędzy Gminą W. a jego byłą żoną E.M. Argumentował, że pozwana nie zamieszkuje w lokalu od siedmiu lat, opuściła go dobrowolnie, a na jego wniosek została z niego wymeldowana. Gmina W. wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc, że umowa najmu nie została rozwiązana, a pozwana nie złożyła oświadczenia o jej wypowiedzeniu. Kurator ustanowiony dla nieobecnej pozwanej również wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując interes prawny powoda. Sąd ustalił, że umowa najmu została zawarta w trakcie trwania małżeństwa stron, a zgodnie z art. 680(1) § 1 k.c. oboje małżonkowie są najemcami. Sąd podkreślił, że rozwiązanie umowy najmu zawartej na piśmie wymaga formy pisemnej lub wyraźnego oświadczenia woli, a okoliczności sprawy nie wskazywały na skuteczne wypowiedzenie umowy przez pozwaną, ani w formie pisemnej, ani dorozumianej. W związku z tym, sąd uznał powództwo za nieuzasadnione i oddalił je, orzekając o kosztach postępowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, powód miał interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obiektywna niepewność stanu prawnego spornego lokalu, wynikająca z rozwodu stron i faktycznego braku zamieszkiwania pozwanej w lokalu, uzasadniała istnienie interesu prawnego powoda w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

Gmina W.

Strony

NazwaTypRola
M. M.osoba_fizycznapowód
E. M.osoba_fizycznapozwana
Gmina W.instytucjapozwana

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Interes prawny występuje, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa, która wymaga ochrony prawnej.

k.c. art. 680¹ § § 1

Kodeks cywilny

Małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa.

Pomocnicze

k.c. art. 77 § § 2

Kodeks cywilny

Jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, jak również odstąpienie od niej albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód miał interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu z uwagi na obiektywną niepewność stanu prawnego lokalu. Pozwana E.M. nie złożyła skutecznego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu.

Odrzucone argumenty

Brak interesu prawnego powoda w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu. Umowa najmu została rozwiązana przez pozwaną E.M. poprzez czynności dorozumiane lub faktyczne opuszczenie lokalu.

Godne uwagi sformułowania

interes prawny określony w art. 189 kpc rozumiany jako potrzeba uzyskania wyroku o odpowiedniej treści wywołana rzeczywistym naruszeniem określonej sfery prawnej niepewność ta powinna być jednak obiektywna, czyli zachodzić według rozumnej oceny sytuacji, a nie tylko subiektywna, tj. według odczucia powoda umowa najmu dochodzi do skutku w wyniku oświadczeń woli. Do przesłanek jej zawarcia nie należy wydanie rzeczy najemcy, nie ma więc charakteru czynności prawnej realnej. Jest umową konsensualną

Skład orzekający

Bartłomiej Koelner

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie przesłanek interesu prawnego w sprawach o ustalenie stosunku najmu oraz wymogów formalnych wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów k.c. i k.p.c. w kontekście stosunku najmu zawartego przez małżonków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów prawa najmu i interesu prawnego w sprawach o ustalenie, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.

Czy można ustalić nieistnienie umowy najmu, gdy lokator wyjechał i został wymeldowany?

Sektor

nieruchomości

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VIII C 482/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia: 11 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Bartłomiej Koelner Protokolant: Bernadeta Piskorek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa: M. M. przeciwko: E. M. , Gminie W. o ustalenie oddala powództwo. UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 17 lutego 2012 r. powód M. M. domagał się ustalenia, że stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) nawiązany pomiędzy wynajmującym Gminą W. , a najemcą E. M. nie istnieje. Nadto wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej kosztów procesu wg norm przepisanych. Uzasadniając treść podniesionych żądań podał, iż po jego stronie istnieje interes prawny określony w art. 189 kpc rozumiany jako potrzeba uzyskania wyroku o odpowiedniej treści wywołana rzeczywistym naruszeniem określonej sfery prawnej. Wskazał, iż E. M. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od siedmiu lat. Mieszkanie opuściła dobrowolnie zabierając swoje rzeczy osobiste oraz oddając klucze do lokalu. Podał, iż na jego wniosek decyzją z dnia 22 maja 2009 r. Prezydent W. orzekł o wymeldowaniu pozwanej. Nadto wskazał, iż małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód w 2011 r. W odpowiedzi na pozew Gmina W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu wg norm przepisanych. Zarzuciła, iż nie było podstaw do przyjęcia, że łączący ją z pozwaną stosunek najmu nie istnieje. Podała, iż zawarła z pozwaną i powodem umowę najmu dotyczącą przedmiotowego lokalu na czas nieoznaczony. Umowa ta nie została rozwiązana przez strony, a pozwana nie złożyła wobec wynajmującego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. Z kolei fakt nie zamieszkiwania w lokalu wskutek konfliktu małżeńskiego nie jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku najmu. Nadto zarzuciła, iż powód nie zwracał się do Wydziału Lokali Mieszkalnych w sprawie uregulowania stanu prawnego przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a zatem powództwo jest przedwczesne. W odpowiedzi na pozew, działający w imieniu nieznanej z miejsca pobytu pozwanej kurator, wniósł o oddalenie powództwa oraz obciążenie kosztami postępowania powoda. W uzasadnieniu podniósł, iż powód nie wykazał interesu prawnego w rozumieniu art. 189 kpc i tym samym aby istniała potrzeba uregulowania niepewnego stanu prawnego. Podał, iż stosunek najmu powstał w trakcie trwania małżeństwa powoda i pozwanej i zgodnie a art. 680 1 § 1 k.c. małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa. Wskazał, iż okoliczności sprawy nie wskazują, aby pozwana w sposób wyraźny czy też konkludentny rozwiązała umowę. W toku postępowania stanowisko stron pozostało bez zmian. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 3 czerwca 2000 r. powód M. M. oraz pozwana E. M. zawarli związek małżeński. Związek małżeński stron został rozwiązany przez rozwód maju 2011r. (bezsporne). W dniu 9 czerwca 2003 r. powód oraz E. M. zawarli z Gminą W. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) . Dowód : - umowa najmu – k. 54-56, E. M. w 2005 r. wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie przebywa. Dowód : - decyzja z 22.05.2009r. – k. 7-8, - zeznania świadka E. D. – k. 59-60, W dniu 22 maja 2009 r. E. M. została wymeldowana z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. (...) we W. . Dowód : - decyzja z 22.05.2009r. – k. 7-8. Sąd zważył, co następuje: Powództwo było nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu. Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedłożone i niekwestionowane przez strony dokumenty, jak również w oparciu o zeznania zawnioskowanego przez powoda świadka. W pierwszej kolejności rozważeniu podlegało, czy zaktualizowały się przesłanki z art. 189 k.p.c. uprawniające powoda do wytoczenia niniejszego powództwa. Stosownie do treści art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Przepis ten wskazuje na dwie przesłanki powództwa o ustalenie: interes prawny powoda w ustaleniu oraz ustalenie powinno dotyczyć stosunku prawnego lub prawa, a nie okoliczności faktycznej. Interes prawny w rozumieniu cytowanego przepisu występuje wówczas, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa. Niepewność ta powinna być jednak obiektywna, czyli zachodzić według rozumnej oceny sytuacji, a nie tylko subiektywna, tj. według odczucia powoda. Interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. występuje tylko wówczas, gdy zachodzi potrzeba jego ochrony prawnej ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21. lutego 1997 r.; II CKU 7/97 ). Przez „interes prawny” w znaczeniu art. 189 k.p.c. rozumieć należy istniejącą potrzebę uzyskania korzyści w sferze sytuacji prawnej ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 1999 r.; I ACa 1046/98 ). W świetle zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, iż powód miał interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku prawnego najmu spornego lokalu mieszkalnego pomiędzy pozwaną E. M. a pozwaną Gminą W. . Mając zaś na uwadze, iż małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o sposobie korzystanie ze wspólnego lokalu, a pozwana w przedmiotowym lokalu faktycznie nie zamieszkiwała, uznać należało, iż po stronie powoda zachodziła obiektywna niepewność stanu prawnego spornego lokalu, przejawiająca się w wątpliwości istnienia stosunku prawnego najmu lokalu pomiędzy pozwaną E. M. a Gminą W. . Odnosząc się do żądania pozwu wskazać, należy, iż umowa najmu dochodzi do skutku w wyniku oświadczeń woli. Do przesłanek jej zawarcia nie należy wydanie rzeczy najemcy, nie ma więc charakteru czynności prawnej realnej. Jest umową konsensualną, która nakłada na wynajmującego obowiązek oddania najemcy rzeczy do używania i wydanie rzeczy następuje w wykonaniu zaciągniętego zobowiązania. Tym samym stwierdzić należy, iż stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) nawiązany został w trakcie trwania małżeństwa powoda i pozwanej ad. 1, bowiem w dniu w dniu 9 czerwca 2003 r. powód i pozwana złożyli zgodne oświadczenia podpisując umowę (vide k. 56 v.) Nadto stosownie zaś do treści art. 680 1 § 1 zd. 1 k.c. małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 77 § 2 k.c. jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, jak również odstąpienie od niej albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem. Poza sporem pozostawała okoliczność, iż E. M. nie złożyła oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu w formie pisemnej, a zgromadzony w aktach materiał dowodowy nie pozwalał nadto na przyjęcie, jakoby pozwana wypowiedziała umowę najmu przez czynności dorozumiane. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę