VII U 160/14

Sygn. akt VII U 160/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Grażyna Cichosz Protokolant Sekretarz sąd. Anna Łempicka po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 roku w Lublinie sprawy Z. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 9 grudnia 2013 roku znak: (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 160/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 9 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił Z. M. przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. M. domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wnosił o zaliczenie okresów pracy od (...) oraz okresu przebywania na urlopach bezpłatnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Z. M. urodzony (...) w dniu 19 listopada 2013 roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 22 lata, 11 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 17 lat, 11 miesięcy i 6 dni stażu pracy w warunkach szczególnych. Do stażu pracy organ rentowy nie zaliczył okresów urlopów bezpłatnych od dnia 7 października 1980 roku do dnia 24 października 1980 roku, od dnia 1 lipca 1995 roku do dnia 15 stycznia 1996 roku, od dnia 30 stycznia 1996 roku do dnia 30 października 1996 roku oraz od dnia 24 listopada 1996 roku do dnia 21 września 1997 roku (okoliczności bezsporne). W okresach od dnia 7 października 1980 roku do dnia 24 października 1980 roku, od dnia 1 lipca 1995 roku do dnia 15 stycznia 1996 roku, od dnia 30 stycznia 1996 roku do dnia 30 października 1996 roku oraz od dnia 24 listopada 1996 roku do dnia 21 września 1997 roku wnioskodawca przebywał na urlopach bezpłatnych w trakcie zatrudnienia w PP (...) (świadectwo pracy – k. 13, pisma pracodawcy - k. 23-37 część A akt osobowych – k. 85). W powyższych okresach wnioskodawca zawierał tzw. marynarskie umowy o pracę – kontrakty z zagranicznymi pracodawcami na pracę na polskich statkach jednak pod banderą obcego państwa (zeznania wnioskodawcy – k. 21v, umowy – 25-29 akt ZUS). Wówczas wnioskodawca nie opłacał składek na ubezpieczenie społeczne w Polsce (pismo ZUS – k. 31). (...) nie odprowadzała składek na ubezpieczenie społeczne wnioskodawcy po dniu 30 czerwca 1995 roku (pismo (...) k. 84). Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Znajdujące się w aktach sprawy akta osobowe wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w (...) nie budzą wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Zawierają autentyczne dokumenty wystawione przez pracodawcę z okresu zatrudnienia wnioskodawcy i jako takie są wiarygodne. Także pozostałe dokumenty jako autentyczne należało obdarzyć wiarą w całości. Zeznania wnioskodawcy były zgodne z tymi dokumentami. Na uwagę zasługuje fakt, że organ rentowy nie kwestionował okoliczności z nich wynikających, zatem Sąd uznał je za wiarygodne w całości. Odwołanie Z. M. jako niezasadne podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem. Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawca nie legitymuje się 25-letnim okresem składkowym i nieskładkowym. Okresy zatrudnienia w trakcie nauki w szkole wyższej: (...) nie mogły zostać doliczone do stażu pracy, gdyż okres nauki w szkole wyższej od (...) roku został już zaliczony, a tych samych okresów nie można zaliczyć podwójnie. Okresy urlopów bezpłatnych, kiedy to wnioskodawca wykonywał pracę na rzecz obcego armatora na polskich statkach na podstawie tzw. marynarskich umów o pracę nie mogły zostać zaliczone albowiem nie były wówczas odprowadzane składki na ubezpieczenie społeczne. Sam charakter wykonywanej pracy nie ma w tej sytuacji decydującego charakteru. Z powyższych względów należało uznać, że Z. M. nie spełnia wszystkich wymaganych przesłanek do nabycia prawa do emerytury w warunkach szczególnych i odwołanie należało oddalić. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 47714 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.