VII Ua 45/13

Sygn. akt VII Ua 45/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19.08.2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący- Sędzia: Monika Kiwiorska- Pająk (spr.) Sędziowie: SO Jacek Pluta, SO Iwona Iwanek Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Kaźmierczak-Binder przy udziale ---- po rozpoznaniu w dniu 19.08.2013 r. w Świdnicy sprawy z powództwa M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy na skutek apelacji wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19.04.2013 r. sygn. akt IV U 446/12 oddala apelację UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19.04.2013r. Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił odwołanie wnioskodawcy M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 24.09.2012r. odmawiającej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i zasądził od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 120zł tytułem kosztów procesu. Sąd ustalił iż , M. K. w dniu 10.12.2011 r . uległ wypadkowi przy pracy, doznając stłuczenia kręgosłupa szyjnego i piersiowego. Lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia 6.08.2012 r. nie ustalił uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 10.12.2011 r. , jak również takiego uszczerbku nie ustaliła Komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia 19.09.2012 r. Decyzją z 24.09.2012 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Biegły sądowy specjalista neurolog rozpoznał u M. K. : - stłuczenie kręgosłupa w dniu 10.12.2011 r. w odcinku szyjnym i piersiowym, - zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego, - przejściowe zaburzenia w oddawaniu moczu III/IV 2012 r. i orzekł, że nie stwierdza stałych ani długotrwałych zmian w związku z urazem kręgosłupa w dn. 10.12.2011 r. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd I instancji uznał odwołanie za bezzasadne powołując przepis art. 11 ust. 1 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( tekst jedn. Dz.U z 2009 r. Nr 167 poz. 1322 ) zgodnie z którym ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Warunkiem niezbędnym do nabycia prawa do odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy jest doznanie stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Zarówno lekarz orzecznik ZUS, Komisja Lekarska ZUS, jak i biegły sądowy specjalista neurolog – zgodnie orzekli, że wskutek wypadku przy pracy w dniu 10.12.2011 r. powód nie doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Wobec tego nie przysługuje mu jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Sąd w całości dał wiarę opinii biegłego neurologa, albowiem jest pełna, jasna i pozbawiona wewnętrznych sprzeczności i dostatecznie wyjaśniła wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Mimo pouczenia, powód w zakreślonym mu 14-dniowym terminie nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłego. Sąd uznał, że powód zgadza się z ustaleniami i wnioskami końcowymi opinii. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód podnosząc, że nie zgadza się z wyrokiem Sądu, który jest dla niego krzywdzący. Natomiast zgadza się z opinią biegłego neurologa, iż , który stwierdził, że w chwili badania jego stan był dobry i nie wymagał leczenia. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że opinia biegłego została wydana dwa lata po wypadku, skutkiem którego był długotrwały uszczerbek na zdrowiu. PO wypadku wnioskodawca przebywał na zwolnieniu lekarskim 3 miesiące, a zatem niewątpliwie jego uszczerbek na zdrowiu był długotrwały. W wyniku badania dla celów wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia cywilnego u wnioskodawcy stwierdzono 18% uszczerbku na zdrowiu, a opinie te zostały wydane około 6 miesięcy po wypadku. Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zasądzenie odszkodowania za 18% uszczerbku na zdrowiu w łącznej wysokości 11 610zł. Sąd Okręgowy zważył: apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art.11 ust. 2 ustawy wypadkowej za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Natomiast zgodnie z art.11 ust.3 w/w ustawy za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Przy czym zgodnie z przepisem art.11 ust. 4 oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji. W świetle powyższych uregulowań zarzuty wnioskodawcy podniesione w apelacji nie mogą zasługiwać na uwzględnienie zwłaszcza w kontekście opinii biegłego sądowego specjalisty neurologa , której w istocie wnioskodawca nie kwestionuje podnosząc jedynie, iż należy brać pod uwagę długotrwałość procesu chorobowego, a nie aktualny stan zdrowia. Oceny uszczerbku na zdrowia dokonuje się w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania / Dz.U. z 2013r., Nr 954/. Zgodnie z § 6 ust. 1 tego rozporządzenia Lekarz orzecznik ustala stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową na podstawie bezpośredniego badania ubezpieczonego i posiadanej dokumentacji medycznej oraz dokumentacji dotyczącej tego wypadku przy pracy albo tej choroby zawodowej. Natomiast zgodnie z §8 ust.1 w/w rozporządzenia stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ustala się w procentach według oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, która jest określona w załączniku do rozporządzenia. Jeżeli dla danego rodzaju uszczerbku ocena procentowa określa dolną i górną granicę stopnia uszczerbku na zdrowiu, lekarz orzecznik określa stopień tego uszczerbku w tych granicach, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu lub układu oraz towarzyszące powikłania / §8 ust.2 /. Jeżeli w ocenie procentowej brak jest odpowiedniej pozycji dla danego przypadku, lekarz orzecznik ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej. Można ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego w danej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji oceny procentowej / §8 ust.3/. Zarówno Lekarz orzecznik, jak i Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziły po zbadaniu wnioskodawcy stałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu , a ich stanowisko podzielił w opinii biegły sądowy neurolog. Biegła wydała opinię po bezpośrednim zbadaniu wnioskodawcy , uzyskaniu od niego wywiadu i analizie dokumentacji lekarskiej uznając, że nie można stwierdzić stałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 10.12.2011r. Sąd I instancji słusznie dał wiarę tej opinii uznając, że jest ona kompletna , logiczna i w sposób jednoznaczny wyjaśniająca występujące w sprawie okoliczności sporne. Okoliczność, iż opinia została wydana po około dwóch latach od wypadku przy pracy nie podważa jej wiarygodności , gdyż z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż takiej oceny dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji . Jednorazowe odszkodowanie nie ma bowiem charakteru niejako „zadośćuczynienia” za dolegliwości związane z długotrwałością leczenia i rehabilitacji, lecz jest wynikiem oceny efektów leczniczych. Dopiero stwierdzenie stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów powoduje powstanie obowiązku jego wypłaty. W świetle powyższego apelacja wnioskodawcy podlegała oddaleniu jako bezzasadna / art.385k.p.c./.