VII U 784/23

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Agnieszka Stachurska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Bańcerowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. w W. sprawy M. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o wysokość emerytury na skutek odwołania M. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 19 lipca 2023 r. znak (...) oddala odwołanie. UZASADNIENIE W dniu 18 sierpnia 2023r. M. R. odwołał się od wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. decyzji z dnia 19 lipca 2023r., znak: (...) . Wskazał, że jego emerytura została obniżona, pomimo zaliczenia mu okresu składkowego od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r., zgodnie z wyrokiem sądu, jaki zapadł w sprawie o sygnaturze akt VII U 784/23. Ubezpieczony – kwestionując poprawność działania organu rentowego – wniósł o powołanie biegłego celem ustalenia prawidłowej wysokości należnej mu emerytury (odwołanie – k. 5 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie z dnia 25 sierpnia 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu przedstawionego stanowiska wskazał, że wykonując wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 czerwca 2023r., sygn. akt VII U 784/23, uwzględnił M. R. do obliczenia wartości kapitału początkowego i wysokości emerytury okres zatrudnienia na budowie eksportowej w Rosji od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r. Wcześniej, w decyzji z dnia 20 grudnia 2019r., przyjęto okres pracy na budowie eksportowej od 30 listopada 1989r. do 26 października 1990r. Kapitał początkowy i emerytura zostały przeliczone zgodnie z wyrokiem sądu. W konsekwencji minimalnie obniżeniu uległa wartość kapitału początkowego, która w decyzji z dnia 20 grudnia 2019r. wynosiła 152.850,06 zł, natomiast ustalona decyzją z dnia 12 lipca 2023r. wynosi 152.843,79 zł. Następnie zaskarżoną decyzją z dnia 19 lipca 2023r. Zakład przeliczył emeryturę ubezpieczonego i ustalił jej wysokość w kwocie 5.983,24 zł, podczas gdy dotychczasowa kwota świadczenia wynosiła 5.983,40 zł (odpowiedź na odwołanie – k. 6 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony M. R. , urodzony (...) , był zatrudniony:  od 20 września 1976r. do 31 grudnia 1977r. w (...) na stanowisku stażysty na rzemieślnika specjalistę, w pełnym wymiarze czasu pracy;  w (...) S.A. od 23 lutego 1978r. do 17 września 2002r. i w dalszym ciągu po tej dacie, jako elektromonter układów pomiarowych, w pełnym wymiarze czasu pracy;  od 1 sierpnia 1994r. do 31 grudnia 1998r. w (...) na stanowisku kierowcy samochodu osobowego, w wymiarze ¼ etatu. W okresie od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r. ubezpieczony wykonywał pracę na stanowisku elektryka w przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...) S.A. na budowie eksportowej w Rosji, w wymiarze pełnego etatu. Pracę na terenie Rosji rozpoczął 30 listopada 1989r. i pracował tam do 25 października 1990r. Przed rozpoczęciem pracy w Rosji korzystał z urlopu wypoczynkowego celem dotarcia na miejsce wykonywania pracy (świadectwo pracy z 3 stycznia 1978r., k. 5 tom I akt ZUS; świadectwo pracy z 5 lutego 1996r., k. 7 tom I akt ZUS; zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, k. 9, 11 tom I akt ZUS; zaświadczenie z 13 stycznia 2023r., k. 25 akt ZUS; zaświadczenie o zatrudnieniu, k. 27 tom II akt ZUS; umowa o pracę z 29 listopada 1989r., k. 31 tom II akt ZUS). W dniu 26 września 2002r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie kapitału początkowego. Decyzją z 24 lutego 2003r. organ rentowy ustalił kapitał początkowy, przyjmując okresy składkowe w wymiarze 22 lat, w tym okres od 30 listopada 1989r. do 26 października 1990r. Nie uwzględniony został natomiast okres od 27 października 1990r. do 1 grudnia 1990r., ponieważ w tym okresie ubezpieczony przebywał na urlopie bezpłatnym (wniosek w sprawie kapitału początkowego k. 1-5 tom I akt ZUS; decyzja z 24 lutego 2003r. – k. tom I 31-33 akt ZUS). W dniu 29 listopada 2019r. ubezpieczony złożył w ZUS wniosek o przyznanie mu emerytury (wniosek o emeryturę z 29 listopada 2019r., k. 1-11 tom II akt ZUS). Decyzją z 20 grudnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z urzędu ponownie ustalił wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r. wskazując, że wynosi on 152.850,06 zł. Do obliczenia kapitału przyjęto okres składkowy wynoszący 22 lata i 13 dni, w tym w dalszym ciągu okres pracy od 30 listopada 1989r. do 26 października 1990r. (decyzja z dnia 20 grudnia 2019r. – k. 39 tom I akt ZUS). Następnie na podstawie decyzji wydanej w dniu 31 grudnia 2019r., znak (...) , przyznano M. R. emeryturę od 21 grudnia 2019r. w wysokości 4.512,28 zł (decyzja z 31 grudnia 2019r., k. 13 tom II akt ZUS). Kwota świadczenia została zwaloryzowana od dnia 1 marca 2023r. i wyniosła 5.983,40 zł (pismo organu rentowego z dnia 1 marca 2023r. – k. 44 tom II akt rentowych). W dniu 27 stycznia 2023r. M. R. wniósł o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno-rentowego, załączając zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (wniosek z 27 stycznia 2023r., k. 19-35 tom II akt ZUS). Rozpoznając wniosek, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wydał decyzję z 11 kwietnia 2023r., znak: (...) -2003, w której odmówił ponownego ustalenia kapitału początkowego wskazując, że złożone przez ubezpieczonego dokumenty nie powodują zmiany wartości kapitału początkowego (decyzja z 11 kwietnia 2023r., k. 45 tom I akt ZUS). Ponadto w dniu z 11 kwietnia 2023r. została wydana decyzja znak: (...) , o odmowie ponownego ustalenia wysokości emerytury (decyzja z 11 kwietnia 2023r., k. 37 tom II akt ZUS). M. R. odwołał się od ww. decyzji organu rentowego z dnia 11 kwietnia 2023r. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie pod sygn. akt VII U 784/23. Sąd wyrokiem z 19 czerwca 2023r. zmienił obie zaskarżone decyzje w ten sposób, że zaliczył M. R. do obliczenia emerytury i kapitału początkowego okres zatrudnienia na budowie eksportowej w Rosji od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r., a w pozostałym zakresie oddalił odwołania. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że nie miał wątpliwości, że co najmniej do 25 października 1990r. M. R. pracował w Rosji na budowie eksportowej, dlatego też w powyższym zakresie odwołanie uwzględniono na podstawie art. art. 477 14 § 2 k.p.c. i zmieniono zaskarżone decyzje w ten sposób, że przy ustaleniu kapitału początkowego uwzględniono okres zatrudnienia ubezpieczonego od 30 listopada 1989r. do 25 października 1989r. Dokonując zaś rozważań dotyczących niezasadności odwołania w zakresie przyjęcia żądanego przez ubezpieczonego średniego dalszego trwania życia, sąd stwierdził, że nie ma podstaw do tego, aby zwaloryzować składki i przyjąć inne parametry niż te wcześniej przyjęte przez Zakład, który prawidłowo wskazał, że tabele dotyczące średniej długości trwania życia są przyjmowane na datę, kiedy pierwszy raz uzyskuje się prawo do emerytury. To oznacza, że decyzja z 2019r., dotycząca przyznania prawa do emerytury, wyznacza datę, na którą Zakład Ubezpieczeń Społecznych musi przyjąć średnie dalsze trwanie życia (odwołanie, k. 3-4 akt sprawy o sygn. VII U 784/23; wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 19 czerwca 2023r., k. 20 akt sprawy o sygn. VII U 784/23; uzasadnienie wyroku, k. 25-33 akt sprawy o sygn. VII U 784/23). Wykonując wyrok Sądu Okręgowego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wydał w dniu 12 lipca 2023r. decyzję, w której przeliczył kapitał początkowy M. R. zgodnie z wyrokiem. Przyjął do jego obliczenia okres składowy wynoszący 22 lata i 12 dni, w tym okres od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r. Kapitał po przeliczeniu wyniósł 152.843,79 zł (decyzja z dnia 12 lipca 2023r. – k. 69 tom I akt ZUS). Następnie w dniu 19 lipca 2023r. została wydana decyzja znak: (...) o przeliczeniu emerytury w związku ze zmianą wysokości kapitału początkowego. Wysokość świadczenia emerytalnego od dnia 1 sierpnia 2023r. została ustalona na kwotę 5.983,24 zł (decyzja z dnia 19 lipca 2023r. – k. 39 tom II akt ZUS). Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o powołane dokumenty zgromadzone w aktach przedmiotowej sprawy, dokumenty zgromadzone w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Okręgowy Warszawa – Praga o sygn. akt VII U 784/23 oraz w aktach organu rentowego. Zdaniem Sądu nie ma podstaw do ich pominięcia w zakresie tych okoliczności, które były istotne w przedmiotowej sprawie. Poza tym strony toczącego się postępowania tych dokumentów nie kwestionowały, dlatego oceniając je jako wiarygodne, Sąd na ich podstawie dokonał ustaleń faktycznych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Dokonując rozważań w związku z odwołaniem M. R. , na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz. 1251) , zwanej dalej ustawą emerytalną, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183 ustawy. przyznanej na podstawie. Z kolei z art. 25 ust. 1 ustawy emerytalnej wynika, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185 . Z kolei kapitał początkowy, stanowiący jeden ze składników decydujących o wysokości podstawy obliczenia emerytury z art. 26 ustawy emerytalnej, zgodnie z treścią art. 173 ust. 1 tejże ustawy ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948r., którzy przed dniem wejścia w życie ww. ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 ustawy, pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia, ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy dla osób w wieku 62 lat (art. 173 ust. 2). Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy (art. 173 ust. 3). W myśl art. 174 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: 1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6; 2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5; 3) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-3 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2 (art. 174 ust. 2). Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym, że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999r. (art. 174 ust. 3). Na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (art. 15 ust. 6). Sąd ocenił, że zacytowane przepisy zostały zastosowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sposób prawidłowy – zarówno w toku procedowania przy wydawaniu obecnie zaskarżonej decyzji z dnia 19 lipca 2023r., jak i podczas ustalania wysokości kapitału początkowego w decyzji z dnia 12 lipca 2023r., która poprzedzała zaskarżoną decyzję. Obie wskazane decyzje zostały wydane przez organ rentowy w procesie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie w 19 czerwca 2023r., wydanego w sprawie o sygnaturze akt VII U 784/23. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy – bacząc na treść pism ubezpieczonego i podnoszonych w nich argumentów oraz na twierdzenia, jakie ubezpieczony prezentował podczas rozprawy - Sąd powziął wątpliwości, co do tego, czy M. R. należycie zrozumiał istotę uprzednio toczącego się postępowania w sprawie o sygn. VII U 784/23 i czy należycie zrozumiał zapadłe w jego toku rozstrzygnięcie. Wątpliwości sądu w tym zakresie zrodziło stanowisko ubezpieczonego, które zasadzało się na konsekwentnym twierdzeniu – wyrażającym jednocześnie oczekiwanie – że decyzja organu rentowego, wykonująca wyrok zapadły w ww. sprawie, podwyższy wysokość należnego mu świadczenia emerytalnego, a wynikać to miało z faktu, iż sąd uwzględnił sporny okres zatrudnienia w Rosji. Treść orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. VII U 784/23 nie budzi żadnych wątpliwości, jednak należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wnikliwa analiza wszystkich dokumentów, w tym decyzji zapadających na przestrzeni lat w sprawie ubezpieczonego, wskazuje, że już we wcześniejszych decyzjach dotyczących kapitału początkowego, tj. w zaskarżonej w postępowaniu VII U 784/23 decyzji z dnia 11 kwietnia 2023r., a nawet wcześniej, bowiem już w decyzjach z 24 lutego 2003r. i z 20 grudnia 2019r., organ rentowy uwzględniał M. R. okres pracy na budowie eksportowej w Rosji. Zatem co do zasady, wbrew temu co twierdzi ubezpieczony i co przyjął sąd wydając wyrok z 19 czerwca 2023r., przedmiotem sporu w sprawie VII U 784/23 nie powinno być zaliczenie wspomnianego okresu zatrudnienia w Rosji, ponieważ wydawane wobec ubezpieczonego decyzje, dotyczące kapitału początkowego, dane te już uwzględniały. Wskazać należy, że z decyzji z dnia 11 kwietnia 2023r., którą kontrolował sąd w postępowaniu o sygnaturze akt VII U 784/23, wynika, że jedynym okresem, którego nie zaliczył Zakład przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego był okres od 27 października 1990r. Natomiast okres do dnia 26 października 1990r., włącznie z tym dniem, był uwzględniony przez organ rentowy w decyzjach dotyczących kapitału – zarówno w decyzji z 11 lipca 2023r., jak i we wcześniej wydawanych. W każdej z nich Zakład przy ustalaniu okresów składkowych przyjmował okres zatrudnienia M. R. w (...) S.A. od 23 lutego 1978r. do 31 grudnia 1998r. z wyłączeniem części okresu przebywania ubezpieczonego na urlopie bezpłatnym, tj. okresu od 27 października 1990r. do 1 grudnia 1990r. Do stażu pracy zaliczony zostały natomiast okres pracy ubezpieczonego na budowie eksportowej w Rosji od dnia 30 listopada 1989r. do 26 października 1990r. Sąd, orzekając w sprawie VII U 784/23, skrócił ww. okres o jeden dzień, zgodnie zresztą z twierdzeniami ubezpieczonego, jakie w tamtej sprawie prezentował. Skutkiem tego, organ rentowy, wykonując wyrok, zobowiązany był przeliczyć świadczenie emerytalne i kapitał początkowy. W wyniku tego przeliczenia ani kapitał, ani emerytura nie mogły jednak wzrosnąć, wobec tego, że wyrok sądu z jednej strony uwzględnił już okres, który był przyjęty do wyliczeń, z drugiej zaś dokonał jego skrócenia o jeden dzień. Sąd Okręgowy Warszawa Praga w W. wyrokiem z dnia 19 czerwca 2023r. co prawda zmienił zaskarżone decyzje z 11 kwietnia 2023r. i uwzględnił do ustalania kapitału początkowego okres zatrudnienia na budowie eksportowej w Rosji, jednak rozstrzygnięcie to nie stanowiło żadnego novum dla sytuacji ubezpieczonego, ponieważ – o czym była już mowa wyżej – w decyzji z dnia 20 grudnia 2019r. oraz w decyzjach wcześniejszych, okres wzmiankowanego zatrudnienia został przecież już zaliczony. Ponowne jego uwzględnianie do obliczania kapitału początkowego było więc zbędne. Wobec tego – wbrew temu co twierdzi ubezpieczony – zaakcentować należy, że sąd w wydanym 19 czerwca 2023r. wyroku nie uwzględnił żadnych nowych okresów, jakie dotychczas nie były uwzględnione do obliczenia kapitału początkowego. Istotne jest jednak to – i wydaje się, że tej kwestii M. R. także nie uwzględnia – że sąd wydając wyrok sprawie VII U 784/23 nie tylko dodał żadnego okresu, który mógłby stanowić korzystną dla ubezpieczonego zmianę w zakresie ustalonej mu wysokości kapitału początkowego, ale odjął jeden dzień z już uwzględnionego decyzją z dnia 11 lipca 2023r. okresu zatrudnienia. Sąd ten bowiem, orzekając o zmianie decyzji z 11 lipca 2023r., uwzględnił do obliczenia wartości kapitału początkowego i wysokości emerytury M. R. okres zatrudnienia na budowie eksportowej w Rosji od 30 listopada 1989r. do 25 października 1990r. W konsekwencji z okresu pracy na budowie, jaki zaliczył organ rentowy z datą końcową 26 października 1990r., sąd wyrokiem z dnia 19 czerwca 2023r. odjął jeden dzień. Wspomniany wyrok uprawomocnił się i organ rentowy, wykonując go, wydał decyzję z dnia 12 lipca 2023r. o ponownym ustaleniu wysokości kapitału początkowego i w jej następstwie – obecnie zaskarżoną przez M. R. – decyzję o przeliczeniu emerytury z dnia 19 lipca 2023r. W toczącym się obecnie postępowaniu sadowym ubezpieczony wskazywał, że okres pracy na budowie eksportowej trwał dłużej. Zaznaczyć należy, że nie było to jednak przedmiotem badania sądu, ponieważ kwestia ta została już prawomocnie rozstrzygnięta w sprawie zakończonej o sygnaturze akt VII U 784/23. To w niej sąd wówczas orzekający badał tę kwestię i opierając się na zeznaniach ubezpieczonego, ustalił okres zatrudnienia do 25 października 1990r. Następnie ten okres, jako okres podlegający uwzględnieniu, wskazał w wyroku z dnia 19 czerwca 2023r., od którego nie wniesiono apelacji, co skutkowało jego uprawomocnieniem się. W następstwie uprawomocnienia się wyroku organ rentowy – wykonując wyrok – wydał decyzję z dnia 12 lipca 2023r. o ponownym ustaleniu wysokości kapitału początkowego. Jego wartość uległa obniżeniu na skutek rozstrzygnięcia sądu, który z okresu zatrudnienia stanowiącego podstawę do obliczania kapitału początkowego ujął jeden dzień, o czym była już mowa wcześniej. Kapitał początkowy ustalony decyzją z dnia 12 lipca 2023r. wyniósł więc 152.843,79 zł, podczas gdy wysokość kapitału ustalona w decyzji z dnia 20 grudnia 2019r. była minimalnie wyższa i wynosiła 152.850,06 zł. Zmiana wysokości kapitału początkowego, ale nie poprzez podwyższenie – a właśnie obniżenie – była podstawą do przeliczenia emerytury. Decyzja o przeliczeniu świadczenia emerytalnego została wydana w dniu 19 lipca 2023r. i stosownie do obniżenia wysokości kapitału początkowego, zmniejszono wysokość emerytury, ustalając ją na kwotę 5.983,24 zł, podczas gdy kwota dotychczas pobieranego świadczenia wynosiła 5.983,40 zł. Spowodowało to powstanie niewielkiej – wynoszącej kilkanaście groszy – jednak niekorzystanej z punktu widzenia ubezpieczonego rozbieżności pomiędzy wysokością dotychczas pobieranej przez niego emerytury, a emeryturą przeliczoną przez Zakład w decyzji z dnia 19 lipca 2023r. w oparciu o wyrok sądu z dnia 19 czerwca 2023r. W konsekwencji niezrozumienia istoty wyroku z dnia 19 czerwca 2023r. i rozczarowania decyzją organu rentowego z dnia 19 lipca 2023r. o przeliczeniu emerytury, poprzez pomniejszenie wysokości świadczenia, ubezpieczony mocno akcentował krytycyzm wobec Zakładu, podnosząc celowość jego działania. Wskazać należy jednak, że szeroko komentowana przez ubezpieczonego postawa organu rentowego nie była przedmiotem badania sądu. Kontroli w postępowaniu sądowym jest poddawana decyzja, od której wniesiono odwołanie i sąd bada tylko to, czy jej treść jest zgodna z obowiązującymi przepisami. W orzecznictwie panuje bowiem zgoda co do tego, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie ( art. 477 9 k.p.c. , art. 477 14 k.p.c. - tak orzeczono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010r., II UZ 49/09 LEX nr 583831). W wyroku z dnia 23 kwietnia 2010r. (II UK 309/09, LEX nr 604210) Sąd Najwyższy przypomniał, że zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji ( art. 477 14 § 2 i art. 477 14a k.p.c. ) w granicach jej treści i przedmiotu. Z tego powodu – postawa organu rentowego – w zakresie innym niż prawidłowość procedowania w toku wydawanych przez niego decyzji – nie jest przedmiotem analizy sądu w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem. Ponieważ decyzja, od której odwołał się M. R. dotyczyła przeliczenia emerytury z dnia 19 lipca 2023r., a podstawą do wspomnianego przeliczenia była decyzja z dnia 12 lipca 2023r. o ponownym ustaleniu wysokości kapitału początkowego – to sąd rozpoznając przedmiotową sprawę – koncentrował się na tym, czy kapitał początkowy i emerytura, którą są przeliczył Zakład, zostały obliczone prawidłowo. Zatem, kwestia tego czy organ rentowy odmówił ubezpieczonemu dostępu do akt lub czy działał z premedytacją i złośliwie, by celowo zaniżyć ubezpieczonemu emeryturę – pozostawała poza przedmiotem kontroli sądu, o ile te niepożądane przez ubezpieczonego działania Zakładu nie miałyby wpływu na to, co uwzględniały zaskarżone decyzje – a taka okoliczność w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. Przeprowadzone przez sąd postępowanie dowodowe w oparciu o całokształt akt ZUS, analizę treści zawartych w nich decyzji, a także analizę akt sprawy VII U 784/23 nie dało podstaw do przyjęcia wniosku o błędnej wysokości kapitału początkowego w decyzji z dnia 12 lipca 2023r. i w konsekwencji o błędnym ustaleniu wysokości emerytury w decyzji dnia 19 lipca 2023r. Wobec tego Sąd uznał niezasadność zarzutów ubezpieczonego kierowanych wobec organu rentowego, kwestionujących prawidłowość zaskarżonej decyzji, co skutkowało oddaleniem odwołania. Odnosząc się do wniosku M. R. o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność ustalenia prawidłowej wysokości należnej mu emerytury – wskazać należy, że materiał dowodowy w kształcie zgromadzonym w sprawie, był w ocenie sądu – do jej prawidłowego rozstrzygnięcia – nie tylko wystarczający, ale i kompletny. Z tego powodu sąd wniosku tego nie uwzględnił, uznając, że zmierza on jedynie do przedłużenia postępowania. Sąd zważył, że sprawa nie była skomplikowana, a jej rozstrzygnięcie nie wymagało wiadomości specjalnych, jakie posiada biegły sądowy. Wiedza sądu – znającego przecież przepisy prawa z zakresu ubezpieczeń społecznych – była odpowiednia dla prawidłowego rozpoznania przedmiotowej sprawy, a sprawa nie wymagała zasięgnięcia wiedzy z zakresu, której sąd nie posiada. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczna, a zarazem wystarczająca, była analiza pism złożonych przez odwołującego, analiza wszystkich decyzji wydanych wobec niego przez organ rentowy oraz analiza akt sprawy VII U 784/23 – i sąd wszystkie te czynności w sprawie wnikliwie przeprowadził, uznając, że bez posiłkowania się opinią biegłego możliwe jest jej prawidłowe rozpoznanie. Dlatego wskazany dowód został pominięty. Z tych wszystkich opisanych wyżej względów odwołanie, jako niemogące skutkować zmianą zaskarżonej decyzji, podlegało oddaleniu na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.