VII U 1794/14

Sygn. akt VII U 1794/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu jawnym w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuty Dadej - Więsyk Protokolant p.o. prot. sądowego Katarzyna Sawicka po rozpoznaniu sprawy z wniosku A. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o prawo do renty socjalnej w związku z odwołaniem A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 20 maja 2014 roku znak (...) postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. przyznać z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa tutejszego Sądu) kwotę 73, 80 zł (siedemdziesiąt trzy złote i osiemdziesiąt groszy) adwokat E. M. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sygn. akt VII U 1794/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 maja 2014 r. nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił A. M. prawa do renty socjalnej, biorąc pod uwagę treść art. 4 ust. 1 ustawy z 27.06.2003 r. o rencie socjalnej . Odwołanie od decyzji złożył A. M. , podnosząc, iż niewłaściwie oceniono jego stan zdrowia (k. 2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił i zważył, co następuje: A. M. urodzony (...) , bez zawodu, posiadający wykształcenie podstawowe, w dniu 14 stycznia 2014 r, złożył wniosek o rentę socjalną. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie o stanie zdrowia wraz z dokumentacją medyczną. Orzeczeniem z dnia 20 marca 2014 r. Lekarz Orzecznik ZUS po rozpoznaniu u A. M. specyficznych zaburzeń osobowości – osobowość dyssocjalna, stanu po operacji przepukliny pachwinowo-prawostronnej, uznał, iż powyższe schorzenia nie ograniczają sprawności i funkcji organizmu badanego w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy (k. 13-15 dok. med.). Po złożeniu sprzeciwu przez wnioskodawcę komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 6 maja 2014 r. podtrzymała treść orzeczenia Lekarza Orzecznika (k. 22-24 dok. med.). Na podstawie powyższego orzeczenia Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w dniu 20 maja 2014 r. wydał zaskarżoną decyzję (k. 26 a.r.). W toku postępowania Sąd ustalił, iż A. M. obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w Z. jako osoba skazana. Karę pozbawienia wolności odbywa od dnia (...) r. Przewidywany termin końca kary przypada na dzień (...) r.. A. M. obecnie odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną przez SO Zamość o sygn. akt II K 27/13 w wymiarze (...) za przestępstwo z art. 280 § 2 kk . Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku w tym tytułu do lokalu mieszkalnego (zaświadczenie – k. 42, oświadczenie – k. 55-57). Pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. (k. 100) A. M. cofnął odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą prawa do renty socjalnej, motywując to względami osobistymi. Ustanowiony dla wnioskodawcy profesjonalny pełnomocnik, adwokat z urzędu, na rozprawie w dniu 28 września 2015 r. popierała wniosek o cofnięciu odwołania (k. 114). Pismem z dnia 28 września 2015 r. organ rentowy wyraził zgodę na cofnięcie odwołania przez A. M. i wnosił o umorzenie postępowania (k. 109). Zgodnie z treścią art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Sąd w świetle art. 469 kpc uznał, iż cofnięcie odwołania jest dopuszczalne, gdyż nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego. Wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który popierał wniosek świadomy jego konsekwencji w postaci umorzenia postępowania. Na chwilę obecną skarżący jest osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, a cofnięcie odwołania nie zamyka mu drogi do późniejszego wystąpienia z ponownym wnioskiem o rentę socjalną. Z uwagi na powyższe na mocy powołanych przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu: Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść przepisu art. 108 ust. 1 kpc oraz § 2 ust. 1 i 2 i § 12 ust. 2 rozp. Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) biorąc pod uwagę zawiłość sprawy i nakład pracy adwokata.