VII SO/Wa 29/25

VII SO/Wa 29/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-08-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Mirosław Montowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Sygn. powiązane
III OZ 612/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-14
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku O. B. o wymierzenie Uczelni [...] w W. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie postanawia I. wymierzyć Uczelni [...] w W. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych za nieprzekazanie skargi O. B. z 4 listopada 2024 r. (na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Uczelnię [...] w W.) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie; II. zasądzić od Uczelni [...] w W. na rzecz O. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z 8 stycznia 2025 r. O. B. (dalej również jako: "Skarżąca") złożyła wniosek o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935
z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") Uczelni [...] w W. (dalej także jako: "Uczelnia") grzywny za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z 4 listopada 2024 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, której wydanie – jak wskazała Skarżąca – powinno nastąpić w terminie 7 dni od daty złożenia wniosku.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt VII SO/Wa 1/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wymierzenie grzywny. Na to postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie.
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 250/25 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie i jedynie częściowo rozpoznał okoliczności sprawy w świetle hipotezy normy wynikającej z art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz nieprawidłowo oddalił wniosek o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa powyżej, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest nie tylko funkcja dyscyplinująca, tj. doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego, lecz również funkcja represyjna. Jest to ochrona wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy sądowej. Dodatkowo, grzywna pełni funkcję prewencyjną, ponieważ jej wymierzenie służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, tak przez ukarany organ administracji, jak i przez inne organy. Należy przyjąć, że organ administracji będzie chciał bowiem uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, chociażby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (zob. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt: II GPS 3/09 i postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt: I OZ 328/12).
Powołane przepisy nie zobowiązują sądu do wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny, ale pozostawiają to do uznania sądu, o czym świadczy użycie sformułowania w art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd "może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków; czas, który upłynął od wniesienia skargi; okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Obowiązek przekazania akt sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt: III OZ 1104/21). Wskazuje na to NSA w uzasadnieniu uchwały z 3 listopada 2009 r. sygn. akt: II GPS 3/09, że ustanowienie terminu na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wyklucza jakąkolwiek swobodę organu administracji w tym zakresie, a organ musi dochować terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Rozpoznając niniejszy wniosek, z uwzględnieniem stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 250/25, należało stwierdzić, że skarga O. B. z 4 listopada 2024 r. nie została przekazana przez Uczelnię [...] w W. do WSA w Warszawie w ustawowym terminie. Ten, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. mijał bowiem w dniu 4 grudnia 2024 r.
Ponadto, wykonanie powyższego obowiązku nastąpiło ostatecznie dopiero
w dniu 9 kwietnia 2025 r., a nie w dniu 7 lutego 2025 r., jak wskazuje Uczelnia.
Jak wynika z akt sprawy o sygn. VII SAB/Wa 119/25 w dniu 7 lutego 2025 r. Uczelnia nie wykonała w całości obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt administracyjnych. Uczelnia wykonała ten obowiązek w całości dopiero w dniu 9 kwietnia 2025 r., co umożliwiło sądowi wyznaczenie terminu posiedzenia niejawnego na dzień 13 czerwca 2025 r. Powyższe nastąpiło jednak dopiero na skutek ponownego wystosowania przez tutejszy Sąd wezwania Uczelni do wykonania obowiązku przekazania skargi O. B. Tym samym, nie ulega wątpliwości, że doszło do przeszło czteromiesięcznego przekroczenia ustawowego terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a.
W ocenie tutejszego Sądu wymiar grzywny w kwocie 1000 zł - wraz
z argumentacją wskazaną w niniejszym postanowieniu, wskazującą na ustawowe obowiązki organu w tym zakresie - w pełni zrealizuje omówiony w niniejszym postanowieniu cel prewencyjny grzywny. Sąd wziął pod uwagę, że przekroczenie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy było oczywiste i znacznie przekraczało termin ustawowy. Niemniej, Sąd miał na uwadze okoliczności wskazywane przez Uczelnię i znane Sądowi także z urzędu (w związku
z rozpatrywaniem wielu innych spraw zawisłych przed tutejszym Sądem), które zostały spowodowane działaniem poprzednich władz Uczelni, a które bez wątpienia mogły mieć wpływ na obecną trudną sytuację organizacyjną tego podmiotu. Z tych względów Sąd uznał, że wymierzenie Uczelni grzywny w wyższej, aczkolwiek dopuszczonej prawem wysokości nie jest uzasadnione, gdyż ustalony jej wymiar pozwoli na osiągnięcie zasadniczych celów jej orzeczenia, jakimi są funkcja represyjna i prewencyjna, tj. zapobieżenie tego rodzaju zaniedbaniom w przyszłości.
Argumenty Uczelni nie mogły natomiast przemawiać za całkowitym odstąpieniem od wymierzenia grzywny. Jak wskazano wyżej, dopiero 9 kwietnia
2025 r., tj. po upływie osiemnastu tygodni Uczelnia zrealizowała obowiązek, wiążący ją bezwzględnie na mocy art. 54 § 2 p.p.s.a., co w ocenie sądu czyniło koniecznym uwzględnienie wniosku Skarżącej.
Z powołanych powodów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowiono jak w pkt I sentencji.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od wniosku (100 zł), orzeczono w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.