IV U 2488/12
Podsumowanie
Sąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS, przyznając ubezpieczonemu prawo do ustalenia kapitału początkowego z korzystniejszego 10-letniego okresu zarobków.
Ubezpieczony Z. W. odwołał się od decyzji ZUS dotyczącej ustalenia kapitału początkowego, twierdząc, że został on zaniżony. Skarżący wskazał na wadliwe przyjęcie okresu 10 kolejnych lat kalendarzowych oraz nieuwzględnienie osiąganych zarobków z wcześniejszego okresu zatrudnienia. Sąd Okręgowy, po analizie dokumentów i zeznań świadków, uznał, że nie można było ustalić rzeczywistego wynagrodzenia za sporny okres na podstawie zeznań świadków pracujących w systemie akordowym. W związku z tym, sąd przyjął wynagrodzenie wynikające z angaży skarżącego jako rzeczywiste dochody, co doprowadziło do zmiany decyzji ZUS i przyznania prawa do ustalenia kapitału początkowego z korzystniejszego okresu.
Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonego Z. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) w sprawie ustalenia kapitału początkowego. Ubezpieczony zarzucił ZUS zaniżenie kapitału początkowego poprzez wadliwe przyjęcie okresu 10 kolejnych lat kalendarzowych do obliczenia podstawy wymiaru oraz nieuwzględnienie jego faktycznych zarobków z wcześniejszych lat zatrudnienia. ZUS ustalił kapitał początkowy na podstawie zarobków z lat 1976-1985, przyznając wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na poziomie 84,74%. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia zarobków z lat 1971-1981 lub innych korzystniejszych okresów. Sąd Okręgowy w Elblągu, po przeprowadzeniu postępowania, w tym przesłuchaniu świadków, ustalił, że system pracy w zakładach, gdzie pracował ubezpieczony, był w dużej mierze akordowy. Zeznania świadków wskazywały na trudności w ustaleniu porównywalnych wynagrodzeń ze względu na różną wydajność pracowników w systemie akordowym. Sąd uznał, że nie można było oprzeć się na zeznaniach świadków w celu ustalenia rzeczywistego wynagrodzenia za okres od 1968 do 1975 roku. W związku z tym, zgodnie z ciężarem dowodu spoczywającym na ubezpieczonym, sąd przyjął jako podstawę wymiaru kapitału początkowego wynagrodzenia wynikające z przedłożonych przez niego angaży. Po przeprowadzeniu symulacyjnego wyliczenia, sąd ustalił korzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego na poziomie 87,71% z lat 1973-1982. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS, przyznając ubezpieczonemu prawo do ustalenia kapitału początkowego z 10 kolejnych lat kalendarzowych (1973-1982) z ustalonym wskaźnikiem, a w pozostałym zakresie oddalił odwołanie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd przyjął wynagrodzenie wynikające z angaży skarżącego jako rzeczywiste dochody za sporny okres, gdy nie było możliwe ustalenie rzeczywistego wynagrodzenia na podstawie zeznań świadków pracujących w systemie akordowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zeznania świadków pracujących w systemie akordowym nie pozwalały na ustalenie porównywalnych wynagrodzeń ze względu na różną wydajność. W związku z tym, zgodnie z ciężarem dowodu, sąd oparł się na dokumentach (angażach) przedstawionych przez ubezpieczonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana decyzji ZUS w części
Strona wygrywająca
Z. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (17)
Główne
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
u.e.r. FUS art. 25 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 173 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 174 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 174 § 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 174 § 3
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 174 § 7
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 174 § 8
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 53
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 15
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 16
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 17 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 17 § 3
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.e.r. FUS art. 18
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe ustalenie okresu 10 lat kalendarzowych do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego. Nieuwzględnienie faktycznych zarobków z wcześniejszych lat zatrudnienia. Możliwość ustalenia kapitału początkowego na podstawie wynagrodzeń z angaży, gdy zeznania świadków są niewystarczające.
Odrzucone argumenty
ZUS prawidłowo ustalił kapitał początkowy na podstawie zarobków z lat 1976-1985. Brak dowodów na udokumentowanie zarobków za okres od 1968 do 1975 roku.
