VIII C 1804/19

Sygnatura akt VIII C 1804/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2020 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Bartłomiej Koelner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2020 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa R. K. przeciwko T. S. , D. S. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności I. oddala powództwo; II. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 287 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 270 zł kosztów zastępstwa procesowego; III. przyznaje adwokat J. I. ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu kwotę 221,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi przez adwokata ustanowionego z urzędu, w tym kwotę 41,40 zł tytułem podatku od towarów i usług. Sędzia Bartłomiej Koelner Syg. akt VIII C 1804/19 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 14 października 2019 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu powód R. K. wniósł o pozbawienie wykonalności w całości postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VII Wydziału Cywilnego z dnia 19 marca 2019 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (sygn. akt VII Co 2974/17), w którym w pkt. I został przywrócony nabywcom nieruchomości termin do uiszczenia brakującej części ceny nabycia, zaś w pkt. II została przysądzona własność nieruchomości lokalowej położonej we W. przy ul. (...) , dla której w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków prowadzona jest księga wieczysta nr (...) wraz z prawami przynależnymi, będącej przedmiotem licytacji w dniu (...) na rzecz T. S. i D. S. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej za kwotę 405.000 zł, która została w całości złożona na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Ponadto wniósł o zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego przez zastępcę Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu M. K. (1) w sprawie o sygn. akt KM (...) W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 22 sierpnia 2019 r. zostało przeciwko niemu wszczęte postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Zastępcę Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu M. M. – Komornika Sądowego M. K. (1) w sprawie o sygn. akt KM (...) . Powód podał, że komornik nie pouczył go o prawie wniesienia powództwa z art. 791 § 3 k.p.c. , a wiedzę o takiej możliwości powziął podczas wizyty w celu uzyskania bezpłatnej porady prawnej w dniu 11 października 2019 r. R. K. zakwestionował postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VII Wydziału Cywilnego wydane w dniu 19 marca 2019 r. w sprawie o sygn. akt VII Co 2974/17 wskazując, iż stroną postępowaniu była jego matka K. K. , która pozostawała ubezwłasnowolniona całkowicie. Wskazał, że nigdy nie był stroną postępowania w którym zapadło ww. postanowienie, stanowiące tytuł wykonawczy i podstawę obecnej egzekucji z nieruchomości. Postanowieniem z dnia 23 października 2019 r. tut. Sąd sprawdził i ustalił wartość przedmiotu sporu na kwotę 1000 zł, zwolnił powoda od kosztów sądowych w całości oraz zabezpieczył powództwo poprze zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Zastępcę Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu M. K. (1) w sprawie o sygn. akt KM (...) do czasu rozstrzygnięcia sprawy. W dniu 18 listopada 2019 r. pozwani T. S. i D. S. złożyli odpowiedź na pozew wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz każdego z pozwanych kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew podali, że na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VII Wydziału Cywilnego z dnia 19 marca 2019 r., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Co 2974/17 o przysądzenie własności nieruchomości, pozwani wnieśli o wszczęcie egzekucji i obowiązku wydania nieruchomości przez powoda. Powołując się na art. 791 § 1 i 2 k.p.c. wskazali, że tytuł wykonawczy zobowiązujący do wydania nieruchomości, statku lub do opróżnienia pomieszczenia upoważnia do prowadzenia egzekucji nie tylko przeciw dłużnikowi, lecz także przeciwko