VII U 595/15

Sygn. akt VII U 595/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 lutego 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz Protokolant sekretarz sądowy Anna Łempicka po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 roku w Lublinie sprawy A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o zapłatę składek na skutek odwołania A. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 28 stycznia 2015 roku znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że A. G. nie posiada zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2013 roku do lipca 2013 roku w łącznej kwocie 3 533,25 (trzy tysiące pięćset trzydzieści trzy złote dwadzieścia pięć groszy) złotych. Sygn. akt VII U 595/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 stycznia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. określił wysokość zadłużenia A. G. z tytułu składek w wysokości 3 533,25 zł za okres od marca 2013 roku do lipca 2013 roku. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. G. wnosząc o jej zmianę. Podniosła, że w rzeczonym okresie nie prowadziła działalności gospodarczej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje: A. G. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie usług stomatologicznych. Od miesiąca lipca 2013 roku formalnie zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. Od kwietnia 2013 roku do 31 grudnia 2013 roku była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy. Faktycznie w okresie od marca 2013 roku do lipca 2013 roku działalności gospodarczej nie prowadziła z uwagi na zły stan zdrowia. Nie dokonała formalnego zawieszenia działalności gospodarczej od miesiąca marca 2013 roku, gdyż okoliczność tę przeoczyła. Wielokrotnie była wzywana na komisje lekarskie ZUS (zeznania wnioskodawczyni – k. 10v, 31v-32). Z dniem 29 lutego 2012 roku wnioskodawczyni rozwiązała umowę o współpracę medyczną z (...) z dnia 1 stycznia 2005 roku (rozwiązanie – k. 14). W dniu 29 lutego 2012 roku rozwiązała umowę najmu wynajmowanego gabinetu stomatologicznego w T. przy ul. (...) , gdzie prowadziła działalność gospodarczą (rozwiązanie – k. 15). W dniu 3 października 2012 roku wnioskodawczyni zawarła umowę o świadczenie usług stomatologicznych z E. B. , którą rozwiązano z dniem 28 lutego 2013 roku (umowa, potwierdzenie – k. 28-30). Za 2013 roku wnioskodawczyni do Urzędu Skarbowego zgłosiła dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 5 388 zł wynikający z powyższej umowy (zaświadczenie – k. 23). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o wyżej wskazane dowody z dokumentów oraz zeznań wnioskodawczyni. Dokumenty przedłożone przez wnioskodawczynię w postaci umów, porozumień i zaświadczeń jako autentyczne należało obdarzyć wiarą w całości. Treść jej zeznań w całości korespondowała z treścią tych dowodów. Ujawnione okoliczności istotnie wskazują na brak wykonywania działalności gospodarczej przez wnioskodawczynię od marca 2013 roku. Zeznania wnioskodawczyni jako spójne i logiczne zasługiwały na obdarzenie wiarą w całości. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Odwołanie A. G. jako zasadne zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 2015.121 j.t. ze zm.), osoby prowadzące działalność gospodarczą obowiązkowo podlegają ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu. Obowiązek ubezpieczenia trwa – wedle art. 13 pkt. 4 w/w ustawy - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania. Z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż przymusem ubezpieczenia objęte są osoby, które stosownie do art. 6 ust. 1 pkt. 5 prowadzą działalność pozarolniczą. Definicja działalności pozarolniczej została przez ustawodawcę sformułowana w art. 8 ust. 6 ustawy. Za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się: 1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych; 2) twórcę i artystę; 3) osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu: a) w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, b) z której przychody są przychodami z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych; Ustawa z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2015.584 j.t. z późn. zm.) w art. 2 stanowi, że działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Z punktu widzenia art. 13 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , dla objęcia osoby obowiązkowym ubezpieczenie społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej istotne znaczenie ma rozpoczęcie i zaprzestanie wykonywania działalności, o której mowa w wyżej wskazanych przepisach ustawy o swobodzie działalności gospodarczej . Na gruncie niniejszej sprawy koniecznym stało się wyjaśnienie znaczenia pojęcia „wykonywanie” działalności gospodarczej. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że chodzi tu o faktyczne wykonywanie działalności o cechach określonych w art. 2 ust. 1 w/w ustawy, czyli działalności zarobkowej, wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Zatem ocena, czy osoba wykonuje działalność gospodarczą należy przede wszystkim do sfery ustaleń faktycznych, a dopiero następnie do ich kwalifikacji prawnej (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z 25.11.2005 r., I UK 80/05, OSNAPiUS 2006/19 – 20/309; wyrok Sądu Apelacyjnego w warszawie z 28.02.2006 r., III AUa 1082/05). Sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej, na gruncie omawianej ustawy, ma charakter deklaratoryjny – jego istnienie nie przesądza o faktycznym prowadzeniu działalności, ale stwarza domniemanie prawne, według którego osoba wpisana do ewidencji jest traktowana jako prowadząca działalność gospodarczą. Domniemanie to może być jednak obalone w drodze przeciwdowodu. Przeprowadzone postępowanie dowodowe bezspornie wykazało, że A. G. w okresie od marca do lipca 2013 roku nie prowadziła działalności gospodarczej, pomimo braku jej formalnego zawieszenia. Tym samym nie podlegała w owym czasie ubezpieczeniu społecznemu z tego tytułu i obowiązek zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne wobec niej nie powstał. Z tego względu zaskarżoną decyzję należało zmienić i ustalić, że wnioskodawczyni nie posiada zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2013 roku do lipca 2013 roku w łącznej kwocie 3 533,25 zł. Z tych względów na podstawie art. 477 14 §2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.