Godne uwagi sformułowania
Kapitał początkowy można więc określić jako umowną kwotę stanowiącą równowartość opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne przed 1999 r. Kapitał początkowy można zatem nazwać hipotetyczną emeryturą za okresy składkowe i nieskładkowe osób ubezpieczonych do 31 grudnia 1998 r., gdyby od 1 stycznia 1999 r. nabyły do niej uprawnienia. Z zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków wynikało ,że wnioskodawca oraz świadkowie pracowali w systemie akordowym , co zdaniem Sądu wyklucza jakiekolwiek ustalenia porównawcze z innymi pracownikami zatrudnionymi na takich samych stanowiskach pracy , gdyż z natury rzeczy każdy pracownik posiadał różną wydajność w poszczególnych dniach , a co za tym idzie otrzymywał różne wynagrodzenie .
Skład orzekający
Renata Żywicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie kapitału początkowego w przypadku pracy w systemie akordowym i braku pełnej dokumentacji zarobków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia wynagrodzenia na podstawie zeznań świadków pracujących w systemie akordowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ dotyczy praktycznych aspektów ustalania kapitału początkowego i dowodzenia zarobków w specyficznych warunkach pracy.
“Jak udowodnić zarobki do kapitału początkowego, gdy pracowało się w akordzie?”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV U 2488/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Żywicka Protokolant: sekr. sądowy Jolanta Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania Z. W. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 30/07/2012 r. znak: (...) -2012 o wysokość kapitału początkowego I. zmienia w części zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy Z. W. (1) prawo do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego z 10-ciu kolejnych lat kalendarzowych tj. lat 1973 – 1982 i wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego 87,71 % , II. w pozostałym zakresie oddala odwołanie. Sygn. akt IVU 2488/12 UZASADNIENIE Decyzją nr (...) z dnia 30 lipca 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. ustalił wnioskodawcy Z. W. (1) kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Od decyzji tej odwołał się skarżący Z. W. (1) ,wskazując na wadliwe ustalenie jego podstawy . Skarżący wskazał ,że jego zdaniem wysokość kapitału została zaniżona na skutek przyjęcia okresu z kolejnych 10-ciu lat kalendarzowych ,który nie był najkorzystniejszy dla ubezpieczonego tj. z okresu od 01.01.1976r. do 31.12.1985r, zamiast z okresu od 01.01.1971r. do 31.12.1981r, nieuwzględnienie osiąganych zarobków z okresu od 12.08.1968r. do 31.12.1975r. zatrudnienia Zakładach (...) w E. , wskutek czego błędnie została zwaloryzowana kapitału początkowego . Dodatkowo skarżący wniósł o przesłuchanie w charakterze świadków J. M. , Z. W. (2) , F. K. , S. G. i J. K. na okoliczność zatrudnienia ubezpieczonego w Zakładach (...) w E. w okresie 12.08.1968r. do 31.12.1975r. na stanowisku stolarza z uposażeniem nie niższym niż przeciętne wynagrodzenie innych pracowników na tym stanowisku i nie mniejszym niż 99% przeciętnego wynagrodzenia w poszczególnych latach . W piśmie procesowym z dnia 13 lutego 2013r.skarżący wniósł dodatkowo o ponowne ustalenie kapitału początkowego z uwzględnieniem zarobków z roku 1982 - od I do VII z Zakładów (...) w E. i okresu od VIII do XII 1982 z prowadzonej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie, wskazując , że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, nie udokumentował on zarobków za okres od 12.08.1968r. do 31.12.1975r, dlatego też za ten okres przyjęto wynagrodzenie minimalne , jednak wynagrodzenie to jest niekorzystne w stosunku do uwzględnionego dochodu za lata 1982-1985 . Brak jest również podstaw , zdaniem pozwanego, do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego w oparciu o inne wynagrodzenie niż minimalne z lat 1971-1975, gdyż skarżący nie przedłożył żadnych dowodów, poza świadectwem pracy , z którego wynikała tylko ostatnia stawka godzinowa ( wg. XIV kat. od 11’ 1981 w kwocie 5.400 zł ). Sąd Okręgowy ustalił i zważył , co następuje : Instytucja kapitału zakładowego została wprowadzona ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2009.153.1227 j.t.) . Jest ona związana z odmiennymi od dotychczasowych zasadami ustalania emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którą oblicza się na podstawie sumy składek zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym w całym okresie ubezpieczenia (art. 25 ust. 1 w/w ustawy). Jak stanowi art. 173 ust. 1 powoływanej ustawy - dla osób objętych nowymi zasadami obliczania emerytur, które podlegały ubezpieczeniu przed dniem wejścia w życie ustawy, kiedy nie było jeszcze obowiązku ewidencjonowania składek na indywidualnych kontach, ustala się kapitał początkowy. Kapitał początkowy można więc określić jako umowną kwotę stanowiącą równowartość opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne przed 1999 r., a więc przed wprowadzeniem w życie reformy emerytalnej. Kapitał początkowy można zatem nazwać hipotetyczną emeryturą za okresy składkowe i nieskładkowe osób ubezpieczonych do 31 grudnia 1998 r., gdyby od 1 stycznia 1999 r. nabyły do niej uprawnienia. Kapitał początkowy oblicza się według zasad określonych w art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W myśl ust. 1 w/w przepisu wysokość hipotetycznej emerytury oblicza się zaś na podstawie art. 53 . Jest ona uzależniona od podstawy wymiaru oraz liczby okresów składkowych i nieskładkowych. Oba te składniki są przy ustalaniu kapitału początkowego zmodyfikowane w stosunku do zasad ogólnych. Stosownie do art. 174 ust. 2 powoływanej ustawy - przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: 1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6, 2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5, 3)okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2. W świetle art. 174 ust.3, 7 i 8 tej ustawy : 3.Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r. 7. Do obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę bazową wynoszącą 100 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale kalendarzowym 1998 r. 8. Przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24 % tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 r. Współczynnik ten oblicza się według następującego wzoru: Wzór gdzie: "p" - oznacza współczynnik; wiek ubezpieczonego - oznacza wiek w dniu 31 grudnia 1998 r.; wiek emerytalny - oznacza 60 - dla kobiet i 65 - dla mężczyzn; staż ubezpieczeniowy - oznacza udowodniony okres składkowy i nieskładkowy; wymagany staż - oznacza 20 - dla kobiet i 25 - dla mężczyzn; z zastrzeżeniem ust. 12. W dniu 15 czerwca 2012r. skarżący Z. W. (1) złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. wniosek o ustalenie kapitału początkowego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego pozwany wydał decyzję ustalającą kapitał początkowy na dzień 01.01.1999r.Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy , przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10-ciu kolejnych lat kalendarzowych tj. od 01.01.1976r. do 31.12.1985r.Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 84,74% . Do wysokości kapitału początkowego przyjęto 33 lata , 3 miesiące i 17 dni okresów składkowych i 1 miesiąc okresów nieskładkowych . Tak ustalony kapitał wyniósł 153 790,56 zł . Na dowód zatrudnienia w Zakładach (...) w E. skarżący złożył świadectwo pracy za okres od 12 sierpnia 1968r. do 31 lipca 1982r, z którego wynikało ,że był zatrudniony jako stolarz montażowy , brakarz , mistrz , a ostatnio jako kierownik magazynu wyrobów gotowych za wynagrodzeniem zasadniczym 5.400 zł netto miesięcznie plus dodatek funkcyjny według II kategorii zatrudnienia tj. 500 zł miesięcznie plus premia regulaminowa -10% dodatku za staż pracy . / dowód : wniosek k. 1-3 a.e, dokumenty w aktach kapitałowych , obliczenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru – załącznik do decyzji w aktach kapitałowych ,świadectwo pracy k. 8 ae. / Z angaży zawartych w aktach osobowych /załączonych do akt sprawy koperta k. 37 a.s. / wynikało ,że wnioskodawca w okresie zatrudnienia w Zakładach (...) był zatrudniony na cały etat , a wynagrodzenie wynikające z angaży wynosiło : - od 05 do 16.04.1974r.- 13 zł netto na godzinę , - od 17.04.1974r. do 15.05.1974r. -2.500 zł netto plus 400 zł dodatku funkcyjnego miesięcznie , - od 16.05. 1974r. do 07.06.1974r. - 2.500 zł netto plus 400 zł dodatku funkcyjnego miesięcznie , - od 08.06.1974r. do 15.07.1974r. – 2.500 zł netto , - od 16.07.1974r. do 09.03.1975r. – 13zł / h , - od 10.03.1975r. do 31,03.1975r. 2800 zł plus 600 złotych dodatku funkcyjnego . W związku z powyższym Sąd zobowiązał pełnomocnika pozwanego do symulacyjnego wyliczenia wysokości kapitału początkowego wg najkorzystniejszego wariantu z przyjęciem do jego podstawy wynagrodzeń jak wyżej oraz wynagrodzenia minimalnego za okres od stycznia do kwietnia 1973r. oraz od 01.04.1975r. do 31.12.1975r. Tak wyliczony wskaźnik podstawy wymiaru z 10-ciu najkorzystniejszych lat kalendarzowych 1973-1982 w wysokości 87,71 % . Tak ustalony kapitał początkowy wyniósł 157 069,77 zł /symulacyjne wyliczenie k. 43 do 59 a.s/ Sąd uznał dowody w postaci dokumentów za w pełni wiarygodne, albowiem nie znalazł powodów, aby im tego przymiotu odmówić. Ich wartość dowodowa oraz autentyczność nie budzą bowiem wątpliwości i w toku procesu nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw dla ustalenia wynagrodzeń za lata 1968 do 1975 w oparciu o zeznania świadków zawnioskowanych przez skarżącego . Z zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków wynikało ,że wnioskodawca oraz świadkowie pracowali w systemie akordowym , co zdaniem Sądu wyklucza jakiekolwiek ustalenia porównawcze z innymi pracownikami zatrudnionymi na takich samych stanowiskach pracy , gdyż z natury rzeczy każdy pracownik posiadał różną wydajność w poszczególnych dniach , a co za tym idzie otrzymywał różne wynagrodzenie . Świadek S. G. zeznał ,że pracownicy w wydziale wnioskodawcy pracowali w akordzie . Akord był rozliczany na cały wydział .Nikt z pracowników nie otrzymywał wynagrodzenia zasadniczego. Tylko w sytuacjach przestoju wypłacano wynagrodzenie według grupy zaszeregowania. Świadek F. K. zeznał ,że najczęściej pracowało się w akordzie . Akord był ustalany w normach dla brygady . Oprócz wynagrodzenia była wypłacana premia w stałej wysokości , ale nie pamięta w jakiej kwocie oraz dodatek stażowy , którego kwoty i zasad naliczania również świadek nie pamięta . Również świadek J. M. potwierdził ,że wnioskodawca pracował w akordzie , dodatkowo otrzymywał premie za wykonanie akordu , jeśli był przestój , to wynagrodzenie było wypłacane według grupy zaszeregowania . Świadek Z. W. (2) zeznał ,że wnioskodawca pracował w akordzie . Wynagrodzenie za dniówki otrzymywali tylko ci pracownicy , którzy usuwali usterki . Pracownicy otrzymywali również premie akordowe , które nie były wypłacane w stałej wysokości . Były również wypłacane premie eksportowe , ale świadek nie pamiętał od kiedy. Był również wypłacany dodatek stażowy ,ale świadek nie był w stanie sprecyzować w jakiej wysokości i po ilu latach pracy . / dowód : zeznania świadków – e-protokół z rozprawy z dnia 04 czerwca 2013r. 00:03:11 do 00:53:56 / Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków albowiem z głównych kwestiach, w szczególności co do akordowego systemu pracy w spornym okresie były one spójne . Pewne różnice w zeznaniach wynikają zdaniem Sądu ze znacznego upływu czasu od zdarzeń , na okoliczność których świadkowie zeznawali, co zresztą podkreślali składając zeznania. Mając powyższe na uwadze, wyżej wymienione przepisy oraz treść art. 477 14 §2 kpc Sąd uznał, iż odwołanie wnioskodawcy zasługuje na częściowe uwzględnienie , gdyż z materiału dowodowego w postaci zeznań świadków nie dało się ustalić rzeczywistego wynagrodzenia wnioskodawcy za sporny okres. Dlatego też, Sąd przyjął wynagrodzenie wynikające z angaży skarżącego , jako rzeczywiste wykazane przez niego dochody za sporny okres , zgodnie z ciężarem dowodu , który w tym przypadku obciążał skarżącego zgodnie z treścią art.6 k.c. w zw. z art. 232kpc . W pozostałej części, Sąd oddalił odwołanie wnioskodawcy jako niezasadne w oparciu o art. 477 14 §1 kpc .
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę