VII U 2351/14

Sygn. akt VII U 2351/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka Protokolant: Paulina Soliwoda po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. w Warszawie sprawy Z. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą BIURO (...) z siedzibą w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z udziałem zainteresowanego P. M. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania Z. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą BIURO (...) z siedzibą w W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 7 października 2014 roku nr (...) zmienia zaskarżoną decyzje z dnia 7 października 2014 roku nr (...) w ten sposób, że uznaje, iż P. M. jako pracownik u płatnika składek Z. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą BIURO (...) z siedzibą w W. podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 kwietnia 2014 roku. Sygn. akt VII U 2351/14 Transkrypcja uzasadnienia wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r. Wygłoszone uzasadnienie wyroku. Odwołujący Z. M. , prowadzący działalność pod firmą Biuro (...) w W. , w dniu 27 października 2014 roku złożył odwołanie od Decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 7 października 2014 roku. W swoim odwołaniu wskazał, iż organ rentowy naruszył przepisy postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy, to jest artykuł 123 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , w związku z artykułem 80 Kodeksu postępowania administracyjnego , przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na uznaniu, iż P. M. w rzeczywistości na rzecz płatnika składek Biuro (...) , pracy nie świadczył, a umowa o pracę zawarta została dla pozorów. Nadto naruszenie artykułu 133 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , w związku z artykułem 77 Kodeksu postępowania administracyjnego , przez nienależyte wyjaśnienie sprawy, będące konsekwencją niezebrania i nierozpatrzenia całego dowodowego materiału, skutkujące błędnym ustaleniem, iż P. M. w rzeczywistości na rzecz płatnika składek Biuro (...) pracy nie świadczył, a umowa o pracę zawarta została dla pozorów. Nadto naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest artykuł 83 paragraf 1 Kodeksu cywilnego przez uznanie umowy o pracę łączącą P. M. z Biurem (...) za zawartą dla pozorów, podczas gdy P. M. świadczył pracę na rzecz Biura (...) w rzeczywistości. W kolejnym punkcie (...) , do punktu (...) rzymskiego, naruszenie zasady artykułu 68 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , przez stwierdzenie, że P. M. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 kwietnia 2014 roku, podczas gdy od tegoż dnia pozostawał on w stosunku pracy, podlegając w konsekwencji obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu. Powyższe stanowisko zostało zawarte w treści odwołania, które znajduje się na stronie, od strony 2 do 9 akt sprawy. Organ rentowy, w odpowiedzi na odwołanie (karta 31 - 33 akt sprawy), wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 kwietnia 2014 roku odwołujący, płatnik składek Z. M. zawarł z synem P. M. umowę o pracę na czas nieokreślony. P. M. został zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku specjalisty do spraw marketingu za wynagrodzeniem 4.500 złotych, co zostało odnotowane i udokumentowane na karcie 11 akt sprawy. P. M. nie miał przeciwwskazań lekarskich do zajęcia stanowiska, które zajął, to jest specjalisty do spraw marketingu, co jest uwidocznione na karcie 14. Płatnik składek zgłosił syna do ubezpieczeń społecznych w dniu 7 kwietnia 2014 roku (karta 16). Syn odbył szkolenie z zakresu BHP i w dniu 1 kwietnia 2014 roku zostały dokumenty na tę okoliczność przedstawione (karta 17 i karta 18). Od dnia 6 maja 2014 roku P. M. był na zwolnieniu lekarskim. W tym zakresie Sąd dopuścił dowód z przesłuchania świadków i świadek P. R. zeznał, iż P. M. kontaktował się i proponował świadkowi tłumaczenie tekstów przez firmę jego ojca. Kolejny ze świadków, świadek C. Z. stwierdził, iż wiedział, że P. M. jest pracownikiem Z. M. , ale z zeznań świadka nie wynikało, żeby widział P. M. przy wykonywaniu obowiązków specjalisty z zakresu marketingu. Przychód z prowadzonej działalności płatnika składek pozwalał, wedle ustaleń Sądu, na zatrudnienie przez odwołującego syna odwołującego, za wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 4.500 złotych, co jest uwidocznione na karcie 85 akt sądowych. Płatnik składek nie miał również zaległości wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ani Urzędu Skarbowego, co jest uwidocznione na karcie 91 i 92 akt sprawy. P. M. do listopada 2014 roku pozostawał na zwolnieniu z powodu depresji, natomiast w chwili obecnej kontynuuje zatrudnienie u ojca. P. M. zajmował się tłumaczeniami, tak jak jego ojciec, prowadzący firmę (...) i posiada kilkaset certyfikatów językowych, co zostało wykazane i udowodnione, między innymi na karcie od 108 do 119 akt sprawy. Biegła sądowa powołana w sprawie na okoliczność możliwości podjęcia zatrudnienia przez P. M. w firmie swojego ojca, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, wskazała, iż stwierdzone u P. M. zaburzenia depresyjne nie przekraczały poziomu nerwicowego, a dokumentacja z okresu od lutego do kwietnia 2014 roku, świadczy o miernym nasileniu objawów. W dniu 31 marca 2014 roku przeprowadzono badanie profilaktyczne, w wyniku którego P. M. uznany został za zdolnego do pracy na stanowisku specjalisty do spraw marketingu na okres do 31 marca 2017 roku. Konkludując, biegła psychiatra wskazała, iż stan psychiczny opiniowanego pozwalał na podjęcie zatrudnienia od dnia 1 kwietnia 2014 roku na czas nieokreślony i pozwalał na wykonywanie obowiązków specjalisty do spraw marketingu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W świetle zebranego materiału dowodowego, z zeznań świadków, dopuszczonej opinii biegłego, w tym zakresie Sąd dał pełną wiarę zarówno zeznaniom świadków, jak i sporządzonej opinii, a także biorąc pod uwagę przesłuchane strony, Sąd uznał, iż zostało w pełni uwiarygodnione przez stronę odwołującą, iż P. M. faktycznie świadczył pracę na rzecz firmy prowadzonej przez jego ojca, Z. M. . Wszelkie wątpliwości, które mogłyby rzutować na faktyczne świadczenie tej pracy, zostały, w ocenie Sądu, rozwiane, przede wszystkim w oparciu o opinię biegłego sądowego z zakresu psychiatrii, gdzie jednoznacznie biegły stwierdził, iż sygnalizowane notabene, nieukrywane przez zarówno odwołującego, jak i zainteresowanego, problemy depresyjne P. M. nie mogły rzutować na możliwość świadczenia jego pracy. Uwiarygodnienie stanowiska odwołującego i zainteresowanego w sprawie w tym zakresie również nastąpiło w drodze zeznań świadka C. Z. i P. R. , którzy uwiarygodnili fakt wykonywania określonych prac na rzecz prowadzonej przez odwołującego firmy. Trzeba podkreślić, iż również kwestie natury finansowej dają, w ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie, czy odwołujący był w stanie zatrudnić w charakterze pracownika syna za wynagrodzeniem w wysokości 4.500 złotych. W tym zakresie bezsprzeczne są tutaj informacje ze strony ZUS i Urzędu Skarbowego, że żadnych zaległości, jeżeli chodzi o pana odwołującego, nie było; a obroty, które uzyskiwał z tytułu prowadzonej działalności, pozwalały mu zatrudnić na stanowisku specjalisty do spraw marketingu swojego syna, właśnie przy uwzględnieniu wyżej wymienionego honorarium w wysokości 4.500 złotych. Tym samym, w ocenie Sądu, zostały uwiarygodnione wszelkie elementy, które podnoszone były przez organ rentowy, jako wątpliwe i wobec powyższego, w ocenie Sądu, należy przyjąć, iż faktycznie P. M. wykonywał określone prace, zawarte w konstrukcji zakresu czynności i wywodzące się z zawartej wcześniej umowy o pracę i nie była to umowa dla pozorów. Trzeba jeszcze na jedną rzecz czysto ludzko spojrzeć w całej tej sprawie. Otóż chyba źle by było w społeczeństwie, jeżeli rodzic by nie wyciągnął ręki do potrzebującego syna i odwrotnie, to jest właśnie formuła funkcjonowania tej podstawowej komórki społecznej, na tym opiera się prawo rodziny. Oczywiście Sąd poddaje rzecz pod kontrolę, bo ma takie obowiązki w sytuacji, kiedy jest spór, kiedy organ rentowy, chcąc nadzorować właściwe wydatkowanie pieniędzy publicznych, poddaje rzecz kontroli. Ale musimy w tej sprawie podkreślić tę że właśnie kwestię, że przy spełnieniu tych wszystkich elementów, które potwierdzają faktyczną pracę, możliwość płatniczą pracodawcy, który zatrudnia pracownika, nawet, jeżeli to jest syn, albo tym bardziej, że to jest syn, to również i ten aspekt należy brać pod uwagę, tym bardziej, że wszelkie wątpliwe kwestie, dotyczące zdrowia psychicznego pana P. M. , zostały też, jak powiedziałem, w pełno jasno i czytelnie rozwiązane w przekonywującej, profesjonalnie sporządzonej opinii, sporządzonej przez biegłego sądowego. Z tych też względów Sąd Okręgowy uznał odwołanie za zasadne i na mocy artykułu 477(14) paragraf 2 Kodeksu postepowania cywilnego orzekł, jak w sentencji.