VII U 1286/18

Sprawa dotyczyła odwołania A. S. i (...) Sp. z o.o. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która ustaliła podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia A. S. na kwotę minimalną (2 665,80 zł miesięcznie). Ubezpieczona i płatnik składek zarzucali organowi rentowemu naruszenie przepisów Kodeksu pracy i Kodeksu cywilnego, twierdząc, że wynagrodzenie w wysokości 8 000 zł brutto miesięcznie, ustalone w umowie o pracę na stanowisku prezesa zarządu (½ etatu) i kosmetyczki (½ etatu), było zasadne i adekwatne do kwalifikacji oraz wykonywanych obowiązków. Sąd Okręgowy, po analizie materiału dowodowego, ustalił, że ubezpieczona posiadała kwalifikacje i doświadczenie w zawodzie kosmetyczki, a także wykonywała te czynności. Jednakże, sąd uznał, że zatrudnienie na stanowisku prezesa zarządu nie było konieczne, a wynagrodzenie w wysokości 4 000 zł brutto na tym stanowisku (co przy pełnym etacie dawało 8 000 zł brutto) było rażąco wygórowane i nieadekwatne do realnego nakładu pracy oraz możliwości finansowych spółki, która dopiero rozpoczynała działalność. Sąd podkreślił, że spółka miała niski kapitał zakładowy i niewielki dochód, a wynagrodzenie ubezpieczonej rażąco przewyższało miesięczny dochód firmy. Ponadto, sąd uznał, że ustalenie tak wysokiego wynagrodzenia, przy wcześniejszej deklaracji niższej podstawy wymiaru składek przez ubezpieczoną jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą, miało na celu obejście prawa i uzyskanie nieuzasadnionych korzyści z systemu ubezpieczeń społecznych, co było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i zasadą solidaryzmu ubezpieczonych. W konsekwencji, sąd oddalił odwołania i utrzymał w mocy decyzję ZUS, zasądzając jednocześnie od odwołujących się na rzecz ZUS zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający