VU 662/13
Podsumowanie
Sąd Okręgowy oddalił odwołanie E. P. od decyzji ZUS odmawiającej prawa do świadczenia przedemerytalnego z powodu niespełnienia wymogów wieku i stażu pracy na dzień rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy.
E. P. odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej jej świadczenia przedemerytalnego, twierdząc, że ukończyła 55 lat, a jej stosunek pracy ustał z przyczyn ekonomicznych. Sąd ustalił, że na dzień 31 października 1997 r. (data rozwiązania stosunku pracy) wnioskodawczyni miała 39 lat i nie posiadała wymaganego 30-letniego stażu pracy. W związku z niespełnieniem kluczowych przesłanek ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, sąd oddalił odwołanie.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił E. P. prawa do świadczenia przedemerytalnego, wskazując na niespełnienie warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Organ rentowy obliczył, że wnioskodawczyni udowodniła 17 lat, 11 miesięcy i 27 dni okresów składkowych oraz 7 lat, 5 miesięcy i 11 dni okresów nieskładkowych, które po ograniczeniu wyniosły 5 lat, 11 miesięcy i 29 dni. E. P. wniosła odwołanie, podnosząc, że ukończyła 55 lat, a jej stosunek pracy z (...) w L. ustał z przyczyn ekonomicznych. Po wyczerpaniu świadczeń chorobowych i rehabilitacyjnych, zarejestrowała się jako bezrobotna. Sąd Okręgowy w Legnicy ustalił, że E. P. pracowała do 31 października 1997 r., kiedy to stosunek pracy ustał z przyczyn dotyczących pracodawcy. W tym dniu wnioskodawczyni miała 39 lat, a nie wymagane 55 lat. Ponadto, do tej daty nie posiadała wymaganego 30-letniego stażu pracy, gdyż od początku zatrudnienia minęło nieco ponad 24 lata. Wobec niespełnienia podstawowych przesłanek ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, sąd oddalił odwołanie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawczyni nie spełniała wymogów dotyczących wieku (ukończone 39 lat zamiast wymaganych 55 lat) ani stażu pracy (nieco ponad 24 lata zamiast wymaganych 30 lat) na dzień 31 października 1997 r.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, które precyzują wymogi wieku i stażu pracy na dzień rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Wnioskodawczyni nie spełniła tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni/odwołująca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. | instytucja | organ rentowy/pozwanego |
Przepisy (3)
Główne
u.ś.p. art. 2 § 1 pkt 2
Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych
Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ukończyła co najmniej 55 lat (kobieta) i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat.
Pomocnicze
u.e.r.f.u.s. art. 5 § 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Okresy nieskładkowe zostały ograniczone do 1/3 udowodnionych okresów składkowych.
k.p.c. art. 477¹⁴ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd oddala odwołanie, jeśli nie zasługuje ono na uwzględnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez wnioskodawczynię wymogu ukończenia 55 lat na dzień rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Niespełnienie przez wnioskodawczynię wymogu posiadania 30-letniego stażu pracy na dzień rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja wnioskodawczyni o spełnieniu wymogu wieku i stażu pracy (niepotwierdzona przez sąd).
Godne uwagi sformułowania
nie spełnia żadnego z warunków określonych przepisami art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych na dzień 31 października 1997 r. E. P. miała ukończone zamiast wymaganych co najmniej 55 lat, zaledwie 39 lat życia nie posiada okresu uprawniającego do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat
Skład orzekający
Krzysztof Główczyński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłej interpretacji wymogów wiekowych i stażowych dla świadczeń przedemerytalnych na dzień ustania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie wydania. Interpretacja wymogów wiekowych i stażowych może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisów dotyczących świadczeń przedemerytalnych, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VU 662/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku E. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania E. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 25 marca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 25 marca 2013 r. odmówił przyznania E. P. prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż nie spełnia żadnego z warunków określonych przepisami art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 170). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawczyni udowodniła 17 lat, 11 miesięcy i 27 dni okresów składkowych oraz 7 lat, 5 miesięcy i 11 dni okresów nieskładkowych, które zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zostały ograniczone do 1/3 udowodnionych składkowych i wyniosły 5 lat, 11 miesięcy i 29 dni. W odwołaniu od powyższej decyzji E. P. wniosła o jej zmianę. Wnioskodawczyni wskazała, że w dniu (...) ukończyła 55 lat. Ostatnio pracowała w okresie od 1982 r. do 1997 r. w (...) w L. i ten stosunek pracy ustał na skutek dokonanego przez pracodawcę wypowiedzenia z przyczyn ekonomicznych, dotyczących zakładu pracy. Od 1997 r. wnioskodawczyni przebywała na zasiłku chorobowym i „rehabilitacyjnym”. Po wyczerpaniu tych świadczeń zarejestrowała się w PUP jako bezrobotna z prawem do płatnego zasiłku rocznego. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: E. P. , ur. (...) , świadczyła pracę do dnia rozwiązania z nią w dniu 31 października 1997 r., z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w (...) Przedsiębiorstwie (...) Spółka z o.o. w L. stosunku pracy. Po tej dacie ubezpieczona pracy już nie świadczyła; pobierała początkowo zasiłek chorobowy, następnie świadczenie rehabilitacyjne i ostatnio w okresie od 12 stycznia 1999 r. do 11 stycznia 2000 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. (niesporne) Sąd zważył co następuje. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie gdyż pozbawione jest uzasadnionych podstaw. W świetle bowiem poprawnie zacytowanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 170), świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, tj. w realiach rozpoznanej sprawy do dnia 31 października 1997 r., między innymi ukończyła, w wypadku kobiety co najmniej 55 lat oraz posiada także do 31 października 1997 r., tj. do daty ustania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet. Tymczasem, na dzień 31 października 1997 r. E. P. miała ukończone zamiast wymaganych co najmniej 55 lat, zaledwie 39 lat życia. Ponadto ponad wszelką wątpliwość, także do wskazanej wyżej daty nie posiada okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 30 lat. Od dnia podjęcia przez ubezpieczoną pierwszej pracy, tj. od 08 października 1973 r. do dnia ustania z dniem 31 października 1997 r. stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nieprzerwany okres wynosi nieco ponad 24 lata. Skoro zatem na dzień ustania stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy ubezpieczona nie osiągnęła wymaganego wieku 55 lat ani też na tę datę nie posiada okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 30 lat, to z tych przyczyn nie spełnia podstawowych przesłanek, określonych wskazanym na wstępie niniejszych rozważań przepisem ustawy o świadczeniach przedemerytalnych . Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę