VII SAB/WA 2107/25

VII SAB/Wa 2107/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-10-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marcin Maszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6149 Inne o symbolu podstawowym 614
658
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1571
art. 426, 427
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na bezczynność oraz przewlekłość Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w prowadzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Egzaminu Semestralnego (ES) na Uniwersytecie [...] w T. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić P. D. kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 października 2025 r. pod pozycją 35924.
Uzasadnienie
P. D. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 6 lipca 2025 r wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz przewlekłość Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej: "organ" lub "Minister")
w prowadzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Egzaminu Semestralnego (ES) na Uniwersytecie [...] w T..
W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu 17 maja 2025 r. skierował do organu formalny wniosek o zbadanie legalności tzw. "Egzaminu Semestralnego", wskazując na szereg naruszeń ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, dalej: "p.s.w.n.). Pomimo upływu ustawowych terminów, organ nie udzielił mu żadnej merytorycznej odpowiedzi.
W odpowiedzi z dnia 4 sierpnia 2025 r. na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podał, że korzystanie z kompetencji nadzorczych określonych w przepisach art. 426 i art. 427 p.s.w.n. należy do dyskrecjonalnej decyzji ministra do spraw szkolnictwa wyższego i nauki. Wbrew zaś zarzutom skargi, organ skorzystał ze swoich uprawnień nadzorczych, a ponadto udzielił odpowiedzi skarżącemu – pismem z dnia 7 lipca 2025 r. Przedmiotowa sprawa nie jest prowadzona w trybie postępowania administracyjnego, o którym mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego, a dotychczasowa korespondencja oraz działania podejmowane przez Ministra miały charakter czynności nadzorczych i były realizowane w trybie nadzoru określonym przepisami p.s.w.n.
Pismem z dnia 12 października 2025 r. skarżący złożył wniosek
o "zabezpieczenie tymczasowe", które ma polegać na dopuszczeniu go do egzaminu dyplomowego w związku z egzaminem wyznaczonym na 3-12 listopada 2025 r.,
na podstawie zaliczeń wszystkich sześciu semestrów, z pominięciem przedmiotu "Egzamin Semestralny" (ES), bez konieczności powtarzania semestru ani uiszczenia dodatkowych opłat. Jako podstawę prawną swojego wniosku wskazał art. 61 § 3 oraz art. 66 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). W licznych pismach kierowanych do Sądu, skarżący wnosił o przyśpieszenie rozpoznania tego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest
w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne
i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn.zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy
z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także
w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także
w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę
i stosują środki określone w tych przepisach.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd orzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Odnosząc treść art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu niniejszej skargi należy wskazać, że kwestionowana przez skarżącego opieszałość Ministra w merytorycznym rozpatrzeniu złożonego wniosku, a do tego zgodnie z jego oczekiwaniami, nie mieści się w katalogu spraw, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Taka skarga nie jest dopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu. Słusznie bowiem podniósł organ, że postępowanie w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 427 ust. 2 p.s.w.n. wszczynane jest wyłącznie z urzędu, a samo rozstrzygnięcie nadzorcze ministra jest instrumentem nadzoru nad uczelnią, a nie decyzją wydawaną w indywidualnej sprawie administracyjnej. Rację miał organ uznając, że skarżący nie może twierdzić, iż organ pozostaje w bezczynności czy przewlekłości, jeżeli nie mógł on, na skutek złożonego wniosku, zainicjować wszczęcia postępowania w opisanej wyżej sprawie.
Takie kompetencje posiada wyłącznie Minister, i to od woli tego organu zależy jakie
(i czy w ogóle) czynności nadzorcze zostaną podjęte.
Reasumując, brak było podstaw prawnych do badania przez Sąd bezczynności, czy tez przewlekłości w postępowaniu, które nie mogło zostać wszczęte z inicjatywy samego skarżącego bowiem taka kontrola pozostaje poza właściwością rzeczową sądu administracyjnego.
W związku z powyższym, mając na uwadze, że Sąd odrzucił skargę, wniosek skarżącego o "zabezpieczenie tymczasowe", stał się bezprzedmiotowy. Jedynie na marginesie, dostrzegając, że dla skarżącego było to niezmiernie ważne (o czym świadczyła liczna korespondencja do Sądu z prośbą o przyspieszenie rozpoznania tego wniosku), Sąd zauważa, że żądanie "zabezpieczenia tymczasowego", które miało by polegać na dopuszczeniu go przez Sąd do "Egzaminu Semestralnego"
wykraczało poza kompetencje sądu administracyjnego określone w przepisach prawa, tym bardziej we wskazywanych przez skarżącego art. 61 § 3 oraz art. 66 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania (wpis od skargi) Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.