jego domownikom, krewnym i innym osobom reprezentującym jego prawa. Pozwani zwrócili nadto uwagę, że termin do wytoczenia powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności jest terminem zawitym i nie podlega przywróceniu, a powództwo wniesione po terminie winno ulec oddaleniu. Nadto podali, że powód w treści pozwu nie wykazał, by przysługiwało mu skuteczne względem wierzycieli prawo do nieruchomości, a jedynie wskazał, że wystąpił z odrębnym pozwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego. Pozwani wskazali również, że powód nie wykazał podstaw do uchylenia klauzuli wykonalności wskazanemu w treści pozwu tytułowi na podstawie art. 840 k.p.c. W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2020 r. powód podniósł zarzut przedawnienia oraz wadliwego doręczania zawiadomień w sprawie w której doszło do wydania tytułu wykonawczego, tj. w sprawie o sygn. akt VII Co 2974/19. Nadto wskazał, że w toku jest sprawa o sygn. akt VIII C 1765/19 w przedmiocie ustalenia prawa powoda do lokalu socjalnego, co stanowi podstawę do pozbawienia w stosunku do niego wykonalności tytułu wykonawczego. Postanowieniem z dnia 9 marca 2020 r. ustanowiono dla powoda adwokata z urzędu (k. 98 akt). Powód w piśmie z dnia 21 lipca 2020 r. na podstawie art. 177 § 1 i 4 k.p.c. wniósł o zawieszenie postępowania, jak również o wezwanie do udziału w sprawie K. K. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wobec dłużnika K. K. została wszczęta egzekucja z należącej do niej nieruchomości położonej we W. przy ul. (...) , dla której w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków prowadzona jest księga wieczysta nr (...) . Egzekucję prowadził Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu M. M. pod sygn. KM 1971/10. Nadzór nad egzekucją sprawował Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu – sygn. akt VII Co 2974/17. Na skutek licytacji (I termin) w dniu 9.11.2018 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu udzielił przybicia na rzecz pozwanych T. S. i D. S. za cenę 405.000 zł. Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie o sygn. VII Co 2974/17 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu postanowił w punkcie I na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przywrócić nabywcom nieruchomości lokalowej położonej we W. przy ul. (...) , dla której w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia- Krzyków prowadzona jest księga wieczysta nr (...) T. S. i D. S. termin do uiszczenia brakującej części ceny nabycia nieruchomości, tj. kwoty 368.546,00 zł, natomiast w punkcie II postanowił przysądzić własność nieruchomości lokalowej położonej we W. przy ul. (...) dla której w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia- Krzyków prowadzona jest księga wieczysta nr (...) wraz z prawami przynależnymi, będącej przedmiotem licytacji w dniu 9 listopada 2018 r. na rzecz T. S. i D. S. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej za kwotę 405.000 zł (czterysta pięć tysięcy złotych), która została w całości złożona na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Dowód : - dokumenty w aktach tut. Sąd o sygn. VII Co 2974/11 w szczególności protokół lictytacji, postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu VII Wydziału Cywilnego z dnia 19 marca 2019 r., (k. 8-11 akt), jak i postanowienie w aktach postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Zastępcę Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia M. K. (2) M. K. (1) - Km (...) , W dniu 20 sierpnia 2019 r. pozwani T. S. i D. S. złożyli do Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia M. K. (2) M. K. (1) wniosek o wszczęcie przeciwko K. K. egzekucji z opróżnienia lokalu mieszkalnego nr (...) położonego przy ul. (...) we W. . Pismem z dnia 22 sierpnia 2019 r. organ egzekucyjny zawiadomił powoda o wszczęciu egzekucji i obowiązku wydania nieruchomości lokalowej położonej we W. przy ul. (...) . W dniu 17 września 2019 r. w lokalu przy ul. (...) K. zastał powoda, który oświadczył, iż nie otrzymał korespondencji: zawiadomienia o wszczęciu egzekucji dot. eksmisji. Powód odmówił odebrania od komornika zawiadomienia o wszczęciu egzekucji oraz odpisu tytułu wykonawczego ze względu na zły stan wzroku. Powód podał, iż nie ma innego lokalu mieszkalnego, jest osobą niepełnosprawną i chce uzyskać do lokalu socjalnego. R. K. w dniu 2 października 2019 r. przybył do kancelarii komornika i oświadczył, że mieszka przy ul. (...) . Nadto wskazał, że nie przysługuje mu inny lokal mieszkalny i nie jest właścicielem żadnej nieruchomości, posiada drugą grupę inwalidzką. K. doręczył powodowi odpis zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i obowiązku wydania nieruchomości oraz odpis tytułu egzekucyjnego. Pismem z dnia 7 października 2019 r. skierowanym do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym we Wrocławiu powód wniósł o zawieszenie wszelkich czynności egzekucyjnych, natomiast pismem z dnia 11 października 2019 r. wniósł o wstrzymanie egzekucji/eksmisji z lokalu z powodu braku lokalu zamiennego/pomieszczenia tymczasowego. Pismem z dnia 9 października 2019 r. organ egzekucyjny zawiadomił powoda o terminie dokonania eksmisji z lokalu. Komornik Sądowy wyznaczył termin czynności na dzień 24 października 2019 r., godz. 10:00. Jako lokal zamienny wierzyciel wskazał pomieszczenie tymczasowe: H. W. – T. N. , ul. (...) , pokój (...) . Postanowieniem z dnia 15 października 2019 r. organ egzekucyjny postanowił wstrzymać się z zaplanowanymi czynnościami egzekucyjnymi wobec R. K. na okres jednego miesiąca. Dowód : dokumenty w aktach Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu M. M. – Komornika Sądowego M. K. (1) w sprawie o sygn. akt KM (...) w szczególności wniosek o wszczęcie egzekucji z dnia 20 sierpnia 2019 r., zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i obowiązku wydania nieruchomości z dnia 22 sierpnia 2019 r.,pismo Zastępcy Komornika Sądowego M. K. (1) , protokół z dnia 17.09.2019r., oświadczenie dłużnika z 1.10.2019r., zapisek z 2.10.2019r., wniosek o wstrzymanie egzekucji/eksmisji z lokalu z powodu braku lokalu zamiennego/pomieszczenia tymczasowego z dnia 11 października 2019 r., wniosek z dnia 7 października 2019 r., postanowienie z dnia 15 października 2019r. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o nie kwestionowane dokumenty zawarte w aktach tut. Sądu dot. nadzoru nad egzekucją z nieruchomości dłużniczki – sygn. VII Co 2974/17, jak i załączonych do nich akt postępowania egzekucyjnego Km (...) , a nadto postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko powodowi – Km (...) . Uznając za nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy fakty oznaczone w pkt. 2 i 3 pisma powoda z 21.07.20r. (k. 119) Sąd pominął zgłoszone w tym zakresie dowody (k. 132). Z uwagi na brak okoliczności, o których mowa w art. 194, 195 i 196 k.p.c. brak było podstaw do wezwania do udziału w sprawie K. K. . Na wstępie wskazać należy, iż w ocenie Sądu powód zachował terminu do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego z art. 791 § 3 k.p.c. Jak ustalono w toku procesu, K. nie pouczył skutecznie powoda o przysługującym mu prawie do wytoczenia powództwa przeciwegzekucyjnego ( art. 791 § 3 k.p.c. ). Tym samym uznać należało, iż złożenie pozwu w niniejszej sprawie dopiero w dniu 14 października 2019 r. nie było spóźnione skoro o możliwości takiej powód dowiedział się dopiero 11.10.2019 r. (samo zawiadomienie o wszczęciu egzekucji odebrał od K. w dniu 2 października 2019 r. – k. 22 akt Km (...) ). Stosownie do treści art. 840 § 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście ( pkt 1 .) albo gdy po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia ( pkt 2 .). Ponadto osoby niewymienione w tytule wykonawczym, przeciwko którym prowadzona jest egzekucja na podstawie art. 791 k.p.c. , uzyskują w postępowaniu egzekucyjnym status dłużnika. Zgodnie z treścią art. 791 § 2 k.p.c. tytuł wykonawczy zobowiązujący do wydania nieruchomości, statku lub do opróżnienia pomieszczenia ( a więc także prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności – vide: art. 999 § 1 k.p.c. ) upoważnia do prowadzenia egzekucji nie tylko przeciw dłużnikowi, lecz także przeciwko jego domownikom, krewnym i innym osobom reprezentującym jego prawa ( § 2 ), co nie wyłącza praw określonych przepisami o ochronie lokatorów oraz praw, które są skuteczne wobec wierzyciela. Jeżeli dłużnik twierdzi, że przysługuje mu prawo skuteczne wobec wierzyciela (tu: sensu largo, a więc także wynikające z u.o.p.l.), komornik wstrzyma się względem niego z czynnościami egzekucyjnymi, pouczając, że w terminie tygodnia może wytoczyć powództwo o pozbawienie w stosunku do niego tytułu wykonawczego wykonalności (§ 3). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż użyte w cytowanym wyżej przepisie w § 3 pojęcie „dłużnik” (wyznaczające zakres legitymacji procesowej czynnej) niewątpliwie mieści w sobie wskazane wcześniej w § 2 kwalifikowane podmioty w postaci „domowników”, „krewnych” i „innych osób reprezentujących prawa głównego dłużnika” ( do nich to bowiem adresowane jest uprawnienie z § 3 tego przepisu – tak: P. T. w Komentarzu do art.791 Kodeksu postępowania cywilnego , a także A. S. w Komentarzu do art. 791 Kodeksu postępowania cywilnego ). Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie powód na podstawie art. 791 § 3 k.p.c. posiada legitymację czynną, gdyż mieścił się w ww. kategorii podmiotów. Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że powód nie zinterpretował prawidłowo przepisu art. 791 § 3 k.p.c. Przepis powyższy nie wprowadza bowiem odrębnej przesłanki pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego. Przepis ten w swym zdaniu drugim w zw. z § 2 tego artykułu niejako rozszerza krąg osób uprawnionych do wystąpienia z powództwem przeciwegzekucyjnym, na osoby inne niż wymienione w tytule, a przede wszystkim określa sposób działania komornika w przypadku gdy dłużnicy zgłaszają, iż przysługuje im prawo skuteczne względem wierzyciela. Samo bowiem pojęcie praw skutecznych wobec wierzyciela mieści się już w dyspozycji przepisu art. 840 k.p.c. , wystarczy tu choćby zwrócić uwagę na sytuację, gdy dłużnik po wydaniu postanowienia w przedmiocie przysądzenia własności zawiera z nabywcą nieruchomości umowę najmu lokalu, co spełnia przesłankę z art. 840 § 2 k.p.c. jako zdarzenie, przez które zobowiązanie nie może być egzekwowane. Przede wszystkim zaś wbrew stanowisku powoda z przepisu art. 791 § 3 k.p.c. nie wynika, że dłużnik może wytoczyć powództwo przeciwegzekucyjne, jeśli przysługuje mu uprawnienie do lokalu socjalnego. W zdaniu drugim tego przepisu wyraźnie i jednoznacznie wskazano: jeżeli dłużnik twierdzi, że przysługuje mu prawo skuteczne wobec wierzyciela, komornik wstrzyma się względem niego z czynnościami egzekucyjnymi, pouczając, że w terminie tygodnia może wytoczyć powództwo o pozbawienie wykonalności do niego tytułu wykonawczego. W przepisie tym, który przewiduje szczególny przypadek przyznania uprawnienia do wystąpienia z powództwem o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, nie ma mowy o prawach określonych przepisami o ochronie lokatorów. Przepis ten odnosi się konkretnie wyłącznie do kategorii praw skutecznych względem wierzyciela, a nie do praw określonych przepisami ustawy o ochronie lokatorów. Prawa te przy tym nie pokrywają się, o czym zresztą świadczy fakt, że w zdaniu pierwszym omawianego przepisu ustawodawca wymienił je odrębnie. Bez wątpienia, pozwani są właścicielami nieruchomości lokalowej, zajmowanej przez powoda ( art. 999 k.p.c. ). Pozwani mają więc prawo do dążenia do opróżnienia ich nieruchomości, w drodze postępowania egzekucyjnego. Z kolei powód mógłby zwalczać te działania, jednak wyłącznie w sytuacji przewidzianej przez ustawodawcę w art. 840 k.p.c. i art. 791 k.p.c. Sąd doszedł zaś do przekonania, iż zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyznania, aby została spełniona którakolwiek z przesłanek wymienionych w ww. unormowaniach. W tym miejscu należy zaś rozwinąć tezę, iż wbrew stanowisku strony powodowej, prawo do lokalu socjalnego, wynikające z ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., 150 j.t. – dalej, jako „u.o.p.l.”), nie może stać się przesłanką pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego. Prawo to, nie jest bowiem co do zasady prawem skutecznym względem wierzyciela, egzekwującego na podstawie postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości. Wyjątek mógłby tutaj mieć miejsce w zasadzie wyłącznie w jednym przypadku, gdy wierzycielem egzekwującym jest gmina, na której spoczywa obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego dłużnikowi. Ponadto, prawo do lokalu socjalnego stanowi tylko i wyłącznie podstawę do czasowego wstrzymania możliwości prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikowi, któremu rzeczone uprawnienie przysługuje (art. 14 ust. 6 u.o.p.l.). Albowiem, kiedy tylko dłużnikowi zostanie przedstawiona umowa najmu stosownego lokalu albo kiedy odmówi on zawarcia takiej umowy, wierzyciel może wszcząć albo daje prowadzić egzekucję, tj. zmierzać do wyzucia dłużnika z posiadania danej nieruchomości. Z kolei powództwo przewidziane w treści art. 840 k.p.c. ma skutek zupełny i ostateczny i w przypadku uwzględnienia, permanentnie pozbawia wierzyciela możliwości prowadzenia egzekucji. Niedopuszczalnym byłoby wobec tego trwałe pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego jedynie w oparciu o fakt istnienia po stronie powoda prawa do lokalu socjalnego. Co było już przedmiotem rozważań, walor prawa do lokalu socjalnego, w znaczeniu wpływu na postępowanie egzekucyjne, jest zgoła odmienny, aniżeli skutek przypisany uwzględnionemu powództwu przeciwegzekucyjnemu. Jednocześnie podkreślić trzeba, iż termin (zawity) do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego określonego w ww. przepisie w § 3 wynosi tydzień od momentu skutecznego pouczenia o istnieniu takiej drogi prawnej, a dokonanego przez organ egzekucyjny wobec uprawnionej osoby. Biorąc pod uwagę zawarte w analizowanym przepisie instrumenty gwarancyjne (tj. obligatoryjne wstrzymanie się z egzekucją z § 3 oraz miesięczny okres na skuteczne zabezpieczenie powództwa z § 5 oraz specyfikę postępowania egzekucyjnego (szybkość/efektywność), tak krótki termin wydaje się być uzasadniony z punktu widzenia ochrony interesów wierzyciela, jak i nie narusza on prawa do obrony interesów osób zamieszkujących nieruchomość. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wobec braku spełnienia przesłanek wynikających z art. 840 § 1 kpc , powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego należało oddalić. Z powyższych przyczyn brak było również podstaw do uwzględnienia wniosków powoda do zawieszenia postępowania. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie we wskazanej przez powoda sprawie (dot. ubezwłasnowolnienia K. K. ) nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej powództwa przeciwegzekucyjnego. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie II sentencji wyroku oparto na treści art. 98 k.p.c. , wyrażającego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Jako, że powód przegrał proces w całości, powinien zwrócić pozwanym poniesione przez nich koszty procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 270 zł ustalone zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity z 2015 r., poz. 1800) w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia pozwu oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych . Z racji tego, że powód, który był zwolniony od kosztów sądowych w całości przegrał niniejszy spór, nieuiszczonymi kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł w punkcie III wyroku. Mając na względzie, iż powód był w niniejszym postępowaniu zastępowany przez pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. I. , wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 180 zł ustalone na podstawie § 4 pkt 3 i § 8 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu należało powiększyć o stawkę VAT w wysokości 23%, tj. o kwotę 41,40 zł. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu, jako że powód przegrał sprawę w całości, zobowiązany jest ponieść Skarb Państwa, o czym orzeczono w punkcie IV sentencji wyroku.