VII U 737/16

Sygn. akt VII U 737/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 sierpnia 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Teresa Ogrodnik Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Sobczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 roku w Lublinie sprawy M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o wypłatę emerytury od wcześniejszej daty na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 14 kwietnia 2016 r. znak (...) odwołanie oddala. Sygn. akt VII U 737/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14 kwietnia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. ustalił wysokość emerytury M. M. i podjął jej wypłatę z dniem (...) roku od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wypłatę emerytury. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. M. wnosząc o jej zmianę i wypłatę emerytury dnia 1 stycznia 2015 roku. Podniósł, że ostatnia umowa o pracę została rozwiązana z dniem 31 grudnia 2014 roku. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 roku sygn. akt VII U 2524/14 Sąd Okręgowy w Lublinie na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 24 października 2014 roku znak (...) zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił M. M. prawo do emerytury od dnia (...) roku (k. 51 akt ZUS). Decyzją z dnia 14 marca 2016 roku organ rentowy wykonując powyższy wyrok przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia (...) roku. Wypłatę emerytury zawieszono z uwagi na kontynuowanie przez wnioskodawcę zatrudnienia (k. 67 akt ZUS). Wnioskodawca pozostawał wówczas w zatrudnieniu w Usługi (...) (k. 237 akt rentowych ZUS). W powyższym zakładzie pracy wnioskodawca był zatrudniony do dnia 31 grudnia 2014 roku (k. 70 akt ZUS). Świadectwo pracy potwierdzające rozwiązanie powyższego stosunku pracy M. M. dostarczył do organu rentowego w dniu 22 marca 2016 roku jednocześnie wnosząc o podjęcie wypłaty emerytury (k. 69 akt ZUS). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o akta emerytalne ubezpieczonego. Dokumenty te jako autentyczne zasługiwały na obdarzenie wiarą w całości. Strony nie kwestionowały okoliczności z nich wynikających. W niniejszej sprawie nie ujawniono ponadto okoliczności mogących podważyć ich wiarygodność. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie M. M. jako niezasadne podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 103a ustawy dnia 17 grudnia 1998 roku o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Wedle art. 129 ust. 1 tejże ustawy, co do zasady, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Ponadto po myśli art. 135 ust. 1, co do zasady, w razie ustania przyczyny powodującej wstrzymanie wypłaty świadczenia, wypłatę wznawia się od miesiąca ustania tej przyczyny, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano z urzędu decyzję o jej wznowieniu. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wypłata emerytury wnioskodawcy została zawieszona z uwagi na kontynuowanie przez niego zatrudnienia, co było bezsporne. Podjęcie wypłaty emerytury nastąpiło z dniem (...) roku, a zatem w pierwszym dniu miesiąca, w którym wnioskodawca złożył wniosek o wypłatę emerytury dołączając świadectwo pracy potwierdzające rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą. W związku z tym zaskarżoną decyzję należało uznać za słuszną i odpowiadającą prawu a odwołanie jako niezasadne należało oddalić. Z powyższych względów, Sąd Okręgowy na mocy powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.