VIII C 413/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od jednego z pozwanych zaległy czynsz i opłaty, oddalając powództwo wobec drugiej pozwanej z uwagi na brak współzamieszkiwania i przedawnienie, a także zwolnił zasądzonego pozwanego z kosztów procesu ze względu na jego trudną sytuację życiową.
Gmina W. dochodziła od M. M. i I. M. zapłaty zaległego czynszu i opłat za lokal mieszkalny. Sąd Rejonowy zasądził całą kwotę od M. M., uwzględniając jego odpowiedzialność jako najemcy. Powództwo wobec I. M. zostało oddalone, ponieważ nie mieszkała ona w lokalu od 2006 roku, a roszczenia za wcześniejszy okres uległy przedawnieniu. Sąd, kierując się trudną sytuacją życiową i zdrowotną M. M., zwolnił go z obowiązku zwrotu kosztów procesu, a koszty zasądził od strony powodowej na rzecz I. M.
Gmina W. wniosła pozew przeciwko M. M. i I. M. o zapłatę 10.647,39 zł tytułem zaległego czynszu i opłat za lokal mieszkalny, wraz z odsetkami. Strona powodowa wywodziła odpowiedzialność I. M. z art. 688¹ § 1 k.c., wskazując na jej status osoby uprawnionej do współzamieszkiwania. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok, w którym zasądził od pozwanego M. M. kwotę 10.647,39 zł wraz z odsetkami. Jednocześnie oddalił powództwo w stosunku do pozwanej I. M., uznając, że nie zamieszkiwała ona w lokalu od 2006 roku, a roszczenia za okres do tego roku uległy przedawnieniu. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów pozwanego M. M. dotyczących nieuwzględnienia wpłat, uznając je za gołosłowne. Wniosek o rozłożenie należności na raty również nie został uwzględniony. Z uwagi na trudną sytuację życiową, zdrowotną i materialną pozwanego M. M., Sąd, na podstawie art. 102 k.p.c., zwolnił go z obowiązku zwrotu kosztów procesu. Koszty procesu w stosunku do I. M. zostały zasądzone od strony powodowej na rzecz pozwanej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pozwana nie ponosi odpowiedzialności za zaległości po wyprowadzeniu się z lokalu, a roszczenia za okres wcześniejszy uległy przedawnieniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przesłanka współzamieszkiwania, stanowiąca podstawę odpowiedzialności pozwanej z art. 688¹ k.c., ustała z chwilą jej wyprowadzenia się w 2006 roku. Roszczenia za okres do 2006 roku przedawniły się przed wniesieniem pozwu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
M. M. (w części oddalenia powództwa wobec niego), I. M. (w części oddalenia powództwa wobec niej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gmina W. - Z. Z. K. | instytucja | powód |
| M. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| I. M. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 688¹ § § 1
Kodeks cywilny
Odpowiedzialność za zapłatę czynszu i innych opłat obciąża także osoby stale z najemcą zamieszkujące, jeśli nie są one najemcami.
Pomocnicze
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia okoliczności, z których strona wywodzi skutki prawne, spoczywa na tej stronie.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Strona wygrywająca proces może żądać od strony przegrywającej zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwana I. M. nie zamieszkiwała w lokalu od 2006 roku, co wyłącza jej odpowiedzialność na podstawie art. 688¹ k.c. Roszczenia wobec I. M. za okres do 2006 roku uległy przedawnieniu. Trudna sytuacja życiowa i zdrowotna pozwanego M. M. uzasadnia zwolnienie go z kosztów procesu na podstawie art. 102 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Pozwany M. M. nie wykazał, że dokonywał wpłat, które nie zostały uwzględnione przez powoda. Wniosek pozwanego M. M. o rozłożenie należności na raty nie zasługiwał na uwzględnienie.
Godne uwagi sformułowania
Odpowiedzialność pozwanej strona powodowa wywodziła z treści art. 688 1 § 1 k.c. Pozwana podniosła zarzut braku legitymacji biernej Pozwana podniosła nadto zarzut przedawnienia roszczeń. W ocenie Sądu, wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając natomiast na uwadze ustalenia w zakresie trudnej sytuacji życiowej pozwanego, w szczególności zdrowotnej i dochodowej, Sąd na podstawie art. 102 k.p.c. zwolnił pozwanego z obowiązku zwrotu kosztów procesu.
Skład orzekający
Grzegorz Kurdziel
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja art. 688¹ k.c. w kontekście odpowiedzialności za zapłatę czynszu i opłat przez osoby zamieszkujące z najemcą, zastosowanie art. 102 k.p.c. w przypadku trudnej sytuacji życiowej i zdrowotnej pozwanego, kwestia przedawnienia roszczeń w sprawach o zapłatę."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w szczególności braku zamieszkiwania pozwanej w lokalu od wielu lat oraz jej sytuacji prawnej jako osoby wskazanej w umowie jako uprawnionej do zamieszkiwania. Zastosowanie art. 102 k.p.c. jest zawsze uznaniowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności za czynsz i opłaty w najmie, a także ważną kwestię stosowania klauzuli miarkowania kosztów procesowych w sytuacjach wyjątkowych.
“Czy musisz płacić za mieszkanie, z którego się wyprowadziłeś lata temu? Sąd rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 10 647,39 PLN
zaległy czynsz i opłaty: 10 647,39 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII C 413/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia: 9 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Grzegorz Kurdziel Protokolant: Anna Jakimów po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014r. we Wrocławiu sprawy z powództwa: Gminy W. - Z. Z. K. przeciwko: I. M. i M. M. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. M. na rzecz strony powodowej Gminy W. - Z. Z. K. kwotę 10.647,39 zł (dziesięć tysięcy sześćset czterdzieści siedem złotych trzydzieści dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 8.537,38 zł od dnia 2 sierpnia 2013r. do dnia 4 grudnia 2013r. i od kwoty 10.647,39 zł od dnia 5 grudnia 2013r. do dnia zapłaty; II. oddala powództwo w stosunku do I. M. , III. nie obciąża pozwanego M. M. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu, IV. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej I. M. kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 5 grudnia 2013 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu strona powodowa Gmina W. dochodziła od pozwanych M. M. i I. M. solidarnej zapłaty kwoty 10.647,39 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 8.537,38 zł od dnia 2 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty i od kwoty 10.647,39 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, nadto zwrotu kosztów procesu według norm. Uzasadniała, że z umowy najmu lokalu mieszkalnego zawartej z pozwanym wynikał obowiązek płatności czynszu i opłat niezależnych od właściciela. Odpowiedzialność pozwanej strona powodowa wywodziła z treści art. 688 1 § 1 k.c. Wskazała, że żądana kwota stanowi sumę należności głównych z tytułu czynszu i mediów 8.537,38 zł oraz kwoty 2.110,01 zł skapitalizowanych odsetek ustawowych od należności głownych, które to odsetki strona powodowa naliczyła każdorazowo od dnia następującego po dniu wymagalności kwoty za dany miesiąc do dnia 1 sierpnia 2013 r. W dniu 17 grudnia 2013 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany M. M. w sprzeciwie od nakazu zapłaty i na rozprawie wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm. Podniósł, że „nie zgadza się z roszczeniem powoda w kwestii rozliczenia opłat“ gdyż powód nie uwzględnił wpłat przez niego dokonywanych. Pozwany nadto wnosił z ostrożności o rozłożenie zasądzonej kwoty na raty i nieobciążanie go kosztami procesu, podnosząc trudną sytuację życiową i materialną. W odrębnym sprzeciwie od nakazu zapłaty i na rozprawie pozwana I. M. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Podniosła zarzut braku legitymacji biernej, wskazując przy tym na okoliczność, iż wyłącznie pozwany – jej ojciec - był stroną umowy i w ramach ustnych ustaleń pomiędzy pozwanymi to on miał opłacać czynsz i opłaty za media. Wskazywała też, że w spornym okresie nie była osobą pełnoletnią i nie mieszkała w lokalu od roku 2006. Nadto podniosła zarzut przedawnienia roszczeń. W odpowiedzi na sprzeciw pozwanego, strona powodowa podniosła, że pozwany nie skonkretyzował zarzutu nieuwzględnienia wpłat, nie udowodnił także, aby dokonywał wpłat poza wskazanymi w wyciągu z kartoteki lokalu. Wniosła o nieuwzględnianie wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty. Odnosząc się do zarzutów pozwanej, wskazywała, iż nawet gdyby uwzględnić zarzut przedawnienia roszczeń, stronie powodowej przysługiwałyby od pozwanej nieprzedawnione roszczenia na kwotę 6.301,22 zł należności głównych, i 955,34 zł odsetek. P. stronami bezsporny był fakt zawarcia w dniu 29 listopada 2000 r. pomiędzy Gminą W. jako wynajmującym a M. M. jako najemcą umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) , w której jako osobę uprawnioną do współzamieszkania wskazano pozwaną I. M. ur. (...) Ponadto Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wysokość zaległości z tytułu obowiązku uiszczania czynszu i innych opłat związanych z najmowanym przez M. M. lokalem według stanu na dzień 1 sierpnia 2013 r. wyniosła 8.537,38 zł należności głównej oraz 2.110,01 zł ustawowych odsetek, naliczanych każdorazowo od dnia następującego po dniu wymagalności kwoty za dany miesiąc do dnia 1 sierpnia 2013 r. Dowód: - zestawienie należności – K. 17-21, - informacje o zmianach wysokości stawek z potwierdzeniami – K. 51-67 Pozwana I. M. nie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu od roku 2006. Dowód: - przesłuchanie świadka M. G. – k. 168 v, - rachunki, faktury i polecenia przelewu– K. 70-137 - przesłuchanie pozwanej – k. 181 v, Pozwany M. M. w 2008 r. utracił pracę, pozostaje odtąd w ewidencji bezrobotnych bez prawa do zasiłku. Od początku 2010 r. stan zdrowia pozwanego uległ pogorszeniu a w połowie 2013 r. stwierdzono u niego zaawansowaną złośliwą chorobę nowotworową z przerzutami z nieznanego źródła do wątroby. Pozwany został poddany paliatywnej chemioterapii, w wyniku której postęp nowotworu został czasowo zatrzymany, przy czym skutkiem leczenia jest osłabienie organizmu, uniemożliwiające podjęcie jakiejkolwiek pracy. Pozwany jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Dowód: - kopie dokumentacji medycznej – K. 143-164 - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – K. 166, - decyzja Prezydenta W. z 21.06.2012 r. – k. 165 Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzgędnienie w stosunku do pozwanego M. M. , natomiast podlegało ono oddaleniu co do pozwanej I. M. . Ustalenia w zakresie wysokości należności z tytułu czynszu i opłat Sąd poczynił w oparciu o przedstawiony wyciąg z kartoteki lokalu. Dokument ten został sporządzony przez pracownika Gminy W. . Pozwany M. M. nie zgłosił zarzutów, które kwestionowałyby konkretne pozycje na przedstawionym wyciągu z kartoteki. Ogólnikowy zarzut, jakoby strona powodowa nie uwzględniła wpłat dokonywanych przez niego, nie znalazł potwierdzenia we wnioskach dowodowych ani w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności pozwany nie wskazał, o jakie konkretnie wpłaty mu chodzi i nie przedstawił dowodów poniesienia wpłat, które dotyczyłyby spornego okresu a które nie zostałyby ujęte w zestawieniach należności przedstawionych przez Gminę. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar wykazania okoliczności, z których strona wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, spoczywa na tejże stronie. Pozwany nie zgłosił wniosków dowodowych na potwierdzenie rzekomych wpłat, które nie zostałyby ujęte w zestawieniu należności, stąd zarzut ten został uznany za gołosłowny. W ocenie Sądu, wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty nie zasługiwał na uwzględnienie. Instytucja rozłożenia na raty ma bowiem na celu zapewnienie realnego, terminowego wykonywania obowiązków objętych wyrokiem w terminach określonych w orzeczeniu, przy uwzględnieniu interesów obu stron. Tymczasem sytuacja życiowa pozwanego, w tym dochodowa, majątkowa i zdrowotna, nie pozwala na racjonalne ustalenie wysokości i terminów płatności jakichkolwiek rat w sposób zapewniający realne wykonanie zobowiązań. Stąd orzeczono jak w pkt. I wyroku. Mając natomiast na uwadze ustalenia w zakresie trudnej sytuacji życiowej pozwanego, w szczególności zdrowotnej i dochodowej, Sąd na podstawie art. 102 k.p.c. zwolnił pozwanego z obowiązku zwrotu kosztów procesu. Stąd orzeczono jak w pkt. III wyroku. W stosunku do pozwanej I. M. powództwo oparte było na treści art. 688 1 k.c. , tj. na okoliczności współzamieszkiwania z najemcą w lokalu. Zgonie z art. 6 k.c. na stronie powodowej spoczywał ciężar wykazania okoliczności stanowiących przesłanki powstania odpowiedzialności, w szczególności faktu współzamieszkiwania pełnoletniej osoby z najemcą. Sam fakt zameldowania nie wyznacza domniemania faktycznego przerzucającego ciężar dowodu w postępowaniu cywilnym na stronę przeciwną. Ponadto zarówno zeznania świadka M. G. , jak i przesłuchanie pozwanej I. M. wykazało jednoznacznie, iż pozwana od 2006 r,. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Zeznaniom tym Sąd dał wiarę, znajdują one częściowe potwierdzenie w dokumentach przedstawionych przez pozwaną (rachunki, faktury, polecenia przelewu), w których wskazywany jest adres zamieszkania pozwanej przy ul. (...) we W. . Wobec powyższego, od momentu wyprowadzenia się pozwanej z mieszkania przy ul. (...) , tj. od 2006 r. ustąpiła przesłanka współzamieszkiwania z najemcą, stanowiąca podstawę do obciążania jej należnościami z tytułu najmu na podstawie art. 688 1 k.c. za okres wcześniejszy. Natomiast należności naliczone za okres do 2006 r. przedawniły się wobec tej pozwanej przed wniesieniem pozwu. Stąd orzeczono jak w pkt. II wyroku. Orzeczenie o zwrocie kosztów procesu zawarte w pkt. IV wyroku znajduje umocowanie w art. 98 § 1 i 2 k.p.c. Na jego podstawie strona powodowa ponosi odpowiedzialność za wynik procesu w stosunku do pozwanej I. M. . Przy określaniu wysokości należnych pozwanej do zwrotu kosztów, Sąd miał na względzie stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika pozwanej 2.400 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł. Stąd orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI