VII SA/Wa 937/06

VII SA/Wa 937/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /przewodniczący/
Halina Kuśmirek
Mirosława Kowalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska- Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej " [...]" w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków skargę oddala.
Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2006 r., znak: [...], działając na podstawie art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 1991 r. Nr 88, poz. 400 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] marca 2006 r. wniesionego przez Spółdzielnię Mieszkaniowo – Budowlaną "[...]" w W. od obowiązków określonych w pkt 1 i 4 decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej W. z dnia [...] lutego 2006 r., znak: [...], w sprawie poprawy stanu ochrony przeciwpożarowej w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] w W., utrzymał w mocy pkt. 1 zaskarżonej decyzji w całości, nakazujący wyposażyć wszystkie kondygnacje budynku w zawory 52, które powinny być umieszczone na nawodnionych pionach instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z zapewnionym zasilaniem oraz uchylił zaskarżoną decyzję w pkt 4, nakazującą zapewnić drogę pożarową do budynku mieszkalnego przy ul. [...] [...], w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W toku postępowania administracyjnego ustalono co następuje:
W dniu [...] lutego 2006 r. przedstawiciel Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej W. przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] w W.. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej W. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., znak: [...] zobowiązał właściciela budynku do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Od obowiązków określonych w pkt 1 i 4 powyższej decyzji, dotyczących wyposażenia budynku w zawory 52 umieszczone na nawodnionych pionach instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z zapewnionym zasilaniem oraz zapewnienia drogi pożarowej, zarządzający obiektem odwołał się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.
Rozpatrując powyższe odwołanie, Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, ze względu na brak szczegółowych zapisów w obowiązujących przepisach, wystąpił pismem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. do Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej o zinterpretowanie wymagań zawartych w rozdziale 5 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w odniesieniu do istniejących budynków mieszkalnych wysokich i wysokościowych.
Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej w piśmie z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...], stwierdziła że wymagania określone w § 15 ust. 3 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r., dotyczące obowiązku stosowania zaworów 52 na wszystkich kondygnacjach budynków wysokich i wysokościowych, odnosi się także do budynków mieszkalnych (zawierających strefy pożarowe ZL IV), w tym również budynków istniejących w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia. Przez zawór 52 rozumie się przy tym ręczny zawór odcinający umieszczony na instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, wyposażony w nasadę 52, umożliwiającą podłączenie węży pożarniczych. Instalacja wodociągowa przeciwpożarowa powinna być nawodniona i zasilana ze zbiornika o pojemności co najmniej 50 m3, bezpośrednio albo za pomocą pompowni przeciwpożarowej. Obowiązek, o którym mowa powyżej jest samoistnym, nie związany z faktem prowadzenia w budynku jakichkolwiek prac remontowych, jego przebudową, bądź zmianą sposobu użytkowania.
Organ odwoławczy wskazał, iż stanowisko takie w całej rozciągłości podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie (vide Sygn. akt VII SA/Wa707/04).
Zdaniem organu, powyższe dotyczy także podniesionej przez stronę kwestii aspektów prawnych stosowania wymagań w stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Przywołany przez stronę § 40 pkt 3 odnosi się wyłącznie do wymagań o których mowa w § 14 ust. 2 (hydranty wewnętrzne), a nie do egzekwowanego obowiązku stosowania zaworów 52 wynikającego z postanowień § 15 ust. 3.
Organ II instancji wskazał także na fakt, iż zaskarżona decyzja organu I instancji zawiera pouczenie o możliwości skorzystania z nw. trybu postępowania tj. w oparciu o postanowienia § 42 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r., w przypadkach szczególnie uzasadnionych lokalnymi uwarunkowaniami, w uzgodnieniu z właściwym miejscowo Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych, w stosunku do wymienionych w § 15, jeżeli zapewnią one nie pogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu. Wniosek strony w powyższym zakresie, złożony do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w odrębnym trybie (nie odwoławczym) powinien zawierać wskazanie proponowanych do zastosowania w obiekcie rozwiązań zamiennych, których przyjęcie po indywidualnej ocenie będzie możliwe z zastrzeżeniem, że proponowane rozwiązania zapewnią niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu.
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej podniósł, iż uchylając zaskarżoną decyzję w pkt. 4 i rozstrzygając o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, po analizie załączonej dokumentacji, uznał, iż w trakcie przeprowadzonych czynności kontrolno rozpoznawczych nie ustalono jednoznacznie: czy istniejące warunki dojazdu dla jednostek ochrony przeciwpożarowej są zapewnione o każdej porze roku oraz zakresu niezgodności parametrów drogi pożarowej z wymaganiami przepisów obowiązujących w okresie, w którym budynek był projektowany i przekazany do użytkowania.
Organ odwoławczy wskazał, iż przed wydaniem decyzji przez organ I instancji nie rozpoznano możliwości i warunków do przeprowadzenia działań ratowniczych w zakresie faktycznych potrzeb i możliwości działania miejscowej JRG, w danych konkretnych warunkach dojazdu do budynku. Zdaniem organu II instancji, dopiero po dokonanych jw. ustaleniach, należało ocenić możliwości spełnienia wymagań obowiązujących przepisów ustalając zakres wyłącznie faktycznie koniecznych (a nie formalno – prawnych) warunków do spełnienia przez kwestionowaną drogę pożarową oraz nałożyć na stronę zobowiązaną decyzję administracyjną z wyczerpującym uzasadnieniem faktycznym, wskazującym na konieczność wykonania określonych prac dostosowawczych. Natomiast w przypadku, gdy spełnienie wymagań dotyczących drogi pożarowej byłoby niemożliwe ze względu na konkretne uwarunkowania, należałoby wskazać stronie przewidzianą przepisami możliwość (wraz z podstawą prawną) zastosowania rozwiązań zamiennych, uzgodnionych przez stronę z właściwym miejscowo Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.
W skardze z dnia [...] kwietnia 2006 r. Spółdzielnia Mieszkaniowo – Budowlana "[...]" w W. wniosła o uchylenie decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w W. w części dotyczącej utrzymania w mocy pkt 1 poprzedzającej powyższą decyzję, decyzji Komendanta Miejskiego Państwowe Straży Pożarnej W. z dnia [...] lutego 2006 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zdaniem skarżącej jakkolwiek przepisy § 3 ust. 1, § 15 ust. 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, które to przepisy powołane są jako podstawa nałożonego na Spółdzielnię obowiązku, rzeczywiście normują kwestie dotyczące nawodnionej instalacji wodociągowej przeciwpożarowej w budynkach wysokich i wysokościowych, to jednakże przepisy te obowiązując od dnia 26 lipca 2003 r., generalnie dotyczą budynków wzniesionych po tej dacie. Budynek przy ulicy [...] [...] w W. zaprojektowano i wzniesiono w 1978 r. oraz dopuszczono do użytkowania zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami. Zdaniem skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowo – Budowlanej "[...]", w stosunku do takich obiektów przepis § 40 pkt 3 powołanego rozporządzenia stanowi, iż wyposażenie wszystkich kondygnacji budynku w "hydrant 52" obowiązuje wyłącznie przy przebudowie i rozbudowie instalacji wodociągowej przeciwpożarowej. W ocenie skarżącej nie jest trafna konstatacja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, iż powyższy przepis przejściowy § 40 pkt 3 nie dotyczy "zaworów 52". Z jego treści wynika bowiem, iż odnosi się on do wszystkich hydrantów wewnętrznych, a w tym do "hydrantów 52", a tym samym także do ich zaworów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji było Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1138).
Rozporządzenie weszło w życie po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia (§ 44). Jego regulacje odnoszą się także do obiektów już istniejących. W stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia nie stosuje się tylko wymagań w zakresie szczegółowo opisanym w § 40 tego rozporządzenia.
Nakaz objęty zaskarżoną decyzją dotyczy zaworu hydrantowego zwanego "zaworem 52", o którym mowa w § 14 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów. Przepis § 40 Rozporządzenia nie odnosi się do w/w zaworu.
W ocenie Sądu zarzuty skargi są bezzasadne. Sąd podziela stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Nałożenie obowiązku objętego nakazem zawartym w zaskarżonej decyzji znajduje swoje uzasadnienie w wyżej wskazanych przepisach prawa.
Trudności w realizacji nakazu wynikające z uwarunkowań technicznych na które skarżący powołuje się, mogą powodować uruchomienie procedury przewidzianej w § 42 Rozporządzenia, nie wyłączają zaś możliwości nałożenia obowiązków wynikających z § 14 – 22 w/w Rozporządzenia.
I tak zgodnie z § 42 Rozporządzenia wskazanego wyżej, w przypadkach szczególnie uzasadnionych uwarunkowaniami w uzgodnieniu z właściwym miejscowym Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymienionych jeżeli zapewnią one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.