VII U 1953/15

Sygn. akt: VII U 1953/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca – SSO Danuta Dadej - Więsyk Protokolant prot. sądowy Przemysław Ochal po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 roku w Lublinie sprawy W. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania W. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 2 października 2015 roku znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala W. Ł. prawo do emerytury począwszy od dnia (...) roku. Sygn. akt VII U 1953/15 UZASADNIENIE Decyzją z dna 2 października 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił W. Ł. prawa do emerytury na podstawie art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , z uwagi na rozbieżności w danych osobowych wynikających ze złożonych dokumentów (decyzja – k. 48 a.e.). Odwołanie od decyzji złożył W. Ł. wnosząc o jej zmianę. Podniósł, iż w okresie od 5.12.1973 r. do 31.07.1982 r. pracował w Przedsiębiorstwie (...) z siedzibą w R. (...) w O. , a rozbieżności w dokumentach nie mogą prowadzić do pozbawienia go prawa do emerytury (k. 2-6). Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie (k. 8). Sąd ustalił i zważył, co następuje : W. Ł. ur. (...) , w dniu (...) r. złożył do organu rentowego wniosek o emeryturę (k. 1-11). Do wniosku dołączył m.in. świadectwo pracy z 2.08.1982 r. wydane przez Zakład Produkcyjny (...) w O. o zatrudnieniu w pełnym wymiarze czasu pracy od 5.12.1973 r. do 31.07.1982 r. oraz 11 kserokopii kart wynagrodzeń (k. 13, 21-33 a.e.). Organ rentowy ustalił, iż W. Ł. pobiera od dnia (...) z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego O/ L. emeryturę rolniczą. Emerytura przyznana jest bez uwzględnienia okresów zatrudnienia poza rolnictwem. Do prawa i wysokości świadczenia został zaliczony okres pracy w gospodarstwie rolnym oraz opłacania składek FUSR od 1.01.1980 r. do 31.12.1982 r., od 1.01.1983 r. do 31.12.1990 r., od 1.01.1991 r. do 29.04.2015 r. (k. 45 a.e.). Na podstawie przedłożonych dokumentów Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu 2.10.2015 r. wydał zaskarżoną decyzję, którą odmówił W. Ł. prawa do emerytury. Podniósł, iż Zakład nie uwzględnił okresu od 1973.12.05. do 1982.07.31 – z uwagi na błędną datę urodzenia. W świadectwie pracy podano rok urodzenia (...) , we wniosku i akcie urodzenia widnieje rok (...) natomiast w dokumentacji przedłożonej z archiwum (kart wynagrodzeń) jest rok (...) . Wnioskodawca nie wyjaśnił skąd taka rozbieżność w dokumentach, jednocześnie w kwestionariuszu osobowym z archiwum jest wpisane, że w/w „jest żonaty”, natomiast w kartach wpisano „kawaler”, ponadto nie zgadza się seria i numer książeczki wojskowej (k. 48 a.e.). Spornym w niniejszym postępowaniu był okres zatrudnienia wnioskodawcy w Zakładzie Produkcyjnym (...) w O. od 5. (...) . do 31.07.1982 r. W. Ł. ur. (...) został zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w R. (...) w O. z dniem 5 grudnia 1972 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku ślusarza. Pracę tę wykonywał do 31 lipca 1982 r. Skarżący pracował w systemie dwuzmianowym 8 godzin dziennie. W zakładzie w O. odbywała się produkcja urządzeń technologicznych do podnośników. Pracownicy byli zorganizowani w brygady kilkuosobowe. Skarżący pracował w brygadzie m.in. S. R. a następnie W. G. , jego mistrzem był A. R. . Do obowiązków wnioskodawcy jako ślusarza należało cięcie materiałów, przygotowanie materiałów do spawania, pomoc spawaczowi przy spawaniu, szlifowanie elementów, składanie z detali końcowego elementu. Wnioskodawca przychodził do pracy codziennie co odnotowywał w liście obecności. Otrzymywał co miesiąc wynagrodzenie na które składało się stawka za godzinę, premia regulaminowa, dodatek za staż pracy, deputat węglowy. Zakład odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne. W okresie zatrudnienia skarżący nie przebywał na urlopach bezpłatnych. W latach 1973-1982 r. w Zakładzie Produkcyjnym (...) w O. był zatrudniony tylko jeden pracownik o nazwisku W. Ł. (świadectwo pracy – k. 13 a.e., karty wynagrodzeń – k. 21-33 a.e., zeznania wnioskodawcy- k. 27, 28v, zeznania świadków: A. R. – k. 27, 27v, W. G. – k. 27v, 28, Z. W. – k. 28, akt urodzenia – k. 7). Przystępując do oceny dowodów osobowych należy stwierdzić, że przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawcy. Wszyscy świadkowie byli zatrudnieni w spornym okresie w Zakładzie Produkcyjnym (...) w O. . Pracowali oni na stanowisku mistrza, brygadzisty wnioskodawcy, spawacze. Niejednokrotnie pracowali ze skarżącym budowach w tej samej brygadzie. W swoich codziennych kontaktach służbowych bezpośrednio stykali się z wnioskodawcą i przez to mieli wgląd w czynności, których wykonywanie należało do zakresu jego obowiązków. Ponadto zeznania wskazanych świadków były w pełni zgodne, także z zeznaniami wnioskodawcy, co do wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, tj. czasu i charakteru wykonywanej pracy. Złożone zostały w sposób spontaniczny. Były nadto szczere i logiczne oraz korelowały ze zgromadzonymi w aktach ubezpieczeniowych dokumentami. Zostały przeto obdarzone wiarą w całości jak zresztą zeznania odwołującego się. W świetle tak przeprowadzonych dowodów, błędnie wpisany w świadectwie pracy oraz kartach wynagrodzeń rok urodzenia wnioskodawcy nie może dyskredytować opisanych dokumentów co do okoliczności w nich stwierdzonych odnośnie pracy wnioskodawcy i wysokości pobieranych wynagrodzeń. W świetle powyższych ustaleń odwołanie W. Ł. należy uznać za zasadne. Zgodnie z art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym od 01.04.1949 r. do 30.06.1949 r. przysługuje emerytura, po osiągnięciu wieku emerytalnego co najmniej 65 lat i 6 miesięcy. Zgodnie z art. 4 pkt 13) w/w ustawy ubezpieczonym jest osoba podlegająca ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, określonym w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych , a także osoba, która przed dniem wejścia w życie ustawy podlegała ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu, z wyłączeniem ubezpieczenia społecznego rolników. Na podstawie przedłożonych dowodów wnioskodawca udowodnił podleganie ubezpieczeniu społecznemu od 05.12.1973 r. do 31.07.1982 r., a wymagany do nabycia prawa do świadczenia emerytalnego wiek osiągnął w dniu (...) r. Tym samym Sąd ustalił W. Ł. prawo do emerytury od dnia złożenia wniosku tj. od (...) r., zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 powołanej ustawy. Z uwagi na powyższe na mocy powołanych przepisów oraz w oparciu o treść art. 477 14 § 2 kpc Sąd orzekł jak w sentencji.