VII U 1343/17

Sprawa dotyczyła odwołania G. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 18 sierpnia 2017 r., która odmówiła uwzględnienia okresu pracy nakładczej od dnia 1 marca 1990 r. do dnia 31 maja 1992 r. przy ustalaniu kapitału początkowego. Odwołująca podnosiła, że w tym okresie pracowała jako drzewiarz-chałupnik, wykonując swetry, bluzki i spódnice na maszynie dziewiarskiej przez około 9-10 godzin dziennie, za wyjątkiem niedziel. ZUS odmówił uwzględnienia tego okresu, wskazując na brak dowodów potwierdzających, że odwołująca uzyskiwała wynagrodzenie w wysokości co najmniej połowy obowiązującego najniższego wynagrodzenia. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków i dokumentów, uznał odwołanie za zasadne. Sąd ustalił, że płaca minimalna w spornym okresie zmieniała się wielokrotnie, a ubezpieczona wykazała wysokość zarobków w poprzednich okresach, które wielokrotnie przewyższały płacę minimalną. Mając na uwadze zeznania świadków o podobnym natężeniu pracy przez cały okres zatrudnienia oraz fakt, że odwołująca pracowała zdalnie i miała możliwość poświęcania na pracę więcej niż 8 godzin dziennie, Sąd doszedł do wniosku, że ubezpieczona z dużym prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością uzyskiwała wynagrodzenie odpowiadające co najmniej połowie minimalnej płacy obowiązującej w danym okresie. W związku z tym Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, zaliczając sporny okres do ustalenia wartości kapitału początkowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający