VIII C 1096/20

Sygn. akt VIII C 1096/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 13 września 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: Sędzia Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Izabella Bors po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2021 roku w Ł. sprawy z powództwa H. B. przeciwko K. D. i M. D. o zaniechanie naruszeń i zapłatę 1. oddala powództwo, 2. przyznaje ze Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego dla Łodzi- Widzewa w Łodzi na rzecz r. pr. J. P. kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawej udzielonej powódce z urzędu. Sygn. akt VIII C 1096/20 UZASADNIENIE W dniu 28 lutego 2020 roku H. B. wniosła pozew o zaprzestanie zakłócania spokoju. W uzasadnieniu powódka podniosła, że K. D. i M. D. , którzy mieszkają w lokalu nr (...) przy ul. (...) w Ł. bezpośrednio nad nią, prowadzą prace stolarskie, czym zakłócają ciszę i spokój. Wskazani sąsiedzi używają narzędzi mechanicznych, a do prac zatrudniają sąsiadów i krewnych. K. D. i M. D. w okresie od kwietnia do października wyjeżdżają na działkę. Z powodu zakłócania spokoju powódka wezwała w dniu 29 grudnia 2019 r. policję. (pozew k. 4) W piśmie z dnia 12 marca 2020 r. złożonym w uzupełnieniu braków formalnych pozwu, H. B. wniosła o zasądzenie kwoty 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia, a także o zobowiązanie K. D. i M. D. do zlikwidowania podglądu i podsłuchu jej mieszkania oraz zaprzestania prowadzenia głośnych prac stolarskich. (pismo k. 6) Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2020 r. referendarz sądowy ustanowił dla powódki pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. (postanowienie k. 25) W piśmie z dnia 21 lutego 2021 r. pełnomocnik powódki konkretyzując żądanie pozwu wniósł o zobowiązanie K. D. i M. D. do zaprzestania naruszeń polegających na nadmiernym zakłócaniu ciszy lokatorskiej poprzez wykonywanie robót stolarskich w należącym do pozwanych lokalu mieszkalnym oraz o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdy wywołane nadmiernymi hałasami. (pismo k. 34- 35) W odpowiedzi na pozew K. D. i M. D. wnieśli o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwani wskazali, że od jesieni 2018 r. na wniosek powódki Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) kilkukrotnie przeprowadziła kontrole ich mieszkania i wywiady sąsiedzkie. Podobne czynności przeprowadził policjant z właściwego miejscowo komisariatu policji, jak również wzywane przez powódkę patrole policji. Przede wszystkim K. D. i M. D. zaprzeczyli, aby w swoim mieszkaniu prowadzili jakiekolwiek prace stolarskie, również dlatego, że stan ich zdrowia wymaga utrzymania mieszkania w czystości. (odpowiedź na pozew k. 53- 55) Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie. (protokół rozprawy k. 115- 116) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: H. B. mieszka w lokalu nr (...) przy ul. (...) w Ł. . Bezpośrednio nad lokalem powódki znajdującym się na parterze, mieszkają K. D. i M. D. . Pozwani zamieszkali lokalu nr (...) w listopadzie 2014 r. Na tym samym piętrze co pozwani mieszka L. W. . W tej samej klatce schodowej, na 3 piętrze mieszka P. C. . (okoliczności bezsporne, zeznania świadka L. W. k. 80 v., zeznania pozwanej k. 116 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 81 v.) Co roku w okresie od kwietnia do października K. D. i M. D. przebywają poza Ł. . (zeznania pozwanego k. 116, zeznania świadka L. W. k. 80 v., zeznania świadka P. C. k. 81) Od 2018 r. H. B. zaczęła zgłaszać wobec pozwanych pretensję twierdząc, że prowadzą w swoim mieszkaniu stolarnię. (zeznania pozwanej k. 116 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 81 v., zeznania pozwanego k. 116) W dniu 26 marca 2018 r. w związku z pismem powódki funkcjonariusz VIII Komisariatu Policji K. w Ł. przeprowadził kontrolę klatki schodowej, na której położone są mieszkania stron. Podczas kontroli, podobnie jak w trakcie wcześniejszych wizyt, nie stwierdzono, aby z mieszkania pozwanych dochodziły hałasy świadczące o prowadzeniu stolarni. Kolejną interwencje funkcjonariusze Policji przeprowadzili w dniach 27 czerwca 2018 r., 12 lipca 2018 r., 3 sierpnia 2018 r., 21 września 2018 r. i 19 kwietnia 2019 r. Żadna z interwencji nie potwierdziła zarzutów zgłaszanych przez powódkę. (notatka służbowa k. 103, k. 106, notatka urzędowa k. 104, k. 109, k. 110) Pismem z dnia 29 czerwca 2018 r. Prezes Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. powiadomił powódkę, że powołana przez Radę Osiedla komisja po przeprowadzeniu wizji lokalnej nie potwierdziła zarzutów prowadzenia stolarni w lokalu mieszkalnym nr (...) przy ul. (...) w Ł. . (pismo k. 94, upoważnienie k. 95) W dniu 21 września 2018 r. H. B. telefonicznie zawiadomiła Policję o hałasach dochodzących z mieszkania nr (...) . Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji stwierdzili, że w lokalu pozwanych nikogo nie ma, nie dochodzą też z niego żadne hałasy. (notatka urzędowa k. 108) W dniu 11 grudnia 2018 r. pracownik Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Ł. przeprowadził kontrolę klatki schodowej oraz mieszkań powódki i pozwanych. Ponieważ w trakcie kontroli nie były słyszalne żadne hałasy, a w mieszkaniu pozwanych nie znaleziono żadnych urządzeń i maszyn służących do prowadzenia stolarni, interwencję uznano za bezzasadną. (pismo (...) w Ł. k. 88, protokół kontroli k. 89- 90) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony, a także na podstawie zeznań pozwanych i świadków L. W. i P. C. . Relacje pozwanych i wymienionych świadków były nie tylko spójne i jasne, ale także znalazły potwierdzenie w dokumentach przedstawionych przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w Ł. i VIII Komisariat Policji K. w Ł. . Natomiast Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki, w których wskazała, że K. D. i M. D. w zajmowanym lokalu mieszkalnym prowadzą stolarnię, powodując uciążliwy hałas. W powyższym zakresie relacja H. B. jest sprzeczna z zeznaniami pozwanych i świadków L. W. i P. C. , jak również z treścią dokumentów w postaci protokołu kontroli Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Ł. , pisma Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. , jak również dokumentów w postaci notatek służbowych i urzędowych sporządzanych przez funkcjonariuszy VIII Komisariatu Policji K. w Ł. . Dlatego też Sąd nie dał wiary także zeznaniom K. J. , w części, w której podała, że będąc w mieszkaniu powódki niemal codziennie słyszy odgłosy uderzania młotkiem i przesuwania. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie. H. B. wniosła o zobowiązanie K. D. i M. D. do zaprzestania naruszeń polegających na nadmiernym zakłócaniu ciszy lokatorskiej poprzez wykonywanie robót stolarskich w należącym do pozwanych lokalu mieszkalnym oraz o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdy wywołane nadmiernymi hałasami. Na wstępie czynionych w niniejszej sprawie rozważań przypomnieć należy, iż w myśl art. 6 k.c. , ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. Reguła ta znajduje również swój procesowy odpowiednik w treści art. 232 k.p.c. , w świetle którego to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że powódka, jako strona inicjująca proces, jest obowiązana do udowodnienia wszystkich twierdzeń pozwu, w oparciu o które sformułowała swe roszczenie. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, zadaniem sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok SN z dnia 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76). Podkreślić jednak należy, że dowodzenie własnych twierdzeń nie jest obowiązkiem strony ani materialnoprawnym, ani procesowym, a tylko spoczywającym na niej ciężarem procesowym i w konsekwencji sąd nie może nakazać, czy zobowiązać do przeprowadzenia dowodu i tylko od woli strony zależy, jakie dowody sąd będzie prowadził. Jeżeli strona uważa, że do udowodnienia jej twierdzeń wystarczy określony dowód i dlatego nie przytacza innych dowodów, to jej błąd nie jest usprawiedliwiony, sama ponosi winę niezgłoszenia dalszych dowodów i nie może zarzucać nieuzasadnionego uniemożliwienia wykazania jej praw. W niniejszej sprawie to zatem powódka powinna wykazać, iż pozwani zakłócali spokój domowy prowadząc w swoim mieszkaniu prace stolarskie. W ocenie Sądu powódka nie wykazała, aby pozwani dopuszczali się zakłócania spokoju domowego. Relacja H. B. , wsparta zeznaniami świadka K. J. , jest sprzeczna z zeznaniami pozwanych i świadków L. W. i P. C. , którzy kategorycznie zaprzeczyli, aby w mieszkaniu pozwanych była prowadzona stolarnia. Należy zauważyć, że na pytanie K. J. wprost wskazała, że L. W. i P. C. nie pozostają w konflikcie z powódką. W końcu na bezzasadność zarzutów powódki może wskazywać mała powierzchnia mieszkania pozwanych- 36 m2, które składa się z 2 pokoi z kuchnią. Twierdzeniom pozwu przeczą również dokumenty złożone przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w Ł. oraz VIII Komisariat Policji K. w Ł. . Z pisma z dnia 29 czerwca 2018 r. podpisanego przez Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. wynika, że komisja składająca się z członków rady osiedla po przeprowadzeniu wizji lokalnej, nie potwierdziła zarzutów prowadzenia stolarni w lokalu mieszkalnym nr (...) przy ul. (...) w Ł. . Zarzutów powódki nie potwierdzili również inni lokatorzy klatki schodowej budynku położonego w Ł. przy ul. (...) . Z protokołu przeprowadzonej w dniu 11 grudnia 2018 r. kontroli przez pracownika Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Ł. wynika, że interwencja była bezzasadna, gdyż pomimo wizyty w godzinach wskazanych przez powódkę oraz oględzin mieszkania pozwanych, nie zanotowano żadnych hałasów, a w mieszkaniu pozwanych nie znaleziono urządzeń i maszyn służących do prowadzenia stolarni. Również złożone przez VIII Komisariat Policji K. w Ł. notatki służbowe przeczą twierdzeniom pozwu o prowadzeniu stolarni przez K. D. i M. D. . Z notatki służbowej z dnia 27 marca 2018 r. (k. 103) wynika, że pomimo kontroli przeprowadzonej dzień wcześniej, jak i wielokrotnych wcześniejszych kontroli, nie stwierdzono, aby z mieszkania pozwanych dochodziły hałasy świadczące o prowadzeniu stolarni. Na uwagę zasługuje treść notatki urzędowej z 21 września 2018 r., z której wynika, że tego dnia H. B. telefonicznie zawiadomiła Policję o hałasach dochodzących z mieszkania nr (...) . Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji stwierdzili, że w lokalu pozwanych nikogo nie ma, nie dochodzą też z niego żadne hałasy. Z kolei z notatki urzędowej dotyczącej interwencji w dniu 17 października 2018 r. wynika, że tego dnia pozwana oświadczyła policjantom, że wróciła wraz z mężem dopiero 4 dni wcześniej. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd oddalił powództwo w całości. Ponadto na podstawie § 3 w zw. z § 8 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd przyznał ze Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego dla Łodzi- Widzewa w Łodzi na rzecz r. pr. J. P. kwotę 738 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.