VII U 1956/14

Sygn. akt VII U 1956/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek Protokolant: protokolant sądowy Marcin Kamionowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2014 r. w W. sprawy T. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o wysokość emerytury na skutek odwołania T. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 22 stycznia 2014 r., znak: ENP/15/ (...) - oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 1956/14 UZASADNIENIE T. G. w dniu 24 czerwca 2014r. wniosła do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w W. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 22 stycznia 2014 roku. Odwołująca się podniosła, iż decyzja z dnia 5 listopada 2013r. organ rentowy ustalił kapitał początkowy ubezpieczonej a decyzją z 23 grudnia 2012r. przyznał jej emeryturę. Z kolei decyzją z 22 stycznia 2014r. przeliczono emeryturę, jednak nie wyrównano świadczenia za okres od października 2012r. do sierpnia 2013r. Zdaniem ubezpieczonej, emerytura „od początku” powinna być wypłacana w wyższej wysokości (odwołanie k. 1-2). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością rzeczową oraz o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu podniesiono, iż w dniu 06 grudnia 2013r. ubezpieczona złożyła poświadczone za zgodność z oryginałami dokumenty uzyskane z archiwum takie jak: świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 1979r. (za okres od 10 lutego 1972r. do 31 sierpnia 1979r.) oraz opinię z dnia 20 listopada 1979r. Na tej podstawie, w decyzji z dnia 22 stycznia 2014r. o przeliczeniu emerytury od dnia 01 września 2013r. (tj. od miesiąca w którym złożono wniosek), wskazany okres został zaliczony do stażu pracy, zgodnie z art. 129 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (odpowiedź na odwołanie k. 16-16v a.s.). Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2014r. uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie (postanowienie k. 19 a.s.). Sąd ustalił co następuje. W dniu 22 października 2012r. T. G. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z wnioskiem o emeryturę (wniosek k. 1- 3). Do wniosku załączyła m. in. kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych i inne załączniki. Decyzją z dnia 23 listopada 2012r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej zaliczkę na poczet emerytury przysługującej od 02 października 2012r. tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego (k. 33 a.r.). W decyzji została zamieszczona informacja dotycząca możliwości przeliczenia emerytury po złożeniu dowodów zatrudnienia, których ubezpieczona nie załączyła do wniosku. Na mocy decyzji z dnia 28 czerwca 2013r. organ rentowy ponownie orzekł o przyznaniu ubezpieczonej emerytury od dnia 02 października 2012r. Również ta decyzja zawierała informację, że w przypadku złożenia dokumentów potwierdzających zatrudnienie w latach 1971 - 1980 w ciągu 1 miesiąca od daty otrzymania decyzji, organ rentowy dokona przeliczenia emerytury (k. 81 a.r.). W dniu 25 września 2013r. (tj. po uprawomocnieniu się decyzji z dnia 28 czerwca 2013r. o przyznaniu emerytury) ubezpieczona złożyła pismo z wnioskiem o zaliczenie do stażu pracy okresu zatrudnienia w S.B.T. (...) Hotel (...) w przedziale od 1970r. do 1980r. na podstawie zeznań świadków (k. 105 a.r.). W dniu 06 grudnia 2013r. T. G. złożyła poświadczone za zgodność z oryginałem dokumenty uzyskane z archiwum tj. świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 1979r. za okres od 10 lutego 1972r. do 31 sierpnia 1979r. oraz opinię z dnia 20 listopada 1979r. Na mocy decyzji dnia 22 stycznia 2014r. (k. 123 a.r.) o przeliczeniu emerytury od dnia 1 września 2013r., okres wskazany w świadectwie pracy został zaliczony do stażu pracy od miesiąca w którym złożono wniosek. W dniu 24 czerwca 2014r. ubezpieczona wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 22 stycznia 2014 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. Sąd zważył co następuje: Odwołująca się kwestionuje dokonane przez organ rentowy wyrównanie emerytury, dokonane za okres od uzupełnienia przez nią dokumentów potwierdzających okresy zatrudnienia i domaga się wyrównania emerytury również za okres od dnia 2 października 2012r. do sierpnia 2013r. Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2. Z powołanego przepisu wynika, że zasadą prawa ubezpieczeń społecznych jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury lub renty (tj. spełnienia ustawowych warunków zgodnie z art. 100 ust. 1), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie w celu jego przyznania (wyroki SA: w Białymstoku z dnia 27 lutego 2013r., III AUa 902/12, LEX nr 1286470; w Łodzi z dnia 15 stycznia 2013r., III AUa 782/12, LEX nr 1246770). Powyższa zasada wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa do świadczenia, a przed złożeniem wniosku. Prawidłowość takiego rozumowania potwierdzono m. in. w wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2014r. (III AUa 1056/13), w którym stwierdzono, że generalną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury lub renty (tekst jedn.: spełnienia ustawowych warunków), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. Reguła powyższa wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres od daty nabycia prawa a przed złożeniem wniosku (LEX nr 1496517). Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 4 marca 2014r. (III AUa 1019/13) ocenił jednoznacznie, że reguła wynikająca z dyspozycji art. 129 ust. 1 u.e.r.f.u.s. wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa, a przed złożeniem wniosku. O ile same świadczenia z ubezpieczenia rentowego nie ulegają przedawnieniu (z wnioskiem można wystąpić w każdym czasie) - to jednak przedawnieniu ulega roszczenie o wypłatę tych świadczeń w sytuacji niezgłoszenia wniosku o rentę po nabyciu prawa do tego świadczenia. W zakresie wypłaty świadczenia nie ma zastosowania art. 133 ust. 1 u.e.r.f.u.s., który dotyczy wypłaty świadczeń w razie ponownego ustalenia prawa w trybie jej art. 114 ust. 1 i 2, lecz art. 129 ust. 1 u.e.r.f.u.s., który stanowi, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Ze względu na treść powołanych przepisów, zdaniem Sądu, organ rentowy dokonał prawidłowego przeliczenia emerytury ubezpieczonej, natomiast żądanie wyrównania emerytury podnoszone przez T. G. nie ma oparcia w obowiązujących przepisach. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie.