VIII C 1314/12

Sygn. akt VIII C 1314/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia: 18 listopada 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Grzegorz Kurdziel Protokolant: Anna Jakimów po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014r. we Wrocławiu sprawy z powództwa: Gminy W. przeciwko: R. K. (1) reprezentowanemu przez kuratora dla nieznanego z miejsca zamieszkania pozwanego M. Ł. o zapłatę I. zasądza od pozwanego R. K. (1) na rzecz strony powodowej Gminy W. kwotę 9.059,48 zł (dziewięć tysięcy pięćdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści osiem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 3.897,99 zł od dnia 13 września 2012r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na powoda kwotę 2.253 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygnatura akt VIII C 1314/12 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w dniu 13 września 2012 r. strona powodowa Gmina W. wniosła o zasądzenie od pozwanego R. K. (2) kwoty 9.060,48 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 3.897,99 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podała, że Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu nakazem zapłaty z dnia 16 lutego 2006 r. w sprawie o sygnaturze VIII Nc 9312/05 orzekł, że Towarzystwo (...) S.A. ma zapłacić Gminie W. kwotę 3.897,99 zł z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu w wysokości 678 zł. Dysponując tytułem wykonawczym strona powodowa wszczęła postępowanie egzekucyjne przez Komornikiem Sądowym przy tut. Sądzie, który postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. umorzył postępowanie wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji z ruchomości, wierzytelności i kont bankowych. Podniosła nadto, że pozwany jako prezes zarządu spółki akcyjnej nie wykonał obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, wynikającego z art. 21 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze , wobec czego ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą. Wskazała, że w skład dochodzonej pozwem kwoty składają sie: kwota należności głównej 3.897,99 zł zasądzona w nakazie zapłaty z dnia 16 lutego 2006 r., ustawowe odsetki od tej kwoty od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia poprzedzającego dzien wniesienia pozwu tj. 12 września 2012 r. na kwotę 4.489,49 zł, koszty procesu i koszty postępowania egekucyjnego w kwocie 742,60 zł. Nadto strona powodwa dochodziła ustawowych odsetek od pierwotnej należności głównej od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Podała, że pomimo wezwania pozwanego do zapłaty, należności nie zostały uregulowane. Zarządzeniem z dnia 26 września 2014 r. Sąd ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego kuratora procesowego. Kurator z ostrożności wniósł o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Nakazem zapłaty z dnia 16 lutego 2006 r. w sprawie o sygnaturze VIII Nc 9312/05 zasądzono od Spółki Akcyjnej Towarzystwo (...) z siedzibą we W. na rzecz Gminy W. kwotę 3.897,99 zł z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 678 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 600 zł kosztów zastępstwa procesowego. Dowód: - nakaz zapłaty z dnia 16.02.2006 r. – k. 8 Postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o powyższy tytuł egzekucyjny z klauzulą wykonalności zostało w dniu 15 wrzesnia 2009 r. umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji, przy czym ustalono koszty postępowania egzekucyjnego na kwotę 64,60 zł i orzeczono o obowiązku ich zwrotu na rzecz wierzyciela. Dowód: - postanowienie Komornika Sądowego przy tut. Sądzie Romana R. z dnia 15.09.2009 – k. 9 R. K. (1) od 12 maja 2003 r. był prezesem zarządu Spółki Akcyjnej Towarzystwo (...) z siedzibą we W. . Dowód: - odpis pełny z rejestru przedsiębiorców – K. 30-32 Do dnia zamknięcia rozprawy nie został zgłosozny wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki Akcyjnej Towarzystwo (...) z siedzibą we W. bezsporne Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako zasadne zasługiwało na uwzględnienie w całości. Przepisy art. 21 ust. 1-3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze przewidują, że dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. ( ust. 1 ) Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1 , spoczywa na każdym, kto ma prawo go reprezentować sam lub łącznie z innymi osobami ( ust. 2 ) Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2 , ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie ( ust. 3 ). Ponieważ postępowanie egzekucyjne wszczęte z wniosku strony powodowej okazało się bezskuteczne, pomimo prób zajęcia ruchomości, wierzytelności i rachunków bankowych, oznaczało to, iż dłużna Spółka nie może realizować swoich zobowiązań objętych nakazem zapłaty. Szkoda poniesiona przez wierzyciela polega na tym, że wskutek niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości wierzyciel został pozbawiony zaspokojenia albo zaspokojony został w mniejszym stopniu, niż gdyby wniosek złożono w odpowiednim czasie. P. nie przedstawił w niniejszym procesie jakichkolwiek twierdzeń ani dowodów, które wskazywałyby na zwolnienie od obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Dysponowanie przez wierzyciela tytułem wykonawczym, którego realizacja okazała się bezskuteczne, rodzi domniemanie istnienia przesłanek ogłoszenia upadłości dłużnej spółki. W tej sytuacji na pozwanym spoczywał ciężar wykazania, iż spółka dysponuje innym majątkiem, z którego mozliwe jest zaspokojenie się jej wierzyciela oraz że w związku z tym nie istnieje stan powstania obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Ponieważ pozwany takiego domniemania nie obalił, powództwo należało ocenić jako uzasadnione. Wysokość szkody została prawidłowo wskazana przez stronę powodową, jako że w skład szkody wchodzą zarówno należności objęte nakazem zapłaty jak i koszty bezskutecznej egzekiucji wszczętejna w oparciu o ten nakaz. Stąd orzeczono jak w pkt. I wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu znajduje uzasadnienie w treści art. 98 § 1 i 2 k.p.c.