VII Ua 5/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację powódki, potwierdzając decyzję Sądu Rejonowego o odmowie przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, uznając, że schorzenia kręgosłupa miały charakter zwyrodnieniowy i nie były związane z wypadkiem.
Powódka K. N. domagała się jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, który miał miejsce w 2001 roku. Sąd Rejonowy oddalił jej odwołanie, uznając, że stwierdzone schorzenia kręgosłupa miały charakter zwyrodnieniowy i nie były związane z wypadkiem. Powódka wniosła apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym oddalenie wniosku o powołanie biegłego neurochirurga. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że opinia biegłego ortopedy była wystarczająca i nie było potrzeby powoływania kolejnych specjalistów, a schorzenia kręgosłupa nie miały związku z wypadkiem.
Sprawa dotyczyła odwołania K. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, który wydarzył się w 2001 roku. Powódka została potrącona przez samochód podczas jazdy rowerem do pracy, doznając ogólnych potłuczeń i złamania kości ramiennej. Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił odwołanie, opierając się na opinii biegłego ortopedy, który stwierdził 10% uszczerbku na zdrowiu i uznał, że bóle kręgosłupa mają charakter zwyrodnieniowy i nie są związane z wypadkiem. Powódka wniosła apelację, zarzucając naruszenie art. 286 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o powołanie biegłego neurochirurga. Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił apelację, uznając ją za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że przepis art. 286 k.p.c. daje sądowi możliwość, a nie obowiązek, powołania kolejnych biegłych, a konieczność taka istnieje jedynie w przypadku niejasności, niezupełności opinii lub rozbieżności. W ocenie Sądu Okręgowego, opinia biegłego ortopedy była jasna, rzetelna i oparta na całokształcie materiału dowodowego, a wcześniejsze postępowanie w sprawie IV U 117/07 również wykazało brak związku schorzeń kręgosłupa z wypadkiem. Sąd uznał, że powódka nie spełnia przesłanek do nabycia prawa do odszkodowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, schorzenia kręgosłupa mają charakter zwyrodnieniowy i nie są związane z wypadkiem.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego ortopedy, który stwierdził, że bóle kręgosłupa są efektem zmian zwyrodnieniowych, a nie urazu doznanego w wypadku. Wcześniejsze postępowanie również wykazało brak związku przyczynowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. N. | osoba_fizyczna | powódka |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 286
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis daje sądowi możliwość, a nie obowiązek, powołania kolejnych biegłych lub zażądania ustnego wyjaśnienia opinii. Konieczność taka istnieje, jeśli występuje rozbieżność, niezupełność lub niejasność opinii albo gdy materiał dowodowy nie daje podstawy do oparcia się wyłącznie na opinii jednego biegłego.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący oddalenia apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Schorzenia kręgosłupa powódki mają charakter zwyrodnieniowy i nie są związane z wypadkiem przy pracy. Opinia biegłego ortopedy była jasna, rzetelna i wystarczająca do rozstrzygnięcia sprawy, co wykluczało konieczność powołania kolejnego biegłego na podstawie art. 286 k.p.c. Wcześniejsze postępowanie w tej samej sprawie (IV U 117/07) również wykazało brak związku przyczynowego między schorzeniami kręgosłupa a wypadkiem.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 286 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o powołanie biegłego neurochirurga. Niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy z powodu braku opinii neurochirurga.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 286 k.p.c. daje sądowi możliwość, a nie nakłada takiego obowiązku. Konieczność taka istnieje, jeśli występuje rozbieżność, niezupełność lub niejasność opinii albo gdy materiał dowodowy nie daje podstawy do oparcia się wyłącznie na opinii jednego biegłego. Samo złożenie zastrzeżeń do opinii biegłego oraz wniosku o powołanie innych personalnie biegłych nie jest podstawą do zastosowania tego przepisu.
Skład orzekający
Monika Kiwiorska – Pająk
przewodniczący-sprawozdawca
Joanna Sawicz
członek
Jacek Pluta
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 286 k.p.c. w kontekście obowiązku powoływania kolejnych biegłych, ocena związku przyczynowego między wypadkiem przy pracy a schorzeniami zwyrodnieniowymi kręgosłupa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodu z opinii biegłego; wcześniejsze orzecznictwo SN i SA cytowane w apelacji dotyczyło odmiennych stanów faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii oceny związku przyczynowego w sprawach o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy oraz interpretacji przepisów proceduralnych dotyczących opinii biegłych. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VII Ua 5/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący- Sędzia: SO Monika Kiwiorska – Pająk (spr.) Sędziowie: SO Joanna Sawicz, SO Jacek Pluta Protokolant: st. sekretarz sądowy Marta Kołodziejczyk przy udziale ---- po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013r. w Świdnicy sprawy z powództwa K. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy na skutek apelacji wniesionej przez powódkę od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 26 listopada 2012r. sygn. akt IV U 325/12 apelację oddala. Sygn. akt VII Ua 5/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił odwołanie K. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 03.07.2012 r. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Rozstrzygniecie swoje Sąd oparł o następująco ustalony stan faktyczny: Dnia 05 lipca 2001 powódka jechała do pracy na rowerze i została potrącona przez samochód. Leczona na oddziale Urazowo-Ortopedycznym z rozpoznaniem - ogólne potłuczenia, złamanie guzka większego kości ramiennej prawej bez przemieszczenia odłamów. Podczas badania kontrolnego 27 lipca stwierdzono palpacyjnie w okolicy L-S niewielki krwiak. Lekarz badający powódkę po wypadku nie stwierdził urazu kręgosłupa. Orzeczeniem lekarza Orzecznika ZUS a następnie Komisji lekarskiej ZUS ustalono 10 % stałego uszczerbku na zdrowiu. Wyrokiem z dnia 03 czerwca 2007 w sprawie IV U 117/07 oddalono odwołanie powódki w sprawie o jednorazowe odszkodowanie z tytułu zwiększonego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem z dnia 05.07.2001.. W uzasadnieniu wskazano, iż przyjęto 10% uszczerbku na zdrowiu z pozycji 114 b, natomiast nie przyjęto za biegłym iż powódka doznała 15% uszczerbku na zdrowiu z pozycji 94c - Urazowe zespoły korzonkowe (bólowe, ruchowe, czuciowe lub mieszane) - w zależności od stopnia: c) lędźwiowo-krzyżowe w rozp. MPiPS z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu(…) albowiem powódka w wyniku wypadku nie doznała urazu kręgosłupa, a z analizy dokumentacji lekarskiej wynika, iż odczuwane przez powódkę bóle w odcinku lędźwiowo-krzyżowym są efektem zmian zwyrodnieniowych. Biegły ortopeda w opinii z dnia 14.09.2012 również nie stwierdził pogorszeniu zdrowia powódki w związku z wypadkiem w drodze do pracy. Rozpoznał u powódki stan po złamaniu awulsyjnym guzka większego kości ramiennej prawej bez przemieszczenia odłamów z wtórnym przewlekłym zespołem bólowym oraz niewielkim deficytem odwodzenia tego stawu, stan po stłuczeniu okolicy lędźwiowej. Biegły wskazał, że rozpoznane zmiany zwyrodnieniowo dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego nie mają związku z wypadkiem w drodze do pracy w 2001 roku. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy, w oparciu o dowód z opinii biegłego ortopedy uznał, że nie doszło do pogorszenia stanu zdrowia powódki a schorzenia kręgosłupa, które rozpoznano w postaci zmian zwyrodnieniowo dyskopatycznych mają charakter zmian zwyrodnieniowych samoistnych i nie mają związku z chorobą zawodową. Sąd I instancji nie znalazł podstaw aby kwestionować ustalenia i wnioski opinii lub powoływać innego biegłego lub instytut i uznał opinię oraz wnioski w niej zawarte za w pełni miarodajne. Z tych względów Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku K. N. o powołanie innego biegłego i zaskarżonym wyrokiem oddalił odwołanie wnioskodawczyni oraz zasądził koszty zastępstwa procesowego. Apelację od powyższego orzeczenia wniósł pełnomocnik wnioskodawczyni, który zaskarżył wyrok w całości i zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 286 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku powódki o powołanie biegłego z zakresu neurochirurgii na okoliczność czy uraz kręgosłupa wystąpił w związku z wypadkiem oraz jaki jest procentowy uszczerbek na zdrowiu powódki związany z urazem kręgosłupa, a przez to brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu apelacji pełnomocnik wnioskodawczyni przywołując orzecznictwo Sadu Najwyższego wskazał, że Sąd I instancji zobowiązany był wezwać biegłego na rozprawę z uwagi na zgłoszone zastrzeżenia. Dodał, że oddalony wniosek powódki o powołanie biegłego z zakresu neurochirurgii nie zezwolił na wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy. Powołując się na powyższe zarzuty, pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył , co następuje: apelacja nie jest uzasadniona, a podniesione w niej zarzuty nie zdołały podważyć trafnego rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. Sąd I instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, dokonał oceny materiału dowodowego w granicach wyznaczonych art. 233 §1 k.p.c. i prawidłowo zastosował powołane przepisy, w rozumieniu których wnioskodawczyni nie spełnia ustawowych przesłanek warunkujących nabycie prawa do jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem w drodze do pracy. Odnosząc się szczegółowo do zarzutu apelacji, a dotyczącego naruszenia przepisu postępowania art. 286 k.p.c. , należy uznać go za chybiony. Zgodnie z w/w przepisem Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. Cytowany przepis daje sądowi możliwość, a nie nakłada takiego obowiązku. Do uznania sądu należy czy skorzysta z możliwości, jaką daje mu ten przepis. Konieczność taka istnieje, jeśli występuje rozbieżność, niezupełność lub niejasność opinii albo gdy materiał dowodowy nie daje podstawy do oparcia się wyłącznie na opinii jednego biegłego, bądź tylko na jednej opinii tego samego biegłego (vide: wyrok SA w Krakowie z 6 września 2012 r. I ACa 756/12 LEX nr 1217710 wyrok SN z 24 sierpnia 2011 r. IV CSK 551/10 LEX nr 1129153, wyrok SN z 10 marca 2011 r. II UK 306/10 LEX nr 885008). W niniejszej sprawie wypowiedział się niezależny biegły sądowy , który w sposób jednoznaczny określił stan zdrowia wnioskodawczyni oraz wysokość uszczerbku na zdrowiu, zatem nie było konieczności powoływania kolejnego biegłego przez Sąd I instancji szczególnie, że opinia jest jasna, rzetelna i oparta o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. Z powyższych względów również Sąd II instancji nie dostrzegł potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego, tylko dlatego że opinia nie spełnia oczekiwań strony odwołującej się. Pełnomocnik wnioskodawczyni przywołując orzeczenie Sądu Najwyższego z 16 września 1996 r. (II UKN 220/98) pominął istotną kwestię zawartą zarówno w samej tezie jak i uzasadnieniu przedmiotowego wyroku. Mianowicie Sąd jest obowiązany wezwać biegłego na rozprawę celem ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, jeżeli strona zgłasza do niej zastrzeżenia, które są uzasadnione. Samo złożenie zastrzeżeń do opinii biegłego oraz wniosku o powołanie innych personalnie biegłych nie jest podstawą do zastosowania tego przepisu. Pozostałe orzeczenia cytowane w apelacji dotyczą odmiennego stanu faktycznego i w żaden sposób nie podważają prawidłowości wydanego orzeczenia Sądu Rejonowego. Należy mieć na uwadze, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, że między stronami toczyła się już sprawa w przedmiocie jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Wówczas w toku postępowania sądowego prowadzonego pod sygnaturą IV U 117/07 powołano biegłego sądowego neurologa, który wykluczył, by dolegliwości związane ze zmianami zwyrodnieniowo – dyskopatycznymi kręgosłupa miały związek z wypadkiem w drodze do pracy w 2001 rok. Nie sposób nie zauważyć, że cytowana opinia specjalisty neurologa jest zbieżna z opinią D. R. , który doszedł do analogicznych wniosków i nie stwierdził pogorszeniu zdrowia powódki w związku z wypadkiem. W związku z powyższym Sąd oddalił apelację na podstawie art.385k.pc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI