VII SA/Wa 999/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego prostujące oczywistą omyłkę pisarską w dacie wydania wcześniejszego postanowienia.
Skarga dotyczyła postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), które sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w dacie innego postanowienia GINB. Skarżący A.F. kwestionował nie tylko samo sprostowanie, ale także podnosił zarzuty dotyczące jego statusu strony i błędów w pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd administracyjny uznał, że tryb sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (art. 113 § 1 kpa) jest właściwy do poprawienia błędnej daty, a zarzuty merytoryczne skarżącego nie mogły być rozpatrywane w tym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] marca 2015 r., które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie GINB z dnia [...] grudnia 2014 r. Postanowieniem tym GINB sprostował oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu z dnia [...] października 2014 r., zmieniając datę wydania rozstrzygnięcia z "[...] października 2014r." na "[...] listopada 2014r.". Skarżący A.F. domagał się unieważnienia postanowień GINB, przeprowadzenia kontroli na działce oraz unieważnienia decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę. Zarzucał naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady prawdy obiektywnej, oraz błędne ustalenie, że nie jest stroną postępowania. Podnosił również wątpliwości co do pomiarów budynku i wytyczenia granicy działki. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że postępowanie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 § 1 kpa jest właściwe do poprawienia błędnie wpisanej daty. Podkreślono, że sprostowanie takie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia ani nie może być wykorzystywane do rozpatrywania kwestii merytorycznych, takich jak ustalenia faktyczne czy błędne zastosowanie prawa. Argumentacja skarżącego nie odnosiła się do istoty sprostowanej omyłki, dlatego sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie o sprostowanie dotyczy wyłącznie błędów pisarskich, rachunkowych i innych oczywistych omyłek, które nie prowadzą do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Zarzuty merytoryczne nie mogą być przedmiotem tego postępowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że tryb sprostowania na podstawie art. 113 § 1 kpa ma na celu jedynie usunięcie oczywistych błędów, które nie wpływają na meritum sprawy. Omyłka pisarska, jak błędna data, mieści się w tym zakresie, natomiast kwestie merytoryczne, ustalenia faktyczne czy zastosowanie prawa wymagają innego trybu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
k.p.a. art. 113 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przepis ma zastosowanie również do postanowień (art. 126 kpa).
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala ją.
Pomocnicze
k.p.a. art. 126
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis art. 113 stosuje się odpowiednio do postanowień.
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie.
k.p.a. art. 127 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Na postanowienie przysługuje zażalenie.
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące odwołania stosuje się odpowiednio do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędnie wpisana data w postanowieniu była oczywistą omyłką pisarską podlegającą sprostowaniu na podstawie art. 113 § 1 kpa. Postępowanie o sprostowanie nie służy do merytorycznego rozpatrywania zarzutów dotyczących pierwotnego rozstrzygnięcia lub statusu strony.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące błędów w decyzji o pozwoleniu na budowę, statusu strony oraz naruszenia zasad postępowania administracyjnego. Domaganie się unieważnienia postanowień GINB i przeprowadzenia kompleksowej kontroli na działce w ramach postępowania o sprostowanie omyłki.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 kpa mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz inne "oczywiste omyłki". Istotną cechą błędu lub innej omyłki, pozwalającą na zastosowanie trybu sprostowania na podstawie art. 113 § 1 kpa jest jego oczywistość. Sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do merytorycznej zmiany. Argumentacja podnoszona w skardze nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia, gdyż nie odnosi się do istoty sprostowanej omyłki.
Skład orzekający
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
przewodniczący
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
członek
Ewa Machlejd
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w postępowaniu administracyjnym (art. 113 kpa) i ograniczeń tego trybu."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w dacie, nie rozstrzyga kwestii merytorycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w dacie, bez głębszych zagadnień prawnych czy nietypowych faktów.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 999/15 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2015-12-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2015-05-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /przewodniczący/ Elżbieta Zielińska-Śpiewak Ewa Machlejd /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II OSK 1355/16 - Wyrok NSA z 2018-03-28 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2013 poz 267 art. 113 par. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki skargę oddala Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa, sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia [...] października 2014r., znak: [...] utrzymującym w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...] odmawiające wszczęcia na wniosek A. F. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. F. i T. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z wewnętrzną instalacją gazu w budynku na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...] w ten sposób, że: w wierszu pierwszym na stronie pierwszej zamiast: [...], dnia [...] października 2014r. powinno być: [...] dnia [...] listopada 2014r. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż z analizy akt sprawy wynika, że w postanowieniu z dnia [...] października 2014r., znak: [...] w wierszu pierwszym na pierwszej stronie wpisano omyłkowo [...], dnia [...] października 2014r. W ocenie organu powyższe jest oczywistą omyłką pisarską, gdyż niewątpliwym jest, że prostowane rozstrzygnięcie było wydane w dniu [...] listopada 2014r. Powyższe wynika z akt sprawy organu zażaleniowego. Po rozpatrzeniu wniosku A. F. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2015r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił argumentację prezentowaną w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2014r. Podkreślił, że z analizy akt sprawy wynika, iż w postanowieniu znak: [...] w wierszu pierwszym na pierwszej stronie, wpisano omyłkowo błędnie datę miesięczną wydania rozstrzygnięcia (zamiast [...] listopada 2014r. wpisano [...] października 2014r.). Organ uznał, że powyższe jest oczywistą omyłką pisarską, bowiem prostowane rozstrzygnięcie było wydane w dniu [...] listopada 2014r. Powyższe wynika z akt sprawy organu zażaleniowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że powyższa omyłka pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym orzeczeniu, nie ma charakteru mylnego ustalenia faktycznego, jak również nie jest konsekwencją błędnego zastosowania przepisów prawa. Ponadto nie ma ona znaczenia z punktu widzenia stosunków prawnych ukształtowanych prostowanym orzeczeniem. Poza tym organ wskazał, że argumentacja rozpatrywanego wniosku nie odnosi się do istoty sprostowanej omyłki i pozostaje bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A.F. wnosząc o: 1) unieważnienie postanowień GINB (gdyż zawierają rażące błędy poprzez stwierdzenie że nie jest stroną postępowania w niniejszej sprawie), 2) przeprowadzenie kompleksowej kontroli na działce nr [...] w [...] w szczególności przeprowadzenie pomiarów usytuowania budynków i gabarytów budynków przez inne osoby ( niż poprzednio) w jego obecności, 3) unieważnienie decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2012r. nr [...] Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 7, 8 , 12 § 1 oraz art. 77 § 1 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ wskazał tylko jeden błąd (w dacie postanowienia), a o innych (o wiele jego zdaniem ważniejszych) wskazywanych w jego pismach (np. z dnia [...] stycznia 2015r i [...] marca 2015r. organ się nie wypowiedział. Zdaniem skarżącego organy rozstrzygające w jego sprawie naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego a w szczególności zasadę prawdy obiektywnej. Skarżący podniósł, że błędne jest również stwierdzenie w postanowieniu GINB z dnia [...] listopada 2014r. błędnie datowanego [...] października 2014r., że nie jest stroną postępowania w omawianej sprawie. Wątpliwości skarżącego wzbudziło porównanie wyników pomiaru budynku od granicy działki. Uważa, że różnice są zbyt duże (ponad 2 metry). Ponadto skarżący podniósł, że wytyczenie granicy działki nr [...] w [...] odbyło się bez jego udziału, a tym samym została naruszona zasada czynnego udziału stron w postępowaniu. Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie działki nr [...] w [...] powinno być uznane za wadliwe już na etapie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż zawarte są tam rażące błędy. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga została oddalona, ponieważ nie jest zasadna. Kontroli Sądu podlega postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015r., znak: [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2014r., znak: [...] prostujące oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia [...] października 2014r., znak: [...] utrzymującym w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego sprostował datę wydania rozstrzygnięcia w ten sposób, że w wierszu pierwszym na stronie pierwszej zamiast: [...], dnia [...] października 2014r. powinno być [...], dnia [...] listopada 2014r. W pozostałej części organ treść postanowienia pozostawił bez zmian. Podstawą prawną powołanego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014r. był przepis art. 113 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Powołany przepis ma zastosowanie również do postanowień, stosownie do treści art. 126 kpa. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 kpa mogą być wyłącznie " błędy pisarskie i rachunkowe" oraz inne "oczywiste omyłki". Za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyroki NSA z dnia 24 września 2009r. w sprawie II OSK 1439/08 czy z dnia 20 lipca 2010r. w sprawie I OSK 323/10). Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów, czy nawet daty. Inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, a więc tylko omyłki polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa itp. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 czerwca 2011r., sygn. II SA/Gd 155/11, LEX nr 821530). Istotną cechą błędu lub innej omyłki, pozwalającą na zastosowanie trybu sprostowania na podstawie art. 113 § 1 kpa jest jego oczywistość. Oczywistość tę można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2008r., sygn. I OSK 1502/07, LEX nr 516777). W orzecznictwie (por. m.in. wyroki NSA z dnia 30 września 2008r. w sprawie I OSK 1502/07 i z dnia 26 września 2008r. w sprawie II FSK 943/07) i doktrynie powszechnie przyjęty jest pogląd, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do merytorycznej zmiany. Niedopuszczalne jest sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. W postępowaniu o sprostowanie w trybie wymienionego przepisu nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne, będące przedmiotem decyzji, a więc nie mogą być przedmiotem tego postępowania mylne ustalenia faktyczne lub błędne zastosowanie przepisów prawa. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał w drodze postanowienia sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej powstałej w wyniku błędnego wpisania daty postanowienia, które zostało wydane w dniu [...] listopada 2014r. a nie [...] października 2014r. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że prostowane rozstrzygnięcie było wydane właśnie w dniu [...] listopada 2014r. Powyższy błąd mieści się w pojęciu oczywistej omyłki, co oznacza, że organ był uprawniony do jej sprostowania w trybie art. 113 kpa. Przy czym sprostowanie to w żaden sposób nie zmienia treści merytorycznej rozstrzygnięcia. Argumentacja podnoszona w skardze nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia, gdyż nie odnosi się do istoty sprostowanej omyłki. Wskazać należy, iż w trybie art. 113 kpa sprostowaniu podlegają jedynie oczywiste omyłki, czyli tzw. wady nieistotne orzeczenia. W tej zaś formie nie jest możliwe ingerowanie w treść rozstrzygnięcia merytorycznego. Tak jak podkreślono wyżej niedopuszczalne jest sprostowanie orzeczenia, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Skoro zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je odpowiada prawu, skarga nie mogła zostać uwzględniona. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI