VII U 217/16

Sygn. akt VII U 217/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 r. w Warszawie sprawy R. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania R. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 29 kwietnia 2013 r. znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje R. K. prawo do niezrealizowanego świadczenia w postaci renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy po zmarłej J. K. za okres od 1 marca 2013 r. do 12 czerwca 2013 r. i od 10 grudnia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. UZASADNIENIE J. K. w dniu 28 marca 2013 r. wniosła odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 29 kwietnia 2013 r., znak: (...) . Odwołująca wskazała, że wnosi o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z powodu ostrego, atopowego zapalenia skóry ( k. 2-3 a. s. ). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie z dnia 24 czerwca 2013 r. wniósł o jego oddalenie na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Organ rentowy wskazał, że na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 15 kwietnia 2013 r. odmówił odwołującej przedmiotowego świadczenia, ponieważ została uznana za zdolną do pracy ( k. 6-7 a. s. ). Sąd w postanowieniu z dnia 11 lipca 2013 r. dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów dermatologa i alergologa celem ustalenia, czy odwołująca się jest zdolna, czy też całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy zarobkowej ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności, czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa, to na jaki okres oraz jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia ubezpieczonej, to na czym ona polegała ( k. 12 a. s. ). Zgodnie z odpisem skróconym aktu zgonu z dnia 2 stycznia 2014 r. odwołująca J. K. zmarła w dniu 1 stycznia 2014 r. w W. ( k. 68 i 72 a. s. ). Sąd w postanowieniu z dnia 25 marca 2014 r. zawiesił postępowanie z uwagi na zgon odwołującej ( k. 76 a. s. ). R. K. w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2015 r. wskazał, że jest spadkobiercą zmarłej żony J. K. oraz, że przystępuje do postępowania ( k. 89 a. s. ). Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie oraz wezwał do udziału w sprawie następcę prawnego zmarłej J. K. w osobie R. K. ( k. 90 a. s. ). W postanowieniu z dnia 24 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty dermatologa i alergologa innego niż biegły sądowy R. C. na okoliczności takie, jak w postanowieniu z dnia 11 lipca 2013 r. ( k. 94 a. s. ). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. K. w dniu 1 marca 2013 r. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy ( k. 1 a. r. ). Zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 21 marca 2013 r. odwołująca została uznana za zdolną do pracy ( k. 33 a. r. ). W dniu 3 kwietnia 2013 r. odwołująca złożyła sprzeciw od ww. orzeczenia ( k. 39 a. r. ). W związku ze sprzeciwem sprawa została skierowana do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. stwierdziła, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy ( k. 45 a. r. ). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w oparciu o własne ustalenia wydał zaskarżoną decyzję z dnia 29 kwietnia 2013 r., znak: (...) . Organ rentowy odmówił odwołującej przyznania prawa do renty, ponieważ Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. uznała, że nie jest niezdolna do pracy ( k. 73 a. r. ). J. K. w dniu 7 maja 2013 r. złożyła również do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wniosek o przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego ( k. 3 dok. lek. , tom II ). Zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS w związku z rokowaniem odzyskania zdolności do pracy, istniały okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 6 miesięcy licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego ( k. 5 dok. lek., tom II ). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. po rozpoznaniu wniosku, przyznał odwołującej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od dnia 13 czerwca 2013 r. do dnia 10 września 2013 r. w wysokości 90% podstawy wymiaru oraz od dnia 11 września 2013 r. do dnia 9 grudnia 2013 r. w wysokości 75% podstawy wymiaru ( k. 7 dok. lek., tom II ). Na podstawie opinii biegłych sądowych Sąd ustalił, że u odwołującej rozpoznano: - w zakresie alergologicznym atopowe zapalenie skóry z częstymi, uogólnionymi zaostrzeniami i erytrodemią w ostatnim okresie, alergiczny całoroczny nieżyt nosa oraz obserwację w kierunku astmy oskrzelowej alergicznej. Na podstawie całości obrazu odwołująca została uznana za częściowo niezdolną do pracy, która niezdolność powstała od daty wyczerpania zasiłku chorobowego i miała charakter okresowy do października 2014 r. ( k. 25 a. s. ); - ponownie w zakresie alergologicznym atopowe zapalenie skóry oraz całoroczny alergiczny nieżyt nosa. Na podstawie wnikliwej analizy dokumentacji medycznej i pism załączonych do akt sprawy należy wskazać, że ubezpieczona była częściowo niezdolna do pracy zarobkowej od dnia 1 marca 2013 r. o charakterze okresowym, gdzie dzień 1 stycznia 2014 r., w którym nastąpił zgon, kończy okres ustalonej niezdolności do pracy. Stan zdrowia badanej od momentu złożenia wniosku o przedmiotowe świadczenie nie uległ poprawie. W dokumentacji medycznej istnieją opisy stanu zdrowia odwołującej wywołane nawrotowymi zmianami o charakterze atopowego zapalenia skóry z częstymi uogólnionymi zaostrzeniami i erytrodemią oraz utrzymującym się pomimo systematycznego leczenia szpitalnego i ambulatoryjnego z wykorzystaniem dostępnych metod i środków alergicznym całorocznym nieżytem nosa i górnych dróg oddechowych manifestujących się objawami astmy atopowej oraz postępującą przewlekłą obturacyjną chorobą płuc potwierdzoną w warunkach hospitalizacji ( k. 105-109 i 138-139 a. s. ). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy i w aktach rentowych oraz na podstawie opinii biegłych sądowych. Autentyczność dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron, dlatego Sąd uznał je za pełnowartościowy materiał dowodowy. W ocenie Sądu opinie biegłych sądowych lekarzy specjalistów są wiarygodnym dowodem w sprawie, gdyż wydane zostały w oparciu o obiektywne wyniki badań odwołującej i bezpośrednie badanie wykonane przez lekarza R. C. . Zdaniem Sądu opinie powołanych w sprawie biegłych nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do dokładnego określenia stanu zdrowia wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia kończącego postępowanie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie zmarłej J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 29 kwietnia 2013 r., znak: (...) odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy jako zasadne, zasługiwało na uwzględnienie. W myśl art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r., o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t. ) zwana dalej ,,ustawą’’, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1. jest niezdolny do pracy; 2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3. niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Prawo do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy przysługuje zatem w wypadku wypełnienia wszystkich przesłanek z art. 57 pkt 1 ustawy. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego wyników badań odwołującej, opinii biegłych sądowych z zakresu alergologii zasadnym było przyznanie mężowi zmarłej – R. K. prawa do niezrealizowanego świadczenia w postaci renty. Kwestie związane ze spełnieniem przesłanek przez zmarłą odwołującą, które są zawarte w dyspozycji art. 57 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy były niekwestionowane przez organ rentowy i stanowiły okoliczność bezsporną. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż odwołująca cierpiała na atopowe zapalenie skóry z częstymi, uogólnione zaostrzeni i erytrodemie w ostatnim okresie oraz alergiczny całoroczny nieżyt nosa. Biorąc pod uwagę charakter schorzeń, Sąd zważył, iż ubezpieczona na dzień wydania decyzji była osobą częściowo niezdolną do pracy i nie było możliwym przekwalifikowanie jej na inne stanowisko. Sąd uznał, że wobec niekwestionowanej przez strony procesu ostatniej opinii biegłego sądowego z zakresu alergologii, jej treść oraz wnioski zasługiwały na pełne uwzględnienie i czyniły ją wiarygodnym dowodem w niniejszej sprawie. Należy wskazać, że biegli sądowi są specjalistami w swoich dziedzinach i posiadają bogate doświadczenie w opiniowaniu podobnych spraw. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do kontynuowania postępowania sądowego i przyjął wnioski wynikające z opinii za własne. Odnośnie ustalenia terminu od jakiego Sąd uznał za zasadne przyznanie prawa do renty, to zastosowanie znajduje w tym zakresie art. 129 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Stosownie do treści ww. art. świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Ogólną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do renty (tj. spełnienia ustawowych warunków), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. W postępowaniu Sąd ustalił, że zmarła spełniała przesłankę częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 marca 2013 r. Z uwagi na przyznanie jej świadczenia rehabilitacyjnego w okresie od dnia 13 czerwca 2013 r. do dnia 9 grudnia 2013 r., zasadnym było przyznanie następcy prawnemu R. K. prawa do niezrealizowanego świadczenia w postaci renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy po zmarłej J. K. w okresach od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 12 czerwca 2013 r. oraz od dnia 10 grudnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Na datę końcową przyznania przedmiotowego świadczenia wpływ miała treść wynikająca z odpisu skróconego aktu zgonu, zgodnie z którym J. K. zmarła w dniu 1 stycznia 2014 r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku. Zarządzenie: (...) (